Η ποιητική Milonga της “Αγρυπνίας”

 Χόρχε Λουίς Μπόρχες (Jorge Francisco Isidoro Luis Borges Acevedo Borches)γεννήθηκε σαν σήμερα στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής στις 24 Αυγούστου του 1899.

Ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες (Jorge Francisco Isidoro Luis Borges Acevedo Borches)γεννήθηκε σαν σήμερα στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής στις 24 Αυγούστου του 1899.

Αποτέλεσε μια από τις πιο σημαντικές φυσιογνωμίες της ποίησης και της λογοτεχνίας της χώρας του, αλλά και της παγκόσμιας κοινότητας, έφυγε στην Γενεύη της Ελβετίας στις 14 του Ιούνη του 1986, χωρίς να καταφέρει να δει την αγαπημένη του εθνική ομάδα να στέφεται παγκόσμια πρωταθλήτρια στις 29 του Ιούνη του 1986.

Ο Μπόρχες για τον Κινηματογράφο

Ο πατέρας του, ήταν ο Χόρχε Γκιγέρμο Μπόρχες Ασλάμ, δικηγόρος και ψυχολόγος ταυτόχρονα στις επαγγελματικές τους δραστηριότητες με άφθονες τάσεις λογοτεχνικής αναγκαιότητας, επηρέασε τον γιό του σε τέτοιο βαθμό που το αποτέλεσμα δεν άργησε να φανεί. Η μητέρα του ήταν η Μπόρχες, Ελεονόρα Ασεβέδο Σουάρες, ένα μείγμα Ουρουγουανής και Αργεντίνας, όπως οι μισές δύο υπέροχες χώρες, αλλά και με με ρίζες που είχαν αφετηρία την Ιβηρική, τόσο από την Ισπανία, όσο και από την Πορτογαλία. Με πραγματικές μητρικές γλώσσες, τα ισπανικά και τα αγγλικά στα δώδεκα του χρόνια λέγεται ότι είχε μελετήσει τον Σαίξπηρ(που τα αγγλικά του είναι δυσανάγνωστα ακόμα και από καθηγητές της Αγγλικής σε ακαδημαϊκό επίπεδο. Μεγάλωσε στην τότε μακρινή και όχι πολύ ευημερούσα συνοικία του Παλέρμο(μια πολύ ευημερούσα γειτονία για την πρωτεύουσα της Αργεντινής), αξιοποιώντας την μεγάλη βιβλιοθήκη της οικογένειας του.

Η τεράστια αυτή μορφή της παγκόσμιας ποίησης και λογοτεχνίας, έφερε στο προσκήνιο τις πολλαπλές ρίζες του και έγινε κόκκινο πανί στους Περονιστές και στους ακροδεξιούς της χώρας μεταπολεμικά(όπου πολλοί από αυτούς ήταν φυγάδες από τη Ναζιστική Γερμανία και οι περισσότεροι από αυτούς ήταν αξιωματούχοι τόσο της Γκεστάπο, όσο και των SS, που τους έδωσε άσυλο, ο από το 1946 τότε νέος Πρόεδρος της χώρας Χουάν Περόν).Να σημειώσουμε επίσης εδώ πέρα ότι με την έλευση του Περόν στην πολιτική εξουσία, ο μεγάλος Μπόρχες παραιτήθηκε από το αξίωμα του διευθυντή της Βιβλιοθήκης του Μ. Άϊρες και πήγε κόντρα στην “δημοκρατική” δικτατορία του Περόν.

Πολυπολιτισμικός, διαπολιτισμικός γεμάτος από ανθρωπιστικές “αξίες” που προσέγγιζαν αντεστραμμένα την ηθική του καθολικισμού, ανέδειξε πως η συνθηματολογία του είναι μια πολύ υψηλού επιπέδου τέχνη και τεχνοτροπία. Αυτό το πολυγραφότατο ταλέντο, ξεπέρασε τα όρια της πολύπαθης από δικτατορίες τύπου “μπανανίας” Λατινικής Αμερικής κι έγινε παγκόσμιος και οι υποφαινόμενοι γράφοντες υπήρξαμε ανέκαθεν θαυμαστές όχι μόνο του έργου του, αλλά και του μότο του που πυκνά συχνά αποτύπωνε και το οποία κοντολογίς ήταν το παρακάτω: “Οι δικτατορίες προωθούν την καταπίεση, οι δικτατορίες προωθούν τη δουλοπρέπεια, οι δικτατορίες προωθούν τη βαναυσότητα· πιο αποτρόπαιο είναι το γεγονός ότι προωθούν την ηλιθιότητα.”

Ποιήματα

Ο Μεγάλος Χόρχε Λουίς Μπόρχες, (παρότι οι μεταφράσεις που έγιναν στο έργο του αλλοιώνουν αυτό που αποτύπωνε ο πύρινος λόγος του μέσω της ταλαντούχας και μοναδικά ποιοτικής γραφής του), έφτιαξε υπέροχες μυθοπλασίες, εξαιρετικά διηγήματα, ακούμπησε με μεγάλο πάθος και εξίσου μεγάλο σεβασμό σε προγενέστερους αυτού. Οι Αφηγήσεις για την διαχρονική ατιμία της υφηλίου, που οι ένοικοι της μέσω του φόβου προσπαθούν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για την αιώνια ζωή, έρχονται σε κόντρα με την εικόνα του δημιουργού τους που θα του ζητήσουν για μια φορά ακόμα συγχώρεση και μετά όλα καλά. Ο ποιητής/συγγραφέας προσεγγίζεις τις σκιές της μυθολογίας και τα φανταστικά όντα που ο Δάντης για πρώτη φορά έφερε στην επιφάνεια ως κολασμένα, (που για τον Μπόρχες προσιδιάζουν φυσικά κάθε αντιστασιακό κίνημα με βάση την αντίθεση στην κυρίαρχη κρατική ιδεολογία). Όταν ο μεγάλος Αργεντινός λόγιος έφτιαχνε ποιητικές συλλογές συνήθιζε να κάνει νοερά ταξίδια πότε στις νύχτες του κόκκινου και του γαλάζιου και πότε στις επιρροές που είχε από μεγάλους συναδέλφους του.

Απόσπασμα από το ποίημα του Μπόρχες “Αγρυπνία”

Το σύμπαν τούτης της νύχτας
έχει την απλοχωριά της λησμονιάς
και το αλφάδι του πυρετού.
Του κάκου πόθησα
ν’ απαλλαγώ
απ’ το σώμα μου
και από την έξαψη καθρέφτη
πού το αγαλλιάζει
και το κοντοζυγώνει
και του σπιτιού πού
αυγαταίνει τους εξώστες του
και του κόσμου πού φτάνει
ίσαμε στα δρομάκια
ενός ρημαγμένου φτωχομαχαλά
ξεθυμασμένου αέρα
και λασπουριάς.

Μάταια περιμένω
τα ξεφτίδια και τα σύμβολα
πριν αρχίσει το όνειρο”.

ΣΗΜΑΝΣΗ: Ορισμένα αναρτώμενα πολυμέσα από το διαδίκτυo στους ιστότοπους μας, όπως εικόνες & κυρίως video που αναρτούμε (με τη σχετική σημείωση της πηγής η οποία αναγράφεται πάνω και μέσα στην ίδια την προβολή τους), αναδημοσιεύονται θεωρώντας ότι είναι δημόσιας προβολής χρήσης και αναδημοσίευσης.Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, καλλιτεχνών, μουσικών, τραγουδοποιών, συγκροτημάτων, δισκογραφικών εταιρειών, κινηματογραφιστών, φωτογράφων, η ιδιοκτητών καναλιών στα διαδικτυακά πολυμέσα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε.Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολoγίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα άρθρων συνεργατών και αυτό δε μας δεσμεύει ως επιχείρηση.Για άρθρα και διαφημιστικό υλικό που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς
το πρώτο απηχεί την προώθηση και προβολή των διαφημιζόμενων και το δεύτερο αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν
καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο και τις ιστοσελίδες μας.