Η λογοτεχνία της ακυβέρνητης Άνοιξης

Οι Διηγήσεις του διαπλέκονται δίπολα, ανάμεσα σε Ρωμιούς βιοπαλαιστές όπως ο Νουρεντίν Μπόμπα, αλλά και σε αλλόκοτα πλάσματα και ανθρώπους που κάθονται στους κάβους και αγναντεύουν τον ορίζοντα λες και περιμένουν κάτι από αυτόν, κάποιο δειλινό κάποιου Απρίλη σαν βίοι παράλληλοι, αυτοί της αναμονής κι αυτοί της δράσης. Τότε που οι νύχτες έρχονται καθυστερημένα και μικραίνουν διαρκώς, δίνοντας παράταση στη ζωή, μέχρι να έρθει το Καλοκαίρι και να γίνουν ακόμα πιο ελάχιστες όπου κι εκεί η διαφοροποίηση οξύνεται. Στη γραφή του τα παραπάνω υποκείμενα, είτε θα παραδοθούν την στους ύπνους του μεσημεριού στα αλώνια του έρωτα, της γέννεσης και του θανάτου, είτε θα τα βάλουν όπως ο Νουρεντίν Μπόμπα με πασάδες και ξένους μπανκέρηδες, όργανα και στηρίγματα κι οι δυο τους της αγγλικής κατοχής, που ρουφούν το αίμα της εύφορης Αιγύπτου πετώντας ψίχουλα στους Ιθαγενείς. Στα δίπολα των διηγήσεων του, τα μεν θα αναζητήσουν τη λήθη στην αναπόληση και στο πιοτό, τα δε, θα γίνουν λόγω φιλότιμου, από βαρκάρηδες, φονιάδες, ληστές και πειρατές, και εν τέλη καταλήγουν αντάρτες και λαϊκοί ηγέτες, για την απόδοση του “δικαίου”.

Περισσότερα

Τα παγωμένα σταφύλια της “Αντιγνώσης”

Ο Οκτώβρης εκτός του ότι είναι ο μήνας της επανάστασης, είναι ένας πολύ δυνατός μήνας που το αποτύπωμα του έχει πέσει πολύ σε γεγονότα που αφορούν την ποίηση, τη λογοτεχνία, τη μουσική, τον κινηματογράφο και το Θέατρο, ως ένα πολύ συχνό φαινόμενο.
Στις 2 του Οκτώβρη του 1998 (η Λιλή Ζωγράφου) και στις 3 του ίδιου μήνα πέντε χρόνια νωρίτερα, (δηλαδή του 1993, η Κατερίνα Γώγου), έφυγαν δυο πολύ μεγάλες κυρίες της γραφής ως δημοσιογράφος, συγγραφέας – λογοτέχνης και δοκιμιογράφος η μεν πρώτη και ως ποιήτρια και ηθοποιός η δεύτερη, για πάντα από κοντά μας, αλλά όχι και από τη ζωή, μιας και το έργο τους είναι εδώ και πολύ ζωντανό, πιο ζωντανό από ποτέ.
Τα ονόματα είναι πολύ μεγάλα και η προσφορά τους άλλο τόσο μεγάλη που το βιογραφικό της κάθε μιας ξεχωριστά θα το βρείτε οπουδήποτε στο διαδίκτυο σε κάποιο αφιέρωμα, η σε κάποια ψηφιακή εγκυκλοπαίδεια, όμως αυτό που έχει σημασία είναι το περιεχόμενο της κάθε μια ξεχωριστά εξ αυτών και των δυο μαζί ως αξίες του νεοελληνικού πολιτισμού που σε κάθε περίπτωση, αποτελούσαν μια σφήνα στον Ελληνικό Καπιταλισμό.
Εμείς θα ασχοληθούμε αποκλειστικά με το περιεχόμενο τους και με τα γραφόμενα τους ως αποτέλεσμα της ιδιομορφίας της κάθε μιας εξ αυτών, καθώς και με την ποιότητα που ανάβλυζε από αυτό ως μήνυμα, κάτι που είναι είναι πολύ εύκολο να πραγματοποιηθεί ακόμη και χωρίς να γνωρίζει κάποιος τις βασικές αρχές τους για τον εξωτερικό κόσμο που είναι τελικά ταυτόσημες με το έργο τους.
Κλείνοντας το παραπάνω άρθρο, το εν λόγω δε θέλει να είναι ούτε ένα μνημόσυνο, ούτε φυσικά ένα λιβάνισμα στις δυο τεράστιες μορφές του πολιτισμού αυτής της χώρας, αλλά μια ακόμα αφορμή να ανατρέξουμε στο έργο των δυο αυτών υπέροχων γραφίδων, ανακαλύπτοντας το έργο τους που σήμερα είναι ποιο επίκαιρο από ποτέ άλλοτε. Να θυμηθούμε ότι οι νεραϊδες με το φαγκότο δεν βρίσκονται στα παλαιοπωλεία των αναμνήσεων, αλλά στις ζωντανές γραμμές της δυνατής κριτικής του συστήματος που γεννά τη μιζέρια και πρέπει πάση θυσία να αποτιναχτεί χωρίς καμία ενοχή πάνω απ’ τα σώματα των ζωντανών όντων, που αγαπούν, ερωτεύονται και θέλουν να ζήσουν μια ζωή τουλάχιστον ποιοτικότερη.

Περισσότερα
Font Resize
istosch webPortal