Εκπομπή 9η istoschWEBRADIO & Ηλεκτρικές Κολλεκτίβες 17/5/2020

Πέρασε καιρός από το 8ο Podcasting των “ηλεκτρικών κολλεκτίβων” από το istosch web radio και παρότι αυτή την εποχή λογικά θα έπρεπε να βρισκόμασταν στο 11ο με μερικές αναβολές λόγω ανωτέρας βίας και μια Καραντίνα που στη φαρέτρα της έκρυβε και την αναστολή λειτουργίας μας για περίπου δύο μήνες, με αποτέλεσμα να δουλεύουμε απ΄το σπίτι το δημοσιογραφικό κομμάτι, φτάσαμε να είμαστε μόλις στο 9ο συνεχίζοντας το δεύτερο μέρος του αφιερώματος στους 30 ονομαστικά σπουδαιότερους δίσκους της προηγούμενης δεκαετίας αυτής του 2010, μιας και πραγματικά είναι πάνω από 35. Σήμερα οι Ηλεκτρικές Κολλεκτίβες στο περιεχόμενο του 9ου Podcasting, δηλαδή στο δεύτερο μέρος του αφιερώματος με τους 30 σπουδαιότερους δίσκους της δεκαετίας του 2010 θα αναδείξουν τις δισκογραφημένες δουλειές που ξεκινούν από τη θέση 15 καταλήγοντας στη θέση 1.

Περισσότερα

Ένας πρόλογος για μια λίστα 100 δίσκων του ηλεκτρικού ήχου που σύντομα θα δημοσιευθεί (Α’ μέρος)

Η τέχνη και ειδικά η νεανική και υπόγεια τέχνη του ηλεκτρικού ήχου είναι συνθηματολογία και η επιστήμη είναι επιχειρηματολογία και όταν τόσο στη μορφή(στη μουσική δηλαδή), εντάσσονται νέες τεχνικές πρωτοπορίες και καινοτομίες, αποκαλύπτονται μέσω των θετικών επιστημών και των αποτελεσμάτων της, (νεότερες και ποιοτικότερες παραγωγές μέσω της μουσικής τεχνολογίας αιχμής, αλλά και τη σύγχρονη υλικοτεχνική υποδομή), όσο και στο περιεχόμενο(για να μην πούμε κυρίως σε αυτό, αφού αυτό είναι το βασικό), εντάσσονται και αποκαλύπτονται οι ανθρωπιστικές, τότε το αποτέλεσμα θα παράγει αυτό που έχουμε ως αξίωμα. Τότε και μόνο τότε θα βγάζει ολοένα και νεότερα σχήματα που ανέκαθεν(κάτω από συγκεκριμένες κοινωνικές, οικονομικές, πολιτικές και πολιτιστικές συνθήκες θα είναι σπουδαιότερα από τα προηγούμενα). Τότε και μόνο τότε θα αντικαθιστούν έργα προηγούμενων γενιών, δεκαετιών κοκ, που δεν αφορούν μόνο τον ηλεκτρικό ήχο. 

Περισσότερα

Το επαναληπτικό μουσικό κλείστρο των Fugazi

Η θεματολογία του πρώτου δίσκου των Fugazi που έκανε πάνω από 9 μήνες να ηχογραφηθεί, πραγματεύεται και αναλύει μια μεγάλη ποικιλία θεμάτων, όπως της αποκλίνουσας συμπεριφοράς που δημιουργούν οι σχέσεις παραγωγής του στέρεου για την εποχή Καπιταλιστικού συστήματος. Η απέραντη απληστία, η ανεξέλεγκτη βία, ο έλεγχος της σεξουαλικότητας από τους μηχανισμούς ελέγχου της κοινωνικής συνείδησης και η διοχέτευση της σεξουαλικότητας σε άλλα σκοτεινά και επικίνδυνα μονοπάτια. Από μια φυσιολογική πράξη χαράς και ζευγαρώματος, σε ένα μηχανισμό προσωπικής επιβεβαίωσης και βίαιης υποταγής, με αποτέλεσμα αυτή να μεταλλάσσεται στον απεχθή σεξισμό. Ο περιορισμός της ιδιωτικότητας, η χρήση και κατάχρηση ναρκωτικών ως βραχίωνας του κράτους, των μυστικών υπηρεσιών και του παρακράτους, καθώς και θάνατος. Ο μεγάλος Ian MacKaye σε συνέντευξη του στο Guitar World είχε τονίσει, ότι ο τίτλος του άλμπουμ “πιστώνεται σε μια σειρά από πραγματικά ζητήματα και αναδείχνει πολλά επίπεδα τους. Είναι στην πραγματικότητα το πώς τα πράγματα στη ζωή επαναλαμβάνονται κατ΄επανάληψη, κατά συρροή και κατ΄εξ’ ακολούθηση ειδικά όταν αυτά είναι θλιβερά. Αλλά ο τίτλος είναι επίσης ένα μάλλον και μια σκοτεινή απάντηση σε αυτή την χαρούμενη και αφελή πρόταση των The Beatles στο ‘ Revolver . Ένας δίσκος περιστρέφεται και επαναλαμβάνεται επίσης . Ένα περίστροφο είναι επίσης όπλο, και το ίδιο είναι και ο επαναλήπτης του. Το κομμάτι του τίτλου είναι για τα παιδιά που πυροβολούν επανειλημμένα το ένα το άλλο και αναφέρει τη βία που σχετίζεται με την κοκαΐνη στην Ουάσιγκτον, DC στη δεκαετία του 1980. “

Περισσότερα

Ο Δίσκος που μας πήρε τα μυαλά

Το Surfer Rosa θρυμμάτισε το παλιό ροκ, το πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων και αποτέλεσε μηχανή παραγωγής νέου μυοσκελετικού στην αρχιτεκτονική και στιχουργική του ηλεκτρικού ήχου. Ήταν η σπασμένη, κατακερματισμένη και αποδιοργανωμένη εικόνα των υπερφίαλων και φλύαρων τόσο τεχνικά, όσο και από άποψη ενορχήστρωσης, παραγωγής και στιχουργικής σχημάτων του έντεχνου ροκ της προηγούμενης δεκαετίας. Η γιγαντιαίας αίσθηση και αισθητική του Surfer Rosa, ήταν το πρόσωπο και το σώμα που έβαλε πλάτη και τράβηξε μαζί με άλλα μεγάλα ονόματα της εποχής, τα σπουδαιότερα σχήματα από το 1968 – 1975 που οι παραγωγοί εκείνης της εποχής τα θεωρούσαν θορυβώδη, αλλά και τις εποχής τους από την σχετική αφάνεια. Κήρυξε τον τουβλοπόλεμο στο ξεπερασμένο progressive της εποχής, σήκωσε τα χέρια ψηλά δίνοντας το σήμα για την έφοδο του νέου ήχου στη δισκογραφία χωρίς να χρειαστεί αυτό να δίνει διαπιστευτήρια σε κάτι παραγωγούς της σειράς που θεωρούσαν ηλεκτρικό ήχο τις μπαλάντες των 20 λεπτών με φλάουτα και βιολιά και αποθεωτικούς στίχους, κάτι ανοησίες για γρήγορα αμάξια που τρέχουν βλέποντας καπνούς στα νερά και φωτιές στον αέρα. Το Surfer Rosa, μας πήρε τα μυαλά, ήταν η τσαγκρουνιά του κάκτου του εν λόγω δίσκου στις γυμνές ποδοκνημικές μας, την ώρα που προσπαθούσαμε να προσανατολιστούμε και να διασχίσουμε την ιστορία του ηλεκτρικού ήχου, που μας έβαλε μια για πάντα στη θερμή αγκαλιά της υποτιθέμενης Κάρμεν του και μας έκλεισε την πόρτα στο ξεπερασμένο χτες. Το Surfer Rosa που κυκλοφόρησε σαν σήμερα, ήταν ένα όνειρο απ΄όλες τις απόψεις και δικαίως συγκαταλέγεται στους 100 καλύτερους ροκ δίσκους όλων των εποχών.

Περισσότερα

Ο Συνθέτης της άγριας πλευράς

Λάτρης της Jazz, του avant garde, του πειραματισμού και φυσικά του μινιμαλισμού που μουσικά καθόρισαν με τον όμοσταυλο του Ουαλό John Cale, στους Velvet Underground αρχικά. Όπου πρωταγωνίστησε μαζί τους μέσα απ’ τις συνθέσεις του και συνθέσεις τους, δημιουργώντας δρόμους, ηχοχρώματα και τεχνικές, πρωτόγνωρες και πρωτοφανέρωτες για την εποχή, που όμως σήμερα είναι αυτές που κυριαρχούν στο όλον rock n roll και στην ποπ κουλτούρα που συνολικά. Εκεί επίδρασε και επηρέασε επιτελικά και καταλυτικά τους πάντες, η ποπ είναι συνώνυμο με τον Lou Reed. Φυσικά σημαντικό ρόλο έπαιξε και η συμμετοχή του μεγάλου John Cale και στην μετά Velvet Underground εποχή, όπου συνήθιζαν οι δυό τους να κάνουν πράγματα και θαύματα ξανά, εξάλλου και οι δυο τους εκτός απο σπουδαίοι κιθαρίστες, υπήρξαν και μοναδικοί συνθέτες. Μετά τη διάλυση των Velvet, ξαναβρέθηκαν πολλές φορές παίζοντας εκ νέου παρέα, όχι μόνο δισκογραφικά, λες και ήταν σιαμαίοι, πράγμα που σήμαινε, ότι οι δυό τους είχαν την ίδια μουσική χημεία και άποψη. Οι Velvet Underground, αναδόμησαν το σύμπαν στην ποπ και ροκ πραγματικότηητα, εμπότισαν τον ηλεκτρικό ήχο με την υπόγεια καλλιτεχνική κουλτούρα της μεγαλούπολης, αποκολλώντας τον ηλεκτρικό ήχο και ρυθμό, από τα βαρετά ’60ς(1961-1967). Μαζί με τους MC5, Stooges, Fugs, Ramones, New York Dolls και Frank Zappa(ο οποίος είναι μια κατηγορία από μόνος του), οι Modern Lovers, οι Heartbreakers, οι Talking Heads, οι 13th Floor Elevators και οι πρώιμοι Pink Floyd του Syd Barrett, είναι τα πιο δυνατά ονόματα και εργαλεία εκείνης της περιόδου 1968 – 1976 που καθόρισε, επηρέασε καταλυτικά, όλες τις υπόλοιπες μπάντες μέχρι τα σήμερα. Με όλους τους παραπάνω οι Velvet Underground συνέδραμαν καθοριστικά στην αλλαγή του ηλεκτρικού ήχου και της ποπ κουλτούρας συνολικά και ότι ακούμε σήμερα είναι αποτυπωμένο από τους εν λόγω πρωτοπόρους.
Δεν είναι τυχαίο ότι όλους τους παραπάνω κανείς οπαδός της κλασσικής ροκ κουλτούρας δεν τους βλέπει με καλό μάτι, ωστόσο όλους αυτούς και ειδικά τον Lou Reed, τους θαύμαζε η μεγαλύτερη pop περσόνα του 20ου αιώνα ο David Bowie.

Περισσότερα
Font Resize
istosch webPortal