istosch eFanzine

istoschPORTAL [data &technologies lab]

Μήνας: Μάρτιος 2024

Ανθρωπιστικές ΕπιστήμεςΔιεθνείς Σχέσεις - Πολιτική & Οικονομική ΓεωγραφίαΕπιστήμεςΙστορίαΚοινωνιολογία

200 Χρόνια από τον πρώτο Εμφύλιο του νεοελληνικού Κράτους

Μπορεί ο αρχηγός της εταιρείας, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης ηγείται θεωρητικά, μέχρι την Ελληνική Επανάσταση, ωστόσο στο παιχνίδι δεν ήταν μόνο οι επιτελικοί παίκτες και παράγοντες, αλλά και οι εκτελεστικοί (οι λεγόμενοι Κλέφτες, Έλληνες Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι), όπου δίχως αυτούς, τα πράγματα να μην είχαν την ίδια κατεύθυνση, ωστόσο και ο ρόλος των δύο, είναι τουλάχιστον αμφοτεροβαρής και ως εκ τούτου καθοριστικός, όσο για τους Αρματολούς οι οποίοι ήταν οι απόλυτοι συνεργάτες της Πύλης, όπου οι “Εθνικοί” ιστορικοί τους βάζουν ίσα και όμοια με τους “Κλέφτες”, αυτό είναι μια παραχάραξη της ιστορίας.
Μπορεί οι Προύχοντες, στην περίοδο της ελληνικής επανάστασης του 1821 και των δύο Εμφυλίων Πολέμων που προέκυψαν, να είχαν την ισχύ που είχανε σε κάθε περιοχή ξεχωριστά, ή στην περιοχή τους, η ισχύς τους όμως αυτή, από ότι φαίνεται ακόμα και σήμερα σε ένα ορισμένο βαθμό, αποκαλύπτεται ανάγλυφα και αναδύεται πυκνά συχνά, όλο και περισσότερο και πιο ξεκάθαρα, με αποτέλεσμα η ιστορία να κρύβει πολλούς άσσους στο μανίκι της, για το παρόν και το μέλλον της χώρας, αν αυτή(η Χώρα δηλαδή), δεν προκύψει σε κάτι άλλο, δηλαδή σε χώρο.
Η”σωστή πλευρά της Ιστορίας”, κατά τον σημερινό Έλληνα Πρωθυπουργό, δεν έρχεται από το τώρα δηλαδή από το σήμερα, έρχεται από το βάθος της ιστορίας, πράγμα που σημαίνει, ότι ο Κωλέττης και το σινάφι του, έπαιξαν τόσο καθοριστικό, όσο και ευεργετικό ρόλο, για τη διαιώνιση της ταξικής τους κυριαρχίας, μέσω της πολιτικής και πολιτειακής ηγεσίας, αλλά και της Γαλλίας ως το βασικό συστατικό στοιχείο της βασικής μεγάλης δύναμης – εγγυητής για το νέο Ελληνικό Κράτος, μέχρι την εποχή του Ελευθερίου Βενιζέλου, που και Γαλλόφιλος ήταν και Βρετανόφιλος, ελέω της Συζύγους του Έλενας.
Το παρελθόν του νέου Ελληνικού Κράτους, δεν είναι και τόσο λαμπρό, τουλάχιστον όσο θέλουν να καταγράφουν οι ιστορικοί τύπου Παπαρρηγόπουλου, έχει πολλές σκοτεινές πλευρές και κηλίδες, στους αρμούς της Ιστορίας.

Read More
Λογοτεχνία - ΠοίησηΤέχνες-Πολιτισμός

Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, ο Πατριάρχης της ρεαλιστικής μυθοπλασίας

Ο Κολομβιανός συγγραφέας, διηγηματογράφος και δημοσιολόγος Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, γεννήθηκε στις 6 του Μάρτη 1927 και έφυγε στις 17 του Απρίλη του 2014 .
Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς της παγκόσμιας λογοτεχνίας, βραβευμένος με Βραβείο Νόμπελ που αφορούσε τον εν λόγω χώρο.
Είναι ο μοναδικός και σημαντικότερος εκπρόσωπος του λογοτεχνικού ρεύματος του μαγικού ρεαλισμού(ενός λογοτεχνικού κινήματος που εμφανίστηκε δειλά στα μέσα του εικοστού αιώνα και βρήκε με μεγάλη καθυστέρηση, όπου προσπαθούσε να συγχωνεύσει το ρεαλισμό με το μυθοπλαστικά φανταστικό, το συναισθηματικό και το εξωπραγματικό περιεχόμενο, ως κάτι καθημερινό και κοινό, με πολλές τάσεις μηδενιστικής απογοήτευσης) και ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς όχι μόνο της ισπανόφωνης αλλά και της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Read More
CinemaΤέχνες-Πολιτισμός

Ο Πάολο και ο Βιτόριο είναι πάλι μαζί

Σχεδόν έξι χρόνια μακριά από τον αγαπημένο του αδελφό, κάτι αδιανόητο με βάση την εικόνα και τα αποτελέσματα της δουλειάς τους.
Με αυτόν που έγραψαν ιστορία στο Ιταλικό Σινεμά, που μοιράστηκαν 22 ταινίες σε σκηνοθεσία, 18 κινηματογραφικά σενάρια (πολλά από αυτά μεταφορές από κολοσσιαίους συγγραφείς παγκόσμιας εμβέλειας, τους οποίους μετέφεραν και των οποίων μετασκεύασαν και διασκεύασαν το συγγραφικό έργο τους, στα μέτρα και στα σταθμά της εποχής τους), αλλά και 15 βραβεία, για τον Πάολο Ταβιάνι, ήταν μάλλον υπέρ του δέοντος αρκετά, και οι αντοχές μάλλον πολύ ελάχιστες για να αντέξει μια βραχύβια ασθένεια πού είχε ως αποτέλεσμα να ταξιδέψει στους Ουρανούς κατά τους Θρησκευόμενους, η να ταξιδέψει στον άχρονο κόσμο, σύμφωνα με τους πάσης φύσης και κάθε λογής υλιστές, όσον αφορά την κοσμοθεώρηση τους.
Χτες την τελευταία ημέρα του Δίσεκτου Κουτσοφλέβαρου, του 2024, ο Πάολο Ταβιάνι εξέπνευσε και μας άφησε χρόνους, σε ηλικία 92 ετών, αφήνοντας πίσω του μια παρακαταθήκη όχι μόνο για την Ιταλία, αλλά και για τον Ιταλικό Νεορεαλισμό, αλλά για την παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά που σύντομα το Ιταλικό Σινεμά θα μπορεί να χορηγεί άλλο.
Με τη φυγή του εκλιπόντα Πάολο, μάλλον κλείνει οριστικά και αμετάκλητα, η ανθρώπινη κινηματογραφική παρέμβαση στο Ιταλικό και μάλλον σε ολόκληρο το Ευρωπαϊκό Σινεμά της Δύσης, που ακολουθεί μάλλον τις τακτικές της IT και του ξεπεσμένου και ξεπερασμένου Χόλιγουντ.

Read More
Translate »
istosch eFanzine

istosch eFanzine