Ο ποιητής της λαϊκής οργής

Αυτή η τεράστια πρόσκληση – πρόκληση – περιπέτεια με βάση ότι σαν σήμερα έφυγε ο τεράστιος Κώστας Βάρναλης, διορθώθηκε πάνω από δέκα φορές(είναι κάτι που δεν το έχουμε ματαξανακάνει πριν καν δημοσιευθεί και μας πήρε πάνω από τέσσερις ώρες για να το γράψουμε, ειλικρινά πρώτη φορά στα χρονικά μας συμβαίνει,) που πρακτικά σημαίνει ότι όλο και κάτι ξεχνούσαμε – προσπερνούσαμε από το έργο του. Δεν ήταν καθόλου έυκολο να γράψουμε γι αυτόν τον γίγαντα πέντε αράδες που να μην είναι βιογραφικής φύσης, αλλά να είναι ουσιαστικές πάνω στο επίσης τεράστιο έργο του και πιστέψτε μας, με όλο το δέος που μας διακατέχει και διατρέχει για τον εν λόγω, απορρέει μέσα από αυτό το απέραντο έργο του. Είναι πάρα πολύ εύκολο στην προσπάθειας μας όπως πάμε να σηκώσουμε ένα τέτοιο έργο (όπως το φωτεινό σέλας της πύρινης γραφής του), να λικνίσουμε και να διαλύσουμε συθέμελα κάτω από το βάρος των πλατιών μηνυμάτων αυτού του αληθινού, υπέροχου, μοναδικού και βαθύτατου του λόγου. Αλήθεια τι να πρώτο-γράψεις για το Βάρναλη, εκτός του ότι αυτός τα έγραψε όλα(όχι σχεδόν όλα, αλλά όλα), μην αφήνοντας κανένα περιθώριο για να τον μνημονεύσεις, ο ποιητής δεν ήθελε τέτοια πράγματα, δεν ήταν κάποιος νάρκισσος που επιζητούσε τα εύσημα, ο ποιητής αγαπούσε με όλο του το είναι τους φτωχούς ανθρώπους που έδιναν το χέρι τους σε όσους δεν άντεχαν άλλο τη μπόχα του βούρκου της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Περισσότερα

Η ποιητική Milonga της “Αγρυπνίας”

Ο Μεγάλος Χόρχε Λουίς Μπόρχες, (παρότι οι μεταφράσεις που έγιναν στο έργο του αλλοιώνουν αυτό που αποτύπωνε ο πύρινος λόγος του μέσω της ταλαντούχας και μοναδικά ποιοτικής γραφής του), έφτιαξε υπέροχες μυθοπλασίες, εξαιρετικά διηγήματα, ακούμπησε με μεγάλο πάθος και εξίσου μεγάλο σεβασμό σε προγενέστερους αυτού. Οι Αφηγήσεις για την διαχρονική ατιμία της υφηλίου, που οι ένοικοι της μέσω του φόβου προσπαθούν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για την αιώνια ζωή, έρχονται σε κόντρα με την εικόνα του δημιουργού τους που θα του ζητήσουν για μια φορά ακόμα συγχώρεση και μετά όλα καλά. Ο ποιητής/συγγραφέας προσεγγίζεις τις σκιές της μυθολογίας και τα φανταστικά όντα που ο Δάντης για πρώτη φορά έφερε στην επιφάνεια ως κολασμένα, (που για τον Μπόρχες προσιδιάζουν φυσικά κάθε αντιστασιακό κίνημα με βάση την αντίθεση στην κυρίαρχη κρατική ιδεολογία). Όταν ο μεγάλος Αργεντινός λόγιος έφτιαχνε ποιητικές συλλογές συνήθιζε να κάνει νοερά ταξίδια πότε στις νύχτες του κόκκινου και του γαλάζιου και πότε στις επιρροές που είχε από μεγάλους συναδέλφους του.

Περισσότερα

“Η Τσιγγάνικη Σονέτα του ματωμένου γάμου”

Φανταζόμαστε (γιατί αυτό μόνο μας απέμεινε από τον τεράστιο Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα), να ζούσε φυσιολογικά μερικά χρόνια ακόμα και να αποθέωνε την πιο δημιουργική ποιητική και συγγραφική του έμπνευση του που δε θα σταματούσε στην τριλογία που υπογράμμιζε και στηλίτευε διαρκώς την πειθήνια υποταγή των γυναικών της ισπανικής υπαίθρου που αποζητούσαν ελευθερία από την παραδοσιακή κοινωνία της. Μια κοινωνία ηθικών κανόνων μιας αυστηρής καθολικής ηθικής που αρνούνταν πεισματικά την κοινωνική και ερωτική ισότητα. Πότε με νέες σονάτες των σκοτεινών ερώτων, πότε με νοερά ταξίδια στη σελήνη, πότε με τις αναλύσεις του για τους “ματωμένους γάμους” και τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα με τις αντάρτισσες που έβρισκαν διαφυγή και καταφυγή με τους Δημοκρατικούς στον Ισπανικό εμφύλιο που τον πρόλαβε ίσα ίσα στο ξεκίνημα του ακριβώς ένα μήνα πριν τον βρουν και συλλάβουν τα καθάρματα. Σίγουρα δεν θα περιορίζονταν στα τρομερά θεατρικά έργα της τριλογίας όπως “Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα” – “Γέρμα”- “Ματωμένος Γάμος”, ούτε στα αριστουργήματα όπως ο “Ο έρωτας του δον Περλιμπλίν με την Μπελίζα στον κήπο του” και φυσικά η “Θαυμαστή Μπαλωματού”. Η φυγή του ήταν ένα αναπάντεχο χτύπημα στη γνώση, στην αγάπη, στον έρωτα και στην αιώνια αναγκαιότητα για την χειραφέτηση και κοινωνική απελευθέρωση των γυναικών στην ισπανικής υπαίθρου.

Περισσότερα

Ο ερωτικός ποιητής της Σιέρρα Βιλκαμπάμπα.

Δηλωμένος Κομμουνιστής, παράφορα ερωτικός ποιητής και ο ίσως σπουδαιότερος σουρεαλιστής ποιητής του αιώνα που μας πέρασε, άφησε ένα αποτύπωμα που αποδείχνει ότι η τεράστια γραφίδα είναι απλοϊκή και ταυτόχρονα υμνεί τα ανθρώπινα πάθη και όνειρο για παραπέρα εξανθρωπισμό του πιθήκου…

Περισσότερα
Font Resize
istosch webPortal