Συνδεθείτε με το λογαριασμό σας άμεσαΕγγραφείτε άμεσα στο κατάστημα μαςΞεχάσατε το συνθηματικό σαςΚαλάθι αγορώνΟι αγορές μου Όροι Χρήσης

Διαφημίσεις

Διαφημίσεις

Μισθώστε Διαφημιστική Προβολή στο istoschPORTAL

Το καλοκαίρι του Οκτώβρη συνεχίζεται με προσφορές…Προσεχώς και μηχανήματα που είναι “τούμπανα”

http://istos-ch.com/shop/index.php?route=product/category&path=33_94

istoschADVERTISING

Μισθώστε Διαφημιστική Προβολή στο istoschPORTAL

Διαφημίσεις & istoschSHOP OFFERS

http://istos-ch.com/shop/index.php?route=product/product&path=33_82&product_id=182

The last days of July 2019 (Driving Theory)

Από Αύγουστο Δεκέβρη…Οι προσφορές συνεχίζονται και το Γαϊδουροκαλόκαιρο

http://istos-ch.com/shop/index.php?route=product/category&path=33_94 http://istos-ch.com/shop/index.php?route=product/product&path=33_82&product_id=182 http://istos-ch.com/shop/index.php?route=product/category&path=20_68

Διαφημίσεις

Διαφημίσεις & istoschSHOP OFFERS

Μισθώστε Διαφημιστική Προβολή στο istoschPORTAL
Ανακατασκευασμένα Laptop για λίγες μέρες width=

Διαφημίσεις

Διαφημίσεις

Μισθώστε Διαφημιστική Προβολή στο istoschPORTAL

Διαφημίσεις

Μισθώστε Διαφημιστική Προβολή στο istoschPORTAL

Διαφημίσεις

Μισθώστε Διαφημιστική Προβολή στο istoschPORTAL

Διαφημίσεις

Μισθώστε Διαφημιστική Προβολή στο istoschPORTAL

Διαφημίσεις

Μισθώστε Διαφημιστική Προβολή στο istoschPORTAL

Διαφήμιση

Διαφημίσεις

Διαφημίσεις

Ασθμαίνοντας στις ηλεκτρικές μελωδίες της νιότης του

Τα χρόνια πέρασαν και παρότι ούτε το progressive μας άρεσε ιδιαίτερα ως μουσικό είδος, έπεσε στα χέρια μας το υλικό των PLJ Band όπου ο Λαυρέντης συμμετείχε ως βασικό μέλος και ως σχήμα του είδους είναι από τα σημαντικότερα ανά την υφήλιο, με οπαδούς και πέρα από τα σύνορα μας, περισσότερους εκτός Ελλάδας, όπως συμβαίνει με τα Αγγλόφωνα σχήματα.
Δεν θα πούμε περισσότερα πράγματα, γιατί το κλίμα είναι βαρύ, ωστόσο καλό θα ήταν να δούμε και αυτή την πλευρά του καλλιτέχνη – τραγουδοποιού που έφυγε χτες αναπάντεχα, αφήνοντας ένα μεγάλο κενό και που για μας είναι μουσικά τουλάχιστον με διαφορά η καλύτερη του
Στη μνήμη του θανόντα κάναμε την αναφορά στο πρώιμο παρελθόν του με την μπάντα που είχε από το 1979 – 1982 τους PLJ Band που αποτελούνταν από τους: Αντώνης Μιτζέλο, Δημήτρη Βασαλάκη, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Παύλο Κικριλή, Τόλη Σκαματζούρα, Φίλιππο Σπυρόπουλο. Αργότερα οι ίδιοι μετονομάστηκαν σε Τερμίτες, αλλά δεν ήταν πια το ίδιο πράγμα με αυτό που πρωτοξεκίνησε και ήταν πραγματικά κάτι το ιδιαιτέρως πρωτοποριακό και διαφορετικό για τα ελληνικά δεδομένα.
Για μας ήταν και η πιο ενδιαφέρουσα για μας εποχή του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, ήταν από το 1979-1982 όταν έπαιζε στους PLJ Band Ίσως το καλύτερο progressive που γράφτηκε ποτέ στη χώρα μας R.I.P Λαυρέντη

Περισσότερα

Ο Δάσκαλος της κινηματογραφικής κριτικής

Η κινηματογραφική κριτική είναι το πλέον δύσκολο έργο τέχνης, γιατί συνενώνει την συνθηματολογία που είναι η τέχνη και η επιχειρηματολογία που είναι επιστήμη.
Είναι ένα απαραίτητο εργαλείο που είναι αναγκαιότητα για να κατανοήσει κανείς τον παράξενο κόσμο του σινεμά, όχι ως τεχνική, ούτε ως θέαμα, αλλά ως τέχνη και κυρίως ως στοχαστική.
Σήμερα έχουμε γεμίσει από κινηματογραφικούς κριτικούς, που ακόμα κι αν έχουν γνώσεις για το βάθος, το πλάτος και το ύψος της κινηματογραφικής κριτικής, το εξαφανίζουν στα βάθη του ωκεανού και αναδείχνουν την κάθε λογής αδιάφορη πατάτα από τα blockbusters ως μεγάλη ταινία.
Η πραγματική κινηματογραφική κριτική είναι πολιτισμική παρέμβαση και ανάλυση του έργου του κάθε λογής κινηματογραφιστή, σκηνοθέτη και παραγωγού.
Το σινεμά δεν είναι μόνο θέαμα, βασικά δεν είναι καθόλου θέαμα, είναι δημιουργία που αποθεώνει τη σκέψη. Η 7η τέχνη είναι η επιτομή των τεχνών και η κινηματογραφική κριτική οφείλει να την αναδείχνει ως τέτοια και όχι στην ποπ υποκουλτούρα που δημιουργεί και αναπαράγει τα λούμπεν στοιχεία που θεωρούν την εργασία μέσω πλουτισμού, σαγήνης και κοινωνικής ανάδειξης και όχι πεδίο ταξικής συνειδητοποίησης, διαπάλης και εργαλείο διαβίωσης.

Περισσότερα

O Σαμουράι του Ιαπωνικού Σινεμά

Ο όγδοος από τους Επτά Σαμουράι του Ιαπωνικού Κινηματογράφου (οι Γιασουχίρου Όζου, Χιρόσι Τεσιγκαχάρα, Μίκιο Ναρούζε, Νάγκισα Όσιμα, Γιουχάρου Ατσούτα, Μασάκι Κομπαγιάσι και Κιόγκο Καγκάβα, ήταν οι υπόλοιπο επτά), κάθισε στο Θρόνο του πιο μεγάλου απ΄ όλους, φτιάχνοντας και τρέχοντας ταινίες που ξεπερνούσαν το Μυστικό Φρούριο της κινηματογραφικής Ιαπωνίας, με αριστουργηματικά φιλμ που προσιδιάζουν τις Ραψωδίες του Αυγούστου και αποτέλεσαν το καταφύγιο του.
Οι συνθήκες της Άπω Ανατολής, γέννησαν τον πιο απέριττο, ήσυχο, λιτό και θαυμάσιο Άγγελο της κινηματογραφίας της πατρίδας του, που θαύμαζε τόσο τη Σοβιετική πρωτοπορία του Πουντόβκιν, τόσο το δικό μας τον Αγγελόπουλο, όσο και το Σαίξπηρ, εξάλλου το Seven Samurai καθώς και το Ran, τα γύρισε πάνω στη φιλοσοφία του Βρετανού ποιητή και θεατρικού συγγραφέα. Μπορεί το Ιαπωνικό Κινηματογραφικό γίγνεσθαι πριν απ΄ αυτόν και παράλληλα με αυτόν, δηλαδή στα πρώτα του βήματα να ιδιώτευσε σαν αδέσποτο σκυλί στην ουρά μιας Ασιατικής Λευκής Τίγρης, ωστόσο τα όνειρα του Κουροσάβα ήταν κοσμικής φύσης και φιλειρηνικής πνοής.
Ο μεγάλος αυτός κινηματογραφιστής, υπήρξε πολέμιος των σκιών στην φιλμογραφία, θεωρώντας πως το σοβιετικό σινεμά σε σχέση με το Χολιγουντιανό, σου έδινε περισσότερες δυνατότητες για μια ολοκληρωμένη δημιουργία. Για τον ίδιο, το τελευταίο δεν εμβάθυνε, δεν άφηνε περιθώρια δημιουργικής προοπτικής και στο τέλος κολύμπαγε στα αβαθή νερά της χρηματοδότησης από τον παραγωγό, ως εξαρτώμενο και προσαρμοσμένο στο σενάριο από τον τελευταίο, ενώ όπως είχε δηλώσει σε μια από τις συνεντεύξεις του, του ήταν παντελώς αδιάφορο.

Περισσότερα

Οι βροχερές αναμνήσεις ενός σκηνοθέτη στην Νέα Υόρκη

Στη νέα του ταινία ο Άλεν, με κάθε τρόπο και σε κάθε περίπτωση προσπαθεί να φτιάξει μια ιστορία που μάλλον θα ήταν κάποια από τις περιπέτειες της ζωής του κατά το παρελθόν, όμως εδώ πρόκειται περί μιας μυθοπλασίας και όλα αυτά μάλλον μας τα αποδίδει ως εικασίες του μυαλού μας.
Μια μυθοπλασία που όσο και αν δε θέλει και ο δημιουργός της και φυσικά ο θεατής, μάλλον σε παραπέμπει σε προσωπικές εμπειρίες του παρελθόντος του πρώτου, με τις επίδοξες φιλοδοξίες του μέλλοντος να καταλήγουν σε μια κωμωδία, θυμίζοντας το τσιτάτο του Μαρξ πως “η ιστορία επαναλαμβάνεται πότε σαν φάρσα και πότε σαν τραγωδία”, δηλαδή δεν επαναλαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο ποτέ, η όταν επαναλαμβάνεται ως ευσεβής πόθος του δημιουργού της στο σήμερα, για να μην είναι φαρσοκωμωδία, ο σκηνοθέτης, φτιάχνει έναν νεότερο εξίσου ταλαντούχου και επιτυχημένου με αυτόν, στα μέτρα και τα σταθμά τα δικά του.
Καχεκτικός και πολύ αδυνατούλης, ανασφαλής και εμμονικός με τα περί της αποδοχής του από το άλλο φύλλο, συν ότι άλλο συνοδεύει τον Άλεν εδώ και δεκαετίας. Στην νέα του ταινία, μας δίνεται η αίσθηση ότι ο σκηνοθέτης Ρόλαντ Πόρλαντ, είναι μια παραλλαγή του ίδιου του Άλεν στα νιάτα του, αλλά στην εποχή μας, όσο κι αν δε θέλει ο ίδιος ο Άλεν να το παραδεχτεί και δεν είναι τυχαίο ότι από μια ηλιόλουστη ημέρα πάμε σε ένα βροχερό σκηνικό και μάλιστα με τη σφραγίδα του ίδιου του τίτλου, που είναι και όλο το ρεζουμέ.
Ένα πολύ συμπαθητικό φιλμ όπου οι ερωτικές προσδοκίες ενός ραντεβού για συνέντευξη, καταλήγουν να είναι ένα σοβαρό ερωτικό φλερτ που είναι έτοιμο να διαλύσει τα πάντα και κυρίως το κύρος του φερόμενου ως σκηνοθέτη από το ίδιο το φιλμ. Όσο κι αν ορισμένοι μέμφονται τον Άλεν, εμείς τον θεωρούμε πολύ μεγάλο δημιουργό που τολμάει να μιλάει για πράγματα που άλλοι επιμελώς, πολύ έντεχνα προσπαθούν να αποκρύψουν κάτω απ΄ το χαλί, αλλά αυτός θαρραλέα κάνει άλλη μια ακτινογραφία του υπέροχου του μικρόκοσμου!!!

Περισσότερα

Ο Συγγραφέας του Μεγάλου Ανατολικού

Ο Εμπειρίκος υπήρξε εισηγητής και ο επίσημος φορέας του υπερρεαλισμού στην Ελλάδα. Αποτελώντας την πιο κλασσική και φυσική του προέκταση στην Ανατολική Μεσόγειο και στα Νότια Βαλκάνια. Υπήρξε πιστός και με φανατισμό υπηρέτησε το εν λόγω κίνημα στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα να μην είναι αρεστός στην κυρίαρχη τάση της πεζογραφίας, των κριτικών της εποχής και φυσικά του θεολόγίζοντος κοινού. Αυτό εμπεριείχε φυσικά και την μη χρηματοδότηση και προώθηση για μαζική έκδοση του έργου του που μισήθηκε και κυνηγήθηκε στο παρασκήνιο από το Μανιαδάκη και τις υπηρεσίες του, αφού δεν υπηρετούσε τα μέχρι τότε ¨χρηστά ήθη” και έθιμα της εποχής.
Τρομερή γραφίδα που φάνταζε με υψικάμινο σκέψης που ένωνε λιώνοντας τόσο τη συναισθηματική νοημοσύνη, όσο και τη λογική σκέψη με την πραγματικότητα κατακαίοντας στο διάβα της, την μέχρι τότε ηθική των παλαιών γενναίων. Έφτιαξε τους δικούς του όρους και προϋποθέσεις στη γραφή που ποτέ δεν παζάρεψε και εγκατέλειψε. Έχυσε πολύ μελάνι πάνω στην προσωπική του μυθολογία, ενώ πέρασε δια της πένας του στην ενδοχώρα πολλά χρόνια μετά το Θάνατο του, τα ερωτικά πάθη του Μεγάλου Ανατολικού με πολύ σκληρή για την εποχή γλώσσα, όπου οι ιστορίες για τις ερωτικές απολαύσεις χωρίς λογοκρινούμενα αποσιωπητικά τον έκαναν ίσως το σπουδαιότερο “συγγραφέα” αισθησιακής λογοτεχνίας στην χώρα. Στο τέλος ως μεγάλος ποιητής ανέδειξε την αγάπη του για το Σοσιαλισμό που οικοδομούνταν στην τότε ΕΣΣΔ κι ως σπουδαίος φωτογράφος, έγινε ο φωτοφράκτης της προσωπικής του αναγκαιότητας να μιλήσει για την εν λόγω τέχνη.

Περισσότερα