Η Επιστροφή των Ηλεκτρικών Κολλεκτίβων

Μετά από ένα χρονικό διάστημα υποχρεωτικής τεχνικής αναβάθμισης στις νέες συνθήκες, οι Ηλεκτρικές Κολλεκτίβες θα επιστρέψουν κανονικά με το 10ο Podcast τους την Παρασκευή 21.8.2020, κύρια λόγω της αναγκαστικής αναπροσαρμογής και του χρόνου που απαιτείται για το νέο περιβάλλον από την επιχείρηση και το οποίο υπάγεται στην βάση της νέας εγκυκλίου (Α1024/2020) της ΑΑΔΕ. Η εν λόγω, ζητάει την εκ βάθρων αναβάθμιση των Φορολογικών Μηχανισμών και όσον δεν αναβαθμίζονται, την κατάργηση τους μέχρι την περασμένη Τρίτη 8/7/2020, ενώ θέτει μια σειρά συμπληρωματικών προδιαγραφών και μέτρων ως υποχρεώσεις σε όλους τους φορολογικούς μηχανισμούς, φορολογικούς εκτυπωτές καθώς και τις ταμειακές μηχανές που θα πρέπει να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες.

Περισσότερα

Ο στιχουργός του καιρού των Χρυσάνθεμων

Ο Μάνος Ελευθερίου γεννήθηκε στις 12 του Μάρτη του 1938 στην πρωτεύουσα τη Σύρας, την Ερμούπολη και σκέπασε το άψυχο κορμί του ο ίσκιος της αγαπημένης του Αθήνας μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου, σαν σήμερα στις 22 του Ιούλη του 2018. Εκεί ακριβώς, στο κέντρο του λεκανοπεδίου της Αττικής, ζούσε και εργάζονταν ο μεγάλος δημιουργός (Μάνος Ελευθερίου) για πολλές δεκαετίες κάτω από συνθήκες αγρυπνίας και με μαύρα μάτια απ’ τα διαρκή ξενύχτια, πάνω και μέσα σε λευκές σελίδες και άρρωστα τραγούδια. Τραγούδια και στίχους που μιλούσαν για τους νοητούς λύκους που θεωρούν τις ζωές των κοινών θνητών αναλώσιμες και καταναλωτικές, αποκλειστικά φτιαγμένες για τα δικά τους κέρδη. Με την φυγή του άφησε πίσω του τα σιωπηρά καφενεία της γειτονιάς του να χάσκουν απονεκρωμένα στο άγγιγμα του χρόνου, προσπαθώντας να ξορκίσουν το “κακό” που τα βρήκε κι αυτά κι ο συνοικισμός τους και να μοιάζουν με ένα νοερό-μελαγχολικό και ταξιδιάρικο καραβάκι του Αιγαίου που στο τέλος βρίσκει την πόρτα της Πηνελόπης στα διαλυτήρια της Ινδίας κάτω απ’ το ολόγιομο φεγγάρι του Αυγούστου. Η φυγή του μεγάλου Μάνου Ελευθερίου άφησε πίσω ένα αναντικατάστατο κενό και πολύ λύπη, ενώ πραγματοποιήθηκε στο νοητό καιρό των χρυσάνθεμων, αφού πρώτα δόθηκε η απάντηση στο ερώτημα ποιος κυνηγάει τις ζωές όλων μας κι αυτό δεν είναι άλλο από την ανάγκη της επιβίωσης στα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα της καπιταλιστικής εκστρατείας.

Περισσότερα

Η μέρα που λύγισε ο ποιητής…

Γεννημένος στην Τρίπολη Αρκαδίας στις 30 του Οκτώβρη του 1896 ο Ποιητής που πάνω του στηρίχθηκε η σχολή του Καρυωτακισμού και αποτελεί τον κυριότερο και βασικότερο εκφραστή της νεότερης λυρικής ποίησης. Τα έργα του συνεχίζουν να μεταφράζονται σε όλες τις κυρίαρχες γλώσσες του κόσμου και όχι μόνο σε αυτές κατακτώντας τα πέρατα του και κάνοντας αυτή τη μικρή χώρα διάσημη με την ποίηση του. Ο Κώστας Καρυωτάκης υπήρξε επίσης ο Βραβευμένος Δοκιμιογράφος, ο Δικηγόρος που δεν άσκησε ουδέποτε την νομική του ιδιότητα, ο Μεταφραστής των μεγάλων εκδοτικών Οίκων της εποχής του και ο Δημόσιος Υπάλληλος(που δεν κατάλαβε ηθελημένα ουδέποτε αυτή την ιδιότητα του) και που τον οδήγησε στην αυτοκτονία, στην πόλη που έγραψε και ένα από τα τελευταία του ποιήματα την Πρέβεζα. Ο μεγάλος Ποιητής, έφυγε σαν σήμερα στις 21 του Ιούλη του 1928 στην παραπάνω πόλη, έπειτα από αυτοπυροβολισμό, μιας και δεν άντεχε τα περίεργα και μίζερα εγκόσμια του δημόσιο-υπαλληλικού βίου που τον οδηγούσαν σε άβολες και πρόωρα γερασμένες κι ανέραστες φυσιογνωμίες, τα αφροδίσια νοσήματα που κουβαλούσε στο μονίμως λάγνο από σεξουαλικές επιθυμίες κορμί του, καθώς και τον άσβεστο και ανεκπλήρωτο πόθο του για την ωραιότερη Αθηναία των Παρισίων και της εποχής της, την Ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη.

Περισσότερα

Η διαστημική συμβολή του John Coltrane στα άλματα της Jazz

Όταν μιλάμε και γράφουμε για τον Τζον Γουίλιαμ Κολτρέιν (John William Coltrane)‎, μιας πιάνει μια γενικευμένη συστολή και ένα ρίγος θαυμασμού, μιας και πρόκειται για έναν κολοσσό της Παγκόσμιας αλλά και Αφροαμερικάνικης μουσικής κοινότητας, αφού από τις εμπνεύσεις του αναδείχτηκαν μερικές από τις πλέον χαρακτηριστικές, αλλά και μνημειώδεις μουσικές δημιουργίες του αυτοσχεδιασμού δηλαδή της Jazz, δηλαδή της σπουδαιότερης μουσικής σχολής και έκφρασης του 20ου και όχι μόνο αιώνα. Γεννηθείς στο Χάμλετ της Νορθ Καρολίνα στις 23 του Σεπτέμβρη του 1926 και είναι ηλίου φαεινότερο, ότι αποτύπωμα που άφησε στην Ελευθεριάζουσα και Αφροαμερικάνικη μουσική σκηνή δεν θα το σβήσει, ο Πανδαμάντορας Χρόνος. Ο ίδιος εξέπνευσε στην αγαπημένη του Νέα Υόρκη, στις 17 του Ιούλη του 1967, πριν καν κλείσει τα 40 χρόνια, ωστόσο αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους σαξοφωνίστες και συνθέτες της τζαζ ανά την υφήλιο.

Περισσότερα

Τα ανεκπλήρωτα πάθη του “Θείου Βάνια” της λογοτεχνίας

Ο παθιασμένος και αναδυόμενος έρωτας μιας παντρεμένης μικροαστής κυρίας που μετά την υποβάθμιση της αριστοκρατικής της καταγωγής περιφέρετε με ένα σκυλάκι στους δρόμους της Γιάλτας και ερωτεύεται παράφορα αλλά με διαφορά φάσης ένα Μοσχοβίτη φιλόλογο στο παρακείμενο παραθαλάσσιο θέρετρο, χωρίς φυσικά να τον γεύονται πραγματικά και οι δύο ποτέ. Εδώ πέρα, η απόσταση του χώρου και του χρόνου, είναι μια παλινδρόμηση στα εικονικά συναισθήματα της αναπόλησης. Συνειρμών που περιδιαβαίνουν και περιφέρονται ανάμεσα σε γλάρους που πετούσαν, η δεν πετούσαν αμέριμνα (ρητορικό το αντεστραμμένο σχήμα), είτε στα παραθαλάσσια και παράκτια θέρετρα, είτε πάνω από τα υπό πώληση κτήματα του κάθε Θείου Βάνια και της κάθε – και όποιας οικογένειας του. Όπου ο ένας ερωτεύεται απρόσκοπτα τον άλλο διαπερνώντας τον νοερά και μην αγγίζοντας την “τραγωδία” των οικογενειακών δια του γάμου δεσμών, κάνοντας τα ελεγχόμενα πάθη να μοιάζουν πότε με λύτρωση και πότε με φυλακή. Να είναι παρόμοια με αυτά των τριών αδελφάδων να παραληρούν, η μια ενός στην ιδέα ενός συμβιβαστικού ψυχρού γάμου, που στις αποσκευές του θα ενυπάρχει και ο εραστής, η άλλη να θέλει να επιστρέψει στη Μόσχα και να συνεχίσει την εργασία της ως καθηγήτρια στη μέση εκπαίδευση, όπως και του αδελφού τους σε κάποιο Μοσχοβίτικο Πανεπιστήμιο και η τρίτη ζει ηθελημένα και μονίμως στην επιβράβευση του ναρκισσισμού της, ως αποτέλεσμα της μονομαχίας των ερωτικών της αντίζηλων. Αυτό το δράμα των ανεκπλήρωτων επιθυμιών είναι πανταχού παρόν και μονίμως ο κοινός παρονομαστής, κάθε αφήγησης του μεγάλου Άντων Τσέχοφ, σχεδόν σε όλο το μήκος, πλάτος, βάθος και ύψος της γραφής του.

Περισσότερα
Font Resize
istosch webPortal