Η μουσική θρηνεί την φωνή της καρδιάς, την Christine Anne McVie

Το τελευταίο διάστημα, αν όχι τα τελευταία 10 χρόνια είχαμε αρκετές περιπτώσεις που φτώχυναν τον ηλεκτρικό ήχο, ακόμα και σε νεότερες ηλικιακές περιοχές, ωστόσο η δεκαετία του 2020, δεν είναι ούτε καν στο ελάχιστο η δεκαετία του 2010, που ήταν ένας ΄άλλος μεταβατικός, αλλά όχι ακόμα πεπερασμένος χρονικά κόσμος, για να μπούμε στη νέα φάση που θα εκδηλώνονταν μαζικά αποχωρήσεις, αναχωρήσεις, συνταξιοδοτήσεις και φυσικά διαλυτικές και φυγόκεντρες τάσεις από σχήματα, μέλη τους, ακόμα και στυλ που ο χρόνος τα αποστράγγισε και τα πέταξε στα μουσεία παγωμένα, αποστρατευμένα και μάλλον εκτός κλίματος και εποχής, όπου η αμφισβήτηση πλέον, είναι μάλλον “μπανάλ”.

Περισσότερα

istoschWEBRADIO Εκπομπή 23η – Ηλεκτρικές Κολλεκτίβες 25/11/2022

Από τους Durutti Column στους Tuxedomoon και από την Jazz των The Lounge Lizards, στην Αυστραλία κι από εκεί στις νέες κυκλοφορίες, αρχής γενομένης της Bjork και των Pixies, στις οποίες έχουμε και 2 διαμάντια από την χώρα μας, σε τέσσερις συνθέσεις, από τον Τάσο Στάμου και τους Thee Holy Strangers, αφήνοντας για το τρίτο μέρος τα καλύτερα, που δυο από αυτά προέκυψαν λόγω δυο πολύ άσχημων γεγονότων, που αφορούσαν δυο σπουδαία πρόσωπα και θα ακούσετε τότε ένα μικρό ηχητικό ιστορικό για τον καθένα.

Περισσότερα

Ο Πάμπλο Μιλανές αναχώρησε, η Nueva Trova του, όμως είναι ακόμα εδώ

Επηρεασμένος και βαθιά εκστασιασμένος από το «feeling» (το οποίο ήταν και παραμένει, ένα μουσικό στυλ που ξεκίνησε στη Κούβα κάπου στη δεκαετία του 40), ένα στυλ στο οποίο κυριαρχούν κατά βάση τα αισθήματα τα οποία καθορίζουν, τόσο το ύφος, όσο και την ερμηνεία.
Δεν είναι τυχαίο, ότι το εν λόγω στυλ ετεροκαθορίσστηκε, εφόσον επηρεάστηκε από τα αντίστοιχα βορειοαμερικανικά αισθησιακά και ερωτικά τραγούδια της εποχής εκείνης και και της πρώιμης χωρίς ίχνος αυτοσχεδιασμού τζαζ.
Το «feeling» είχε ως βάση την κιθάρα, όπου οι χειριστές της, οι τροβαδούροι, την ανήγαγαν στο ίδιο επίπεδο με τις φωνητικές και τραγουδιστικές δυνατότητες.
Το συγκεκριμένο στυλ, πλάι στην πρωτογενή σημασία της φωνής καθώς και των φωνητικών ικανοτήτων των σπουδαίων ερμηνευτών, έδινε τη δυνατότητα στην κιθάρα και στις τεχνικές των εκάστοτε σολίστ, να αναχθούν και να συμπορευτούν, με τους τραγουδιστές, με σκοπό, το ύφος και το ηχόχρωμα, για να γίνουν πιο βατά και να βελτιώσουν την επικοινωνία με το κοινό τους.

Περισσότερα

Ποιος είπε οτι το punk δεν πεθαίνει

Μέσα σε δυο εβδομάδες το Punk υπέστη συντριπτικά κατάγματα, αν όχι ρήγματα στα θεμέλια του και απ’ ότι φαίνεται δύσκολα θα συνέλθει, θα ανακάμψει και σταθεί ξανά στα πόδια του, μιας και δυο κεφάλαια στην κυριολεξία της δομής του, αν όχι της υποδομής του, “αποδήμησαν εις Κύριον”, πράγμα που σημαίνει, ότι η τρίτη έκδοση και εκδοχή του, αυτή που ξεκίνησε το 1976, ως Punk-Rock v3, έκλεισε οριστικά και αμετάκλητα τον κύκλο της, η ακόμα κι αν δεν το έκανε αυτό, ξεκίνησε απαλλοτρίωση του, με σκοπό το γκρέμισμα της ίσως σπουδαιότερης πρότασης του ηλεκτρικού ήχου, όλων των εποχών.
Μετά τον αιφνίδιο θάνατο του D.H.Peligro των Dead Kennedy’s, ήρθε άλλο ένα χτύπημα στην καρδιά του ηλεκτρικού κτήνους, που μάλλον ήταν από εκείνα που αν δεν το σκοτώνουν, φροντίζουν να το οδηγήσουν στην απόσυρση, στην λήθη(γι αυτό βοηθάει και η απολιτίκ εποχή), στο μαρασμό και τέλος στην οριστική αδράνεια, επήλθε και ο θάνατος του τεράστιου Keith Levene, στα 65, έπειτα από μάχη με τον Καρκίνο.
Πόσο λοιπόν να αντέξει ακόμα αυτό το στυλ, του ηλεκτρικού ήχου, που μάλλον δεν είναι στυλ, αλλά ένα είδος ξεχωριστό και ξέχωρο πλέον από το Ροκ, αφού από μόνο του το Πανκ είναι μια κατηγορία, για το οποίο φρόντιζαν πάντα τα μέλη των σχημάτων που το υπηρετούσαν, καθώς και οι φίλοι, οπαδοί του και “ακόλουθοι” του.

Περισσότερα

Έφυγε ο Αφροαμερικανός ντράμερ των Dead Kennedys

Ο αιφνίδιος θάνατος του Darren Henley (Darren H. Peligro), έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία, αναστατώνοντας το είναι σε κάθε μουσικόφιλο που δεν ήταν απαραίτητο να άνηκε στο χώρο είτε του πανκ, είτε της Jazz και του όλου rock & roll. Aνακοινώθηκε από το συγκρότημα στα social media, με διαφορά φάσης και μια “σχετικά” μεγάλη καθυστέρηση, αφήνοντας, όλους όσοι τον λατρέψαμε ως μουσικό, στήλη άλατος, σκορπίζοντας μεγάλη θλίψη στις μικρής κλίμακας κοινότητες του punk, hardcore, jazzrock κλπ.
Η ανακοίνωση αυτή, βγήκε την αμέσως επομένη μέρα, 24 ώρες μετά το τραγικό συμβάν, δηλαδή το Σάββατο 29 του Οκτώβρη, χωρίς κανένας να πιστεύει, η μάλλον να θέλει να πιστέψει, ότι στην πραγματικότητα συνέβει αυτό το γεγονός. Ωστόσο ο μεγάλος αυτός μουσικός εγκατέλειψε ετούτον τον κόσμο κατά τρόπο τραγικό, καθώς εξέπνευσε μια μέρα νωρίτερα, την Παρασκευή 28 Οκτωβρίου έπειτα από ένα “ανεξιχνίαστο τραύμα στο κεφάλι του” μετά από μια εντελώς “τυχαία και συμπτωματική πτώση” στο σπίτι του στο Λος Άντζελες, και η οποία επιβεβαιώθηκε από τον αρμόδιο ιατροδικαστική, ο οποίος και ανέλαβε αυτεπάγγελτα την έρευνα του θανάτου αυτό του σπουδαίου μουσικού κι ακόμα περισσότερο, αυτού του υπέροχου και πολυτάλαντου ανθρώπινου πλάσματος.

Περισσότερα