Τα παγωμένα σταφύλια της “Αντιγνώσης”

Ο Οκτώβρης εκτός του ότι είναι ο μήνας της επανάστασης, είναι ένας πολύ δυνατός μήνας που το αποτύπωμα του έχει πέσει πολύ σε γεγονότα που αφορούν την ποίηση, τη λογοτεχνία, τη μουσική, τον κινηματογράφο και το Θέατρο, ως ένα πολύ συχνό φαινόμενο.
Στις 2 του Οκτώβρη του 1998 (η Λιλή Ζωγράφου) και στις 3 του ίδιου μήνα πέντε χρόνια νωρίτερα, (δηλαδή του 1993, η Κατερίνα Γώγου), έφυγαν δυο πολύ μεγάλες κυρίες της γραφής ως δημοσιογράφος, συγγραφέας – λογοτέχνης και δοκιμιογράφος η μεν πρώτη και ως ποιήτρια και ηθοποιός η δεύτερη, για πάντα από κοντά μας, αλλά όχι και από τη ζωή, μιας και το έργο τους είναι εδώ και πολύ ζωντανό, πιο ζωντανό από ποτέ.
Τα ονόματα είναι πολύ μεγάλα και η προσφορά τους άλλο τόσο μεγάλη που το βιογραφικό της κάθε μιας ξεχωριστά θα το βρείτε οπουδήποτε στο διαδίκτυο σε κάποιο αφιέρωμα, η σε κάποια ψηφιακή εγκυκλοπαίδεια, όμως αυτό που έχει σημασία είναι το περιεχόμενο της κάθε μια ξεχωριστά εξ αυτών και των δυο μαζί ως αξίες του νεοελληνικού πολιτισμού που σε κάθε περίπτωση, αποτελούσαν μια σφήνα στον Ελληνικό Καπιταλισμό.
Εμείς θα ασχοληθούμε αποκλειστικά με το περιεχόμενο τους και με τα γραφόμενα τους ως αποτέλεσμα της ιδιομορφίας της κάθε μιας εξ αυτών, καθώς και με την ποιότητα που ανάβλυζε από αυτό ως μήνυμα, κάτι που είναι είναι πολύ εύκολο να πραγματοποιηθεί ακόμη και χωρίς να γνωρίζει κάποιος τις βασικές αρχές τους για τον εξωτερικό κόσμο που είναι τελικά ταυτόσημες με το έργο τους.
Κλείνοντας το παραπάνω άρθρο, το εν λόγω δε θέλει να είναι ούτε ένα μνημόσυνο, ούτε φυσικά ένα λιβάνισμα στις δυο τεράστιες μορφές του πολιτισμού αυτής της χώρας, αλλά μια ακόμα αφορμή να ανατρέξουμε στο έργο των δυο αυτών υπέροχων γραφίδων, ανακαλύπτοντας το έργο τους που σήμερα είναι ποιο επίκαιρο από ποτέ άλλοτε. Να θυμηθούμε ότι οι νεραϊδες με το φαγκότο δεν βρίσκονται στα παλαιοπωλεία των αναμνήσεων, αλλά στις ζωντανές γραμμές της δυνατής κριτικής του συστήματος που γεννά τη μιζέρια και πρέπει πάση θυσία να αποτιναχτεί χωρίς καμία ενοχή πάνω απ’ τα σώματα των ζωντανών όντων, που αγαπούν, ερωτεύονται και θέλουν να ζήσουν μια ζωή τουλάχιστον ποιοτικότερη.

Περισσότερα

Η πένα της θυελλώδους αντρειοσύνης

Από το 1922 ως το 1939 φέρεται να αλλάζει πόλεις όπως τα αστικά λεωφορεία και να εκδίδει μετά μανίας αναλυτικά ρεπορτάζ και χρονογραφήματα από το Παρίσι στη Μόσχα ως απεσταλμένος σοβιετικών εφημερίδων. Κάλυψε τον Ισπανικό Εμφύλιο ως ανταποκριτής της Ιζβέστια, όπου γνωρίστηκε με τον Χέμινγουεϊ, μεταξύ τους υπήρχε αμοιβαία συμπάθεια και τεράστιος σεβασμός, δεν είναι τυχαίο ότι πρόκειται για δυο πολύ μεγάλους συγγραφείς παγκόσμιας εμβέλειας.
Το Καλοκαίρι του 1941, η ναζιστική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση τον βρήκε στη Μόσχα ως συντάκτη σημαντικών πατριωτικών κειμένων και διαφόρων μπροσούρων.
Ο Έρενμπουργκ τιμήθηκε με το βραβείο Στάλιν το 1942 και το 1948, καθώς και με το διεθνές Βραβείο Λένιν το 1952. Από το 1950 ως το 1967 ήταν αντιπρόεδρος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ειρήνης. Διετέλεσε, επίσης, αντιπρόεδρος του Ανωτάτου Σοβιέτ της Σοβιετικής Ένωσης.
Στο δια ταύτα, μεγάλος συγγραφέας και σπουδαίος πολεμικός ανταποκριτής που μπροστά στα δύσκολα δεν προσεύχονταν για την προσωπική του σωτηρία, αλλά για την σωτηρία του λαού και της πατρίδας του. Κοίταζε τα αστέρια και δημιουργούσε ιστορίες με πορτρέτα από τους μεγάλους Ρώσους ποιητές του παρελθόντος. Βίωνε μέσα του μια καταστροφική αγάπη ανιδιοτελώς, εξαιτίας της χρυσής καρδιάς του. Αποτέλεσε έναν από τους πρώτους συγγραφείς Επιστημονικής Φαντασίας, παρότι το ένα του πόδι ήταν στη Μόσχα και το άλλο ανάμεσα στο Παρίσι, το Βερολίνο και τα πεδία των μαχών του Ισπανικού εμφυλίου. Ο συγγραφέας, ποιητής και πολεμικός ανταποκριτής, με την Πτώση του Παρισού, το Χρονικό της Αντρειοσύνης τόσο στο Λένινγκραντ, όσο και στο Κούρσκ, τα ποιήματα για τον πόλεμο, αποκαθήλωσε τους Φασίστες μέσα στο Βερολίνο και έγινε ο θυελλώδης ποιητής της Ελευθερίας και της Ανθρωπιάς.

Περισσότερα

“Ο Γαλατάς” παρουσίαση βιβλίου

Πρόκειται για ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα που σε μεγάλο βαθμό θυμίζει ένα σκληρό παραμύθι μιας και κανείς δεν ξέρει για ποια

Περισσότερα