Οι 30 σπουδαιότερες ταινίες του 2019

ΡΟΜΑ (Αλφόνσο Κουαρόν)
Παράσιτα (Μπονγκ Τζουν-χο)
Ο Μπουνιουέλ στο Λαβύρινθο με τις Χελώνες (Σαλβαδόρ Σιμό)
Η Πτώση της Αμερικάνικης Αυτοκρατορίας (Ντενί Αρκάν)
Οι Νεκροί Δεν Πεθαίνουν ΄(Τζιμ Τζαρμους)
Ένας Ελέφαντας Στέκεται Ακίνητος (Χου Μπο)
Δυστυχώς απουσιάζατε (Κεν Λόουτς)
Κάποτε στο… Χόλιγουντ (Κουέντιν Ταραντίνο)
Καπερναούμ (Ναντίν Λαμπάκι)
Ντιέγκο Μαραντόνα (Ασίφ Καπάντια)
Η Νηπιαγωγός (Σάρα Κολάντζελο)
Ο Ιρλανδός (Μάρτιν Σκορσέζε)
Πόνος και Δόξα (Πέδρο Αλμοδόβαρ)
Μπορίς Γκοντούνοφ (Αλεξέι Αντριάνοφ, Τιμούρ Αλμπάτοφ)
Αποδημητικά Πουλιά (Σίρο Γκέρα)
Ιστορία Γάμου (Νόα Μπάουμπακ)
The Souvenir (Τζοάνα Χογκ)
Μαύρη Τρύπα (Κλερ Ντενί)
Uncut Gems (Τζος & Μπένι Σαφντί)
Ευτυχία (Άγγελος Φραντζής)
Μεσοκαλόκαιρο (Άρι Άστερ)
Monos (Αλεχάντρο Λάντες)
Ένα Ψηλό Κορίτσι (Κάντεμιρ Μπαλάγκοφ)
Οι Στάχτες μιας Αγάπης (Ζία Ζιάνγκ Κε)
Επικίνδυνες Κυρίες (Λορίν Σκαφάρια)
Δύση Ηλίου (Λάζλο Νέμες)
One Cut of the Dead (Σινιτσίρο Ουέντα)
Honeyland (Ταμάρα Κοτέβσκα & Λιούμπομιρ Στεφάνοβ)
Rolling Thunder Revue (Μάρτιν Σκορσέζε)
Joker (Τοντ Φίλιπς)

Περισσότερα

Οι είκοσι σημαντικότεροι δίσκοι του ηλεκτρικού ήχου για το 2019

Φυσικά υπάρχουν και πολλές σπουδαίες νέες ομάδες – σχήματα – κολλεκτίβες – συγκροτήματα, που εν πολλοίς και ολίγοις έκαναν θαυμάσιες δουλειές. Ωστόσο κατά την ταπεινή μας γνώμη και τα κριτήρια που θέτουμε τόσο για τη μορφή όσο και για το περιεχόμενο, στις ¨δουλειές” η στα “έργα” τους, που είτε είναι άποψης, είτε επιταγής, είτε και συναισθηματικής αναγκαιότητας, πληρούν των τριών αξόνων ποιότητας. Οι άξονες αυτοί να θυμίσουμε είναι οι εξής παρακάτω τρεις και εκφράζουν: α) Την εποχή τους ως πηγή ιστορικών και κοινωνικών εκφράσεων, αντιθέσεων και προθέσεων. β)Την πορεία του ανθρώπινου είδους απ΄τα σκοτάδια του παρελθόντος στο φωτεινό μέλλον μέσω της γραμμής που αποτινάσσει τα χαμηλά ένστικτα, εκλογικεύοντας τη συγκίνηση και το συναίσθημα στη σφαίρα του ανθρωπισμού και γ)Τόσο στη μορφή όσο και στο περιεχόμενο, η κάθε επανάληψη του έργου τους να αναδείχνει ολοένα και νεότερα ποιοτικά χαρακτηριστικά. Να αποτελεί μια νέα αισθητική εμπειρία και ένα νέο πεδίο ανακάλυψης καινοφανών πραγμάτων πάνω στο έργο των δημιουργών – εκτελεστών, δίχως να γίνεται ποτέ αυτό κουραστικό.

Περισσότερα

Το sountrack του εικοσιτετράωρου

Κλείνει πάνω από 35 χρόνια στην δισκογραφία του ανεξάρτητου ροκ και θεωρητικά είναι ένας από τους σπουδαιότερους κιθαρίστες. Το όνομα του είναι Marty Willson-Piper και διετέλεσε τον βασικό πυλώνα σε μια θρυλική μπάντα τους Church(τεράστιο post punk σχήμα των ’80ς), ωστόσο συμμετείχε και σε άλλα σχήματα, όπως οι All About Eve, οι Noctorum και με κάμποσες σόλο δουλειές αποδείχνει ότι είναι αεικίνητος και τα όσα έχει πραγματοποιήσει είναι αρκετά και θα χάσουμε τα αυγά και τα πασχάλια αν αρχίσουμε απαρίθμηση νυχτιάτικο και λίγο πριν τα Χριστούγεννα.
Η τελευταία απόπειρα του Marty Willson-Piper, είναι αυτή που κυκλοφόρησε πριν κάμποσες(όχι αρκετές εβδομάδες, μετρημένες στα μισλα δάχτυλα του ενός χεριού και είναι μιας από τις σπουδαιότερες δουλειές του 2019, με τον τίτλο “One Day”. Εκπληκτικές συνθέσεις κυλίονται στο βινύλιο, με μια εξίσου τρομερή παραγωγή και μετακυλίονται στα αισθητήρια όργανά μας (τα αυτιά δηλαδή) ως το πλέον εμβληματικό ηχητικό τραινάκι του χρόνου που αποτυπώνει τον εαυτό του μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο.

Περισσότερα

Ανάμεσα σε γυμνόστηθα πλάσματα και κουτιά από μπύρες

Ο Zappa, ήταν Λάτρης του ωραίου φύλου και ταυτόχρονα λάτρης πάσης φύσεως απολαύσεων, έγραψε δεκάδες εκατοντάδες τραγούδια και ηχογράφησε πολλά σπουδαία album, πολλά από τα οποία(άλλα επανεκδόθηκαν, μετά από το θάνατο του κι άλλα που ήταν ηχογραφημένα, αλλά δεν είχαν τεθεί στην κυκλοφορία στην ώρα τους και κυκλοφόρησαν τότε, μετά θάνατον δηλαδή). Ο Πρώτος ολοκληρωμένος δίσκος του ήταν το “Freak Out” το 1966 και ο τελευταίος εν ζωή το “The Yellow Shark” το 1993 την χρονιά που έφυγε και στην οποία κυκλοφόρησαν άλλοι δύο δίσκοι και άλλος ένας studio δίσκος στις 31 του Οκτώβρη του 1994 που είχε ηχογραφηθεί με διάσπαρτα tracks που είχαν ηχογραφηθεί σε διαφορετικές ημερομηνίες από το 1968, μέχρι το 1986. Το άλμπουμ αποτελεί το τρίτο κομμάτι της εννοιολογικής συνέχειας που ξεκίνησε με το ” We Are Only in It for the Money” (1968), με το δεύτερο κομμάτι να είναι μια αναθεωρημένη εκδοχή του άλμπουμ Lumpy Gravy του 1967. Ο Zappa αναφερόμενος για το εν λόγω. πολύ πριν από την κυκλοφορία του, το περιέγραψε ως μια “όπερα δύο πράξεων”, αλλά αντί των κλασικών μουσικών φράσεων στη μορφή του διπλού LP, χρησιμοποίησε κατά αυτόν τους μουσικούς αριθμούς του, που δημιουργήθηκαν από αυτόν ηλεκτρονικά και σε synth, και με τη μορφή sampling, χρησιμοποιώντας έναν μείγμα και έναν συνδυασμό δειγμάτων και συνθετικών ήχων, όπου το ένα αλλήλο-διαπερνούσε το άλλο και τούμπαλιν.

Περισσότερα

Εκπομπή 7η istoschWEBRADIO & Ηλεκτρικές Κολλεκτίβες 03/12/2019

Μετά από καθυστέρηση ενάμιση μήνα λόγω ανωτέρας βίας, ανειλημμένων υποχρεώσεων και ελλιπούς χρόνου(του οποίου η ύπαρξη είναι μια αναγκαιότητα για την όποια τεχνική λειτουργία της εκπομπής, που ακόμα δεν έχει λύσει 100% τα προβλήματα της ως προς την μικροφωνική αρτιότητας), οι Ηλέκτρικές Κολλεκτίβες είναι ξανά εδώ από το istosch web radio μέσω του https://www.mixcloud.com στο 7ο Podcasting.

Περισσότερα
Font Resize
istosch webPortal