Ένας μικρός Δραπέτης μια μεγάλη μακρινή απουσία

Αποτέλεσμα εικόνας για Σταυρος Τσιώλης

Μια από τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες, ένας από τους σπουδαιότερους κινηματογραφιστές(τόσο ως σκηνοθέτης, όσο και ως σεναριογράφος) του νέου Ελληνικού Σινεμά εγκατέλειψε τον “μάταιο ετούτο κόσμο” σήμερα στην Αθήνα. Θεωρείται ο πιο καλτ κινηματογραφιστής του Νέου Ελληνικού Σινεμά και της αποτύπωσης των παρακμιακών φαινομένων της ελληνική επαρχίας και στα “βουκολικά” ιδεώδη της  εμποροπανήγυρης  του εγχώριου μικροαστού, τόσο στην Πελοπόννησο, τόσο στη Στερεά, όσο και στην Βόρεια Ελλάδα. Με ιδιαίτερη αδυναμία και αναφορές στο “ωραίο φύλο”. Μιας και με αφορμή το εν λόγω, δημιούργησε μια άτυπη τετραλογία που ξεκίνησε το 1992, με το “Παρακαλώ γυναίκες, μην κλαίτε”(όπου θα μπορούσε να είναι η δική του “Αναπαράσταση”) , καταλήγοντας το 2017 στο “Γυναίκες που περάσατε από δω” πριν ακριβώς δυο χρόνια. Με αφορμή την τετραλογία του, τις δύο παραπάνω ταινίες και τις “Ας περιμένουν οι γυναίκες” του 1998 και “Φτάσαμεε! του 2004. Φυσικά στην εν λόγω τετραλογία είδαμε την εγχώρια και χρονολογικά διαπολιτισμική διαλεκτική να αναπτύσσεται σε όλα τα μέτωπα και σημειολογικά και πραγματολογικά. Από τον αναγεννημένο και άλλου τύπου αγιογράφο Θεοφάνη όχι τον Έλληνα που είχε δίπλα του ο μοναχός Αντρέι Ρουμπλιόφ(και έκανε ταινία ο Ταρκόφσκι), του 20ου και όχι του 15ου αιώνα για τον οποίο είχε μιλήσει ο Σοβιετικός Ποιητής της μεγάλης οθόνης, αναδείχνοντας την υπομονή, επιμονή, το μυστήριο, την ταπεινότητα και τη σκληρότητα της ρώσικης ψυχής. Ο Τσιώλης παρουσίαζε εκτός απ΄το μυστήριο των λαϊκών θρύλων με την χαροκαμένη μάνα που δεν πεθαίνει ποτέ και η ο οποία παρουσιάζεται ως από μηχανής Θεός, τη λαμογιά, το θράσος των παζαριών, της μικροκομπίνας και της ερωτικής περιπέτειας, ξεγυμνώνει τον μικροαστό που πότε γράφει τους στοίχους του Καρβέλα και πότε γ/ινεται το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ που οι μπατζανάκηδες του ψηφίζουν ΝΔ.

Αυτό το σπάνιο ταλέντο γεννήθηκε στην Τρίπολη του νομού Αρκαδίας στις 6 του Οκτώβρη του 1937 σπούδασε και αποφοίτησε από τη μοναδική μεγάλη κινηματογραφική σοχλή της χώρας την “Σχολή Κινηματογράφου Τηλεόρασης Λ. Σταυράκου” στην Αθήνα και από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη με συμμετοχή σε πάνω από 54 ταινίες. Παρότι τόσο ως βοηθός, όσο και ως βασικός σκηνοθέτης άνηκε στους σκηνοθέτες της FINOS FILMS, θεωρείται σκηνοθέτης του Νέου Ελληνικού Σινεμά και όχι άδικα.

Σχετική εικόνα

Η πρώτη δική του ταινία, ήταν “Ο μικρός δραπέτης“, γυρίστηκε το 1968 βασισμένη σε δικό του σενάριο. Τρία χρόνια αργότερα έτυχε διεθνούς επιτυχίας η ταινία Κατάχρησις Εξουσίας, με περιεχόμενο και μεταφορική σημασία την περίοδο της Χούντας στην χώρα μας. Έκτοτε πέρασαν πολλά χρόνια μέχρι να δημιουργήσει κάτι νεότερο. Το πραγματοποίησε το 1985 με την ταινία “Μια Τόσο Μακρινή Απουσία” όπου απέσπασε τα έξι πρώτα βραβεία στο φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης την ίδια χρονιά, ενώ ένα σπάνιας καλλιτεχνικής αξίας φιλμ οι “Ακατανίκητοι Εραστές” του 1988 προβλήθηκε στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης την ίδια χρονιά με ιδιαίτερα κολακευτικά σχόλια από τους ειδικούς.

Αποτέλεσμα εικόνας για ερωτας στην χουρμαδια

Για μας δυο ταινίες είναι χαραγμένες στη μνήμη μας και τις θεωρούμε από τις πλέον σπουδαίες για το σύνολο της Ελληνικής Κινηματογραφίας. Αυτή του 1970 με τον τίτλο η “Ζούγκλα των πόλεων” και ο ” Έρωτας στη Χουρμαδιά” του 1990, όπου ο μεγάλος Αργύρης Μπακιρτζής απέδειξε για μια απ’ τις πολλές συμμετοχές στις ταινίες του μεγάλου Σταύρου Τσιώλη, ότι εκτός από μεγάλη φωνή είναι και ένας σπουδαίος ηθοποιός του Σινεμά.

Με δεκατρείς ταινίες στο ενεργητικό του ο Σταύρος Τσιώλης, αφήνει πίσω του ένα μεγάλο κενό, που για το Ευρωπαϊκό Σινεμά και ιδιαίτερα το Ελληνικό, παραμένει δυσαναπλήρωτο. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει και φυσικά τα θερμά συλληπητήρια όλων μας στους οικείους του.

  • Ο μικρός δραπέτης (1969)
  • Πανικός (1969)
  • Ζούγκλα των πόλεων (1970)
  • Κατάχρησις εξουσίας (1971)
  • Μια τόσο μακρινή απουσία (1985)
  • Σχετικά με το Βασίλη (1986)
  • Ακατανίκητοι εραστές (1988)
  • Έρωτας στη Χουρμαδιά (1990)
  • Παρακαλώ γυναίκες, μην κλαίτε (1992)
  • Ο χαμένος θησαυρός του Χουρσίτ Πασά (1996)
  • Ας περιμένουν οι γυναίκες (1998)
  • Φτάσαμεε! (2004)
  • Γυναίκες που περάσατε από δω (2017)
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ: Ορισμένα αναρτώμενα πολυμέσα από το διαδίκτυo στους ιστότοπους μας, όπως εικόνες & κυρίως video που αναρτούμε (με τη σχετική σημείωση της πηγής η οποία αναγράφεται πάνω και μέσα στην ίδια την προβολή τους), αναδημοσιεύονται θεωρώντας ότι είναι δημόσιας προβολής χρήσης και αναδημοσίευσης.Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, καλλιτεχνών, μουσικών, τραγουδοποιών, συγκροτημάτων, δισκογραφικών εταιρειών, κινηματογραφιστών, φωτογράφων, η ιδιοκτητών καναλιών στα διαδικτυακά πολυμέσα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε.Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολoγίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα άρθρων συνεργατών και αυτό δε μας δεσμεύει ως επιχείρηση.Για άρθρα και διαφημιστικό υλικό που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς
το πρώτο απηχεί την προώθηση και προβολή των διαφημιζόμενων και το δεύτερο αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν
καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο και τις ιστοσελίδες μας.

The webSHOP of data & web center, η Τεχνολογία στην αποκορύφωση της.

istosch

Το portal istosch data &technologies lab, είναι μέρος του istosch data &web center που ιδρύθηκε το 2004 ως ιδέα και με το πέρας της έναρξης του νομικά ξεκίνησε τη νόμιμη δραστηριότητα του στις 31.3.2006 ως ανεξάρτητο κέντρο παροχής υπηρεσιών προετοιμασίας εισαγωγής δεδομένων, σχεδιασμού και ανάπτυξης ιστοσελίδων και portal, φιλοξενίας όλων των παραπάνω, πωλήσεων και τεχνικής υποστήριξης υπολογιστικών συστημάτων και σχεδιασμού λογότυπων. Από το 2016 ενόψει των δέκα χρόνων λειτουργίας του, αποφάσισε να αναπτύξει και το τμήμα δικτυακής προβολής πολιτιστικών, καλλιτεχνικών, επιστημονικών και άλλων δραστηριοτήτων που θα δώσουν προέκταση και θα γεφυρώσουν το εκδοτικό κομμάτι με το καλλιτεχνικό, αυτό των ανθρωπιστικών επιστημών και τα όλα μαζί με αυτό της τεχνολογίας.

Font Resize
istosch webPortal