Ο Δίσκος που μας πήρε τα μυαλά

Μισθώστε Διαφημιστική Προβολή στο istoschPORTAL

Surfer Rosa
Surfer Rosa

Εντάξει όλοι γνωρίζουμε τα ξωτικά της Βοστώνης πλέον και ποιος δεν τα σέβεται, εξάλλου είναι εκείνο το σχήμα που σχημάτισε την πιο στιβαρή ηλεκτρική μουσική χωρίς ιδιαίτερα φλύαρες τεχνικές. Μεστοί, αυθεντικοί, απλοί στον ήχο, γοητευτικοί και παχύδερμοι με μεγάλα μέτωπα στην εικόνα, κόντρα σε όλα τα πρότυπα ομορφιάς, τα live τους ήταν ειδικοί χώροι έκστασης και λατρείας. Με καθαρό κοφτερό παίξιμο στις κιθάρες, τα μπάσα να φορτώνουν ρυθμούς που σου σπάνε τα όλα τα οστά ταυτόχρονα και αποδεσμεύουν το μυαλό από το σώμα, που με απλό τρόπο σε ταξίδευαν στο διάστημα, η στο όνειρο και με τη λήξη των τραγουδιών τους, σε επέστρεφαν απότομα στην βαρετή πραγματικότητα. Αποτέλεσαν το πιο ερωτικό σχήμα των προηγούμενων δεκαετιών, που από το 1987 και το πρώτο mini album τους, το “Come On Pilgrim” που κυκλοφόρησε τον Οχτώβρη της εν λόγω χρονιάς, να είναι το εναρκτήριο λάκτισμα τους (που λένε και οι ποδοσφαιρόφιλοι) και να παίζεται δυνατά, να ακούγεται ακόμα και σήμερα ολόφρεσκο, ενώ με τη σειρά του μετά αυτό, να δίνει τη σκυτάλη για τέσσερα αριστουργήματα που είναι μέσα στους 100 καλύτερους δίσκους του ηλεκτρικού ήχου.

Το Surfer Rosa, ηχογραφήθηκε σαν σήμερα στις 21.3.1988 με διευθυντή παραγωγής, τον σπουδαιότερο παραγωγό της μουσικής βιομηχανίας, όλων των εποχών, τον αξεπέραστο Steve Albini από την 4AD. Με ένα αριστουργηματικό εξώφυλλο, όπου τα υπέροχα μεγάλα και στητά στήθη μιας υποτιθέμενης Κάρμεν σε ασπρόμαυρο φόντο, τρυπούσαν τα μάτια του κοινού, έκαναν τους έφηβους της εποχής να λεκιάζουν τα σεντόνια του κρεβατιού τους και οργασμικά να απαγγέλουν τους στίχους των τραγουδιών που σου έπαιρναν τα μυαλά στην κυριολεξία. Ο δίσκος από το εξώφυλλο σε παρέπεμπε εμμέσως πλην σαφώς και σημειολογικά στην εποχή του Ισπανικού Εμφυλίου, ωστόσο όμως κανένα τραγούδι δεν αποδείχνε σε επίπεδο πραγματολογικής προσέγγισης κάτι από τα παραπάνω, ίσως το vamos, αν και αυτό δεν μεταφράζεται πουθενά. πλην του τίτλου που σε παραπλανά.

Διαφήμιση Εξωτερικού συνδέσμου

Διαφήμιση Εξωτερικού συνδέσμου

Ο δίσκος αυτός ήταν η απαρχή των Ξωτικών για ένα ταξίδι στο υπερπέραν της απογείωσης τους, ακολουθεί το Doolittle (1989), αμέσως μετά το Bossanova (1990) και τέλος το Trompe le Monde (1991), όπου κλείνουν τον πρώτο κύκλο τους, ο οποίος ξανάνοιξε το 2014, όπου μέχρι σήμερα κυκλοφόρησαν άλλους τρεις δίσκους. Και αν οι τέσσερις σερί δίσκοι αρχομένου του Surfer Rosa, είναι αξίωμα ότι αποτελούν ένα ονειρικό μπάσιμο στο μάτι της δισκογραφίας για όλες τις εποχές, η επόμενη φάση τους από το 2012 και μετά, παρότι αποτέλεσε επίσης μια νέα επανάσταση(ωστόσο από τους πρώτους οπαδούς ποτέ δεν αναγνωρίστηκε αυτή η δεύτερη φάση ως κάτι το αξιόλογο, με αποτέλεσμα να αμφισβητηθούν από αυτούς), στην πιο άνυδρη και πιο δύσκολη δεκαετία του ηλεκτρικού ήχου, αυτής του 2010.

Το Surfer Rosa, ήταν η αφορμή για να μπει πλέον όλο το λεγόμενο νέο ροκ(ανεξάρτητο, εναλλακτικό, μαχητικό, punk, σε όλες τους τις κατηγορίες και υποκατηγορίες), να ληφθεί πλέον σοβαρά από όλους όσοι πρόβαλαν με πείσμα τα παρωχημένα δεινοσαυρικά και ξεπερασμένα σχήματα ως μεγάλα και μιλάμε για τους ανθρώπους της μουσικής βιομηχανίας. Κι αν το Surfer Rosa πήγε άπατο στα Βρετανικά και Αμερικάνικα τσαρτς, αποτέλεσε τον επιτελικό καθοδηγητή, παίκτη και ενορχηστρωτή της επίθεσης του νέου ροκ, απέναντι στο παλαιό και την καθιέρωση του μαζί με αυτό, μετά από αυτό και εξαιτίας του ο πραγματικός νικητής, έναντι ήχων που νισάφι πια, δεν ήταν ούτε για τα πανηγύρια.

Το Surfer Rosa θρυμμάτισε το παλιό ροκ, το πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων και αποτέλεσε μηχανή παραγωγής νέου μυοσκελετικού στην αρχιτεκτονική και στιχουργική του ηλεκτρικού ήχου. Ήταν η σπασμένη, κατακερματισμένη και αποδιοργανωμένη εικόνα των υπερφίαλων και φλύαρων τόσο τεχνικά, όσο και από άποψη ενορχήστρωσης, παραγωγής και στιχουργικής σχημάτων του έντεχνου ροκ της προηγούμενης δεκαετίας. Η γιγαντιαίας αίσθηση και αισθητική του Surfer Rosa, ήταν το πρόσωπο και το σώμα που έβαλε πλάτη και τράβηξε μαζί με άλλα μεγάλα ονόματα της εποχής, τα σπουδαιότερα σχήματα από το 1968 – 1975 που οι παραγωγοί εκείνης της εποχής τα θεωρούσαν θορυβώδη, αλλά και τις εποχής τους από την σχετική αφάνεια. Κήρυξε τον τουβλοπόλεμο στο ξεπερασμένο progressive της εποχής, σήκωσε τα χέρια ψηλά δίνοντας το σήμα για την έφοδο του νέου ήχου στη δισκογραφία χωρίς να χρειαστεί αυτό να δίνει διαπιστευτήρια σε κάτι παραγωγούς της σειράς που θεωρούσαν ηλεκτρικό ήχο τις μπαλάντες των 20 λεπτών με φλάουτα και βιολιά και αποθεωτικούς στίχους, κάτι ανοησίες για γρήγορα αμάξια που τρέχουν βλέποντας καπνούς στα νερά και φωτιές στον αέρα. Το Surfer Rosa, μας πήρε τα μυαλά, ήταν η τσαγκρουνιά του κάκτου του εν λόγω δίσκου στις γυμνές ποδοκνημικές μας, την ώρα που προσπαθούσαμε να προσανατολιστούμε και να διασχίσουμε την ιστορία του ηλεκτρικού ήχου, που μας έβαλε μια για πάντα στη θερμή αγκαλιά της υποτιθέμενης Κάρμεν του και μας έκλεισε την πόρτα στο ξεπερασμένο χτες. Το Surfer Rosa που κυκλοφόρησε σαν σήμερα, ήταν ένα όνειρο απ΄όλες τις απόψεις και δικαίως συγκαταλέγεται στους 100 καλύτερους ροκ δίσκους όλων των εποχών.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ: Ορισμένα αναρτώμενα πολυμέσα από το διαδίκτυο στους ιστότοπους μας, όπως εικόνες & κυρίως video που αναρτούμε (με τη σχετική σημείωση της πηγής η οποία αναγράφεται πάνω και μέσα στην ίδια την προβολή τους), αναδημοσιεύονται θεωρώντας ότι είναι δημόσιας προβολής χρήσης και αναδημοσίευσης. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, καλλιτεχνών, μουσικών, τραγουδοποιών, συγκροτημάτων, δισκογραφικών εταιρειών, κινηματογραφιστών, φωτογράφων, η ιδιοκτητών καναλιών στα διαδικτυακά πολυμέσα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολoγίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα άρθρων συνεργατών και αυτό δε μας δεσμεύει ως επιχείρηση. Για άρθρα και διαφημιστικό υλικό που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς το πρώτο απηχεί την προώθηση και προβολή των διαφημιζόμενων και το δεύτερο αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο και τις ιστοσελίδες μας.  
Το portal istosch data &technologies lab χρησιμοποιεί μόνο πρωτογενή άρθρα των συντακτών και συνεργατών του. Κάνει αναδημοσιεύσεις μόνο από αυτούς και με την δική τους συναίνεση από τα δικά τους ηλεκτρονικά έντυπα και δίνει επίσης σε αυτούς το δικαίωμα της αναδημοσίευσης. Οποιοσδήποτε άλλος θέλει να αναδημοσιεύσει οτιδήποτε πρέπει να έχει την έγγραφη άδεια του portal, istosch data &technologies lab που εκπροσωπείται δια του αρχισυντάκτη του. Διαβάστε τους όρους  παροχής και χρήσης του δικαιώματος η μη αναδημοσίευσης των κειμένων. 
Satellite of Love Satellite of Love

Ενισχύστε το portal “istosch data &technologies lab
Μπορεί η καραντίνα να "τελείωσε", ωστόσο ο COVID-19 συνεχίζει να είναι γύρω μας με αποτέλεσμα όλα είναι σε φάση επανεκκίνησης χωρίς όμως αυτή να δείχνει σημάδια ζωηρότητας. Ωστόσο το portal μας συνεχίζει να εργάζεται αδιάκοπα βάζοντας ζητήματα πολιτισμού, τέχνης, κοινωνικών επιστημών, αλλά και θετικών, καθώς και τεχνολογίας που αυτές τις μέρες μας βοηθούν να κρατηθούμε σπίτι με προτάσεις που βοηθούν τον ελεύθερο μας χρόνο και να παραμείνουμε ασφαλείς, εντός και εκτός των τοιχών.
Με πολύ κόπο και μεγάλη διάθεση προσφοράς, αλλά και με αίσθημα ευθύνσης και σε αυτή τη φάση, σε αυτές τις δυσμενείς συνθήκες, κάθε μικρή ενίσχυση για την παραπέρα συνέχεια του portal είναι πολύ σημαντική.
Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για τη βοήθεια σας και σας ευχόμαστε καλή υγεία αυτές τις δύσκολες στιγμές…

 

Διαφήμιση Εξωτερικού συνδέσμου

RCT TEAM

Η ομάδα Radio Collectiva Team είναι μια εικονική ομάδα δραστηριοτήτων που ίδρυσε ο ραδιοφωνικός παραγωγός Γιάννης Κοτσώνης στα Χανιά, με αφορμή την εκπομπή του "Κολλεκτίβα της Σελήνης" το 1995 και η οποία σύντομα μετονομάστηκε σε "Ηλεκτρικές Κολλεκτίβες". Το 2008 ξεκίνησε το Blogging και σήμερα εκτός από αυτό συμμετέχει στο portal istosh data &technologies lab και στο the-blue.gr

Font Resize
istosch webPortal