Χιροσίμα Αγάπη μου(του Αλέν Ρενέ)

Σχετική εικόνα

Η ταινία αυτή στην κυριολεξία τάραξε τα νερά της κινηματογραφίας. Δεν άλλαξε μόνο τη φυσιογνωμία του γαλλικού νέου κύμματος (Nouvelle Vague), μιας και επηρέασε κάθε σενάριο και κάθε σκηνοθετική πινελιά σε ολόκληρο το σινεμά σε ολόκληρο το δυτικό κόσμο. Με αυτήν του την ταινία ο Αλαίν Ρενέ πριν ακριβώς 60 χρόνια το 1959 δηλαδή, έγινε κάτι σαν τον Αϊζενστάϊν αλλά σε μικρογραφία και φυσικά όχι τόσο μεγάλος, ωστόσο αποτέλεσε μια πρωτοπορία στο σινεμά της τότε δυτικής Ευρώπης. Επανακαθόρισε όλη την κινηματογραφική γραφή και αντίληψη για το αντιπολεμικό και αντιφασιστικό χαρακτήρα του σινεμά για τα επόμενα χρόνια κυρίως ως περιγραφικό και ανθρώπινο μέσα από μεγάλα ιστορικά γεγονότα και μικρά ιστορικά συμβάντα αδιάφορα για τους ιστορικούς, αλλά όχι για το Σινεμά. Χωρίς να χρησιμοποιήσει μεγάλες συνθηματολογικού περιεχομένου προτάσεις, απέδειξε πως μια ταινία μπορεί να γυριστεί κάλλιστα σε δύο διαφορετικές χώρες, με διαμετρικά αντίθετες κουλτούρες και διαμετρικά αντίθετες γωνίες στη θέση της υδρογείου.

Το “Χιροσίμα αγάπη μου”, είναι ένα υπέροχο φιλμ του τεράστιου Αλαίν Ρενέ αφιερωμένο στα 74 χρόνια από την ρίψη της ατομικής βόμβας στις 6/8/1945 αφήνοντας πάνω απο 80.000 νεκρούς και πρόκειται για την αγαπημένη ταινία του επίσης ΤΕΡΑΣΤΙΟΥ ΖΑΝ ΛΥΚ ΓΚΟΝΤΑΡ. Το “Χιροσίμα αγάπη μου” είναι μια απ΄τις πιο σπουδαίες ταινίες της Νουβέλ Βαγκ της οποίας υπήρξε πατέρας ο τελευταίος και θαυμαστής του Ρενέ.

Το σενάριο της ταινίας είναι το εξής: “Μία Γαλλίδα ηθοποιός καταφτάνει στη Χιροσίμα για να συμμετάσχει στα γυρίσματα μιας ταινίας με θέμα την ειρήνη και στην οποία είναι η υποψήφια πρωταγωνίστρια. Στο περιθώριο των γυρισμάτων γνωρίζει έναν Ιάπωνα αρχιτέκτονα, με τον οποίο ζει έναν τρελό, αλλά σύντομο έρωτα. Ανάμεσα στους διαλόγους του ζευγαριού που αναπτύσσονται, αποκαλύπτονται εξομολογήσεις που αποτελούν βαθιά κρυμμένα μυστικά που και για τους δύο είναι σκληρές και επώδυνες αναμνήσεις. Τραγικοί ήρωες που ο ένας βγάζει απ’ τον άλλον τις ενοχές και τα τραύματα του. Το «Δεν έχεις δει τίποτα από τη Χιροσίμα» είναι η επωδός του, ενώ αυτή αναφέρεται συνεχώς για την εφηβεία της στη Νεβέρ, κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Μόνιμη της εμμονή οι αφορμές και οι αιτίες που την οδήγησαν να ερωτευτεί έναν Γερμανό στρατιώτη της Βέρμαχτ, αλλά και στην ταπείνωση που αυτή υπέστη κατά τη διάρκεια της Απελευθέρωσης.

Το «Χιροσίμα Αγάπη μου» είναι και δεν είναι Nouvelle Vague ταινία, ακυρώνει και πιστοποιεί διαρκώς και διαλεκτικά το «σινεμά του δημιουργού». Ακυρώνει και πιστοποιεί παράλληλα και ταυτόχρονα κάθε είδους κινηματογραφική αφήγηση, ενώ κάθε του πλάνο μέσα σε κάθε πρόταση και κάθε οπτική γωνία είναι ένας πόνος που διατρέχει στον ίδιο τον θεατή. Με την ταινία αυτή έκανε τους ιστορικούς να μπερδευτούν ανάμεσα στην αιτία και το αιτιατό και να πάνε σε ένα άλλο τρόπο και μια άλλη οπτική γωνία αφήγησης της Ιστορίας. Εδώ πέρα έχουμε μια δραματικά ανθρωποκεντρική αφήγηση του χτες, όχι με βάση το δίκαιο η το μη δίκαιο, αλλά τα λάθη και την πικρία που έχουν ως κοινό παρονομαστή τα πάθη του ατόμου. Για τον ΤΕΡΑΣΤΙΟ Αλέν Ρενέ, ο χρόνος και ο ιστορικός χρόνος είναι νύχι κρέας και η κάθε ανάμνηση που γεννιέται μέσα στο κάθε δευτερόλεπτο και ακυρώνεται ταυτόχρονα και ακαριαία λίγο πριν το επόμενο.

Εδώ πέρα έχουμε σε πρώτη φάση ένα παιχνίδι εντυπώσεων που για να γίνει ερωτικό και να συγκινήσει το ανθρώπινο μυαλό, χρησιμοποιούνται περίεργα μέσα. Οι εικόνες που παρουσιάζουν έκαστος και εκατέρωθεν δημιουργούν σύγχυση, ανάμεσα στο αξίωμα του δικαίου και του άδικου, του ηθικού και του νοσηρού. Η επαναλαμβανόμενες εκ μέρους του αναφορές της φρίκης μετά τον βομβαρδισμό της Χιροσίμα και της αποστροφής από την κοινωνία της Νεβέρ όσον αφορά την Γαλλίδα ηθοποιό, απ’ τις αφηγήσεις της δεύτερης, δημιουργούν έντονα συναισθήματα και στο ζευγάρι και στους θεατές. Συναισθήματα τα οποία γίνονται εφαλτήρια και ελατήρια κατάκτησης του ενός απέναντι στον άλλο με μέθοδες συγκινησιακής παραδοχής, χωρίς όμως να είναι σίγουρο πως οι εικόνες που παρουσιάζουν δεν είναι υπερβολές και μάλλον αποκυήματα της φαντασίας.

Παραταύτα αυτό το σουρεαλιστικό ύφος καταγραφής του χρόνου στα αποκαϊδια του παρελθόντος αποδίδει και δυνατά συναισθήματα για μια πόλη που χάθηκε την αποφράδα μέρα της 6/8/1945 και επαναφέρει τους ιστορικούς στην θέση τους για το εν λόγω έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, τη στιγμή που είχε τελειώσει ο Β’ΠΠ και φυσικά μας θυμίζει τη ήταν και η μέρα αυτή και φυσικά ο ίδιος ο Β’ΠΠ

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ: Ορισμένα αναρτώμενα πολυμέσα από το διαδίκτυo στους ιστότοπους μας, όπως εικόνες & κυρίως video που αναρτούμε (με τη σχετική σημείωση της πηγής η οποία αναγράφεται πάνω και μέσα στην ίδια την προβολή τους), αναδημοσιεύονται θεωρώντας ότι είναι δημόσιας προβολής χρήσης και αναδημοσίευσης.Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, καλλιτεχνών, μουσικών, τραγουδοποιών, συγκροτημάτων, δισκογραφικών εταιρειών, κινηματογραφιστών, φωτογράφων, η ιδιοκτητών καναλιών στα διαδικτυακά πολυμέσα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε.Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολoγίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα άρθρων συνεργατών και αυτό δε μας δεσμεύει ως επιχείρηση.Για άρθρα και διαφημιστικό υλικό που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς
το πρώτο απηχεί την προώθηση και προβολή των διαφημιζόμενων και το δεύτερο αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν
καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο και τις ιστοσελίδες μας.

The webSHOP of data & web center, η Τεχνολογία στην αποκορύφωση της.