Ο σπουδαιότερος ψυχολόγος της ανθρώπινης ιστορίας.

Αποτέλεσμα εικόνας για λεβ βιγκότσκι

Έφυγε απ’ τη ζωή τον Ιούνη του 1934 ένας τεράστιος επιστήμονας ο Σοβιετικός ψυχολόγος και παιδαγωγός Λεβ Βιγκότσκι, ένας πολύ μεγάλος θεωρητικός και ερευνητής σε όλους τους τομείς των ανθρωπιστικών επιστημών που η δύση γνώρισε πολύ καθυστερημένα και ουσιαστικά πήγε την επιστήμη της ψυχολογίας και της παιδαγωγικής σε άλλα επίπεδα. Σε αυτόν οφείλεται η δημιουργία του σοβιετικού μοντέλου εκπαιδευτικού συστήματος που μέρος του υιοθετούν σήμερα οι Σκανδιναβικές χώρες και έχει να κάνει με το παιχνίδι, στο πως αυτό αφομοιώνεται απ΄τα παιδιά καλύτερα ως μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας από τον κλασσικό τρόπο που δεν αποδίδει τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Απόφοιτος ενός εκ των μεγαλύτερων πανεπιστημίων του πλανήτη, αυτού του Κρατικού της Μόσχας, αποτέλεσε έναν(αν όχι τον σπουδαιότερο), έναν από τους σπουδαιότερους ψυχολόγους της εποχής του, αν όχι όλων των εποχών. Υπήρξε ταυτόχρονα ανθρωπολόγος, μουσικός, θεατρικός συγγραφέας και συγγραφέας, σπουδαίος στοχαστής και δημοσιολόγος από αυτούς που αν ζούσαν μερικά χρόνια παραπάνω και δεν τον θέριζε το “χτικιό” δηλαδή η φυματίωση, ίσως μιλούσαμε για το Σοστακόβιτς της Ψυχολογίας και της παιδαγωγικής και δεν ξέρουμε πόσους αιώνες μπροστά θα είχε πάει η εν λόγω επιστήμη.

Αποτέλεσμα εικόνας για λεβ βιγκότσκι

Ήταν τόσο μεγάλη η επιρροή του στην ηγεσία της ΕΣΣΔ που εν λευκώ έκανε πειράματα που έβρισκαν άμεσα πεδίο εφαρμογής στην παιδαγωγική και στην ψυχολογία, στην ανθρωπολογία και στις κοινωνικές επιστήμες, που στον υπαρκτό σοσιαλισμό ονομάζονταν Ιστορικός Υλισμός(ως μέρος της κοινωνιολογίας). Από το 1956 και έπειτα, μέχρι το 1971, δεν διδάσκονταν και αυτός και οι σύγχρονοι του, καθώς η εμμονή του Ουκρανού ΓΓ του ΚΚΣΕ με τις θετικές επιστήμες Νικήτα Χρουτσόφ και η λεγόμενη “αποσταλινοποίηση” ακόμα και στις ανθρωπιστικές επιστήμες γιατί δεν έφερναν μαθηματικό αποτέλεσμα οδήγησαν την ψυχολογία, παιδαγωγική, ανθρωπολογία , κοινωνιολογία στο μαρασμό.

Αποτέλεσμα εικόνας για λεβ βιγκότσκι

Αν για τον Στάλιν ήταν επιστήμονας μεγατόνων(ήταν μαζί με τον Γκόργκι, τον Αιζενσταϊν, Τσιλκόφσκι, Μαγιακόσφκι και Σοσατακόβιτς η θαυμάσια περιουσία του σοβιετικού ανθρώπου)κι αυτός που καθόρισε το σοβιετικό εκπαιδευτικό σύστημα , για τον Χρουτσόφ, ήταν κάτι σαν τσαρλατάνος, όπως όλοι οι θεωρητικοί του Μαρξισμού Λενινισμού, αλλά και κάθε σοβαρός μελετητης των ανθρωπιστικών επστημών, ωστόσο η μελέτη του επανήλθε στις αρχές τις δεκαετίας του 1970 και σήμερα θεωρείται ο πατέρας και της κοινωνικής ψυχολογίας και φυσικά ένας παγκόσμιος επιστήμονας που μόνο η ΕΣΣΔ μπορούσε να βγάλει.

Ο Λεβ Βιγκότσκι θεωρούσε ότι το γνωστικό-μαθησιακό δυναμικό κάθε ατόμου πως μπορεί να πλουτιστεί με περιβαλλοντική συνδρομή. Επειδή το παιδί κατέχει ένα συγκεκριμένο γνωστικό επίπεδο, η διαμεσολάβηση του εκπαιδευτικού, των γονέων και των συνομηλίκων του, το φαινομενικά ανώριμο άτομο μπορεί δια των επίκτητων αλληλεπιδράσεων να οδηγηθεί σε ένα γνωστικό επίπεδο ανώτερο αυτού που από μόνο του κατέχει. H διαφορά ανάμεσα στο προϋπάρχον γνωστικό επίπεδο κι εκείνο που το παιδί θα κατακτήσει με καθοδήγηση, ονομάζεται Ζώνη επικείμενης ανάπτυξης (ΖΕΑ, Zone of proximal development, ZPD). Ένα άλλο πολύ σημαντικό έργο του είναι το “σκέψη και γλώσσα”