Το μεγάλο Αστέρι της Δύσης

Σχεδόν ολόκληρη η ταινία είναι ένα κινηματογραφικό ντοκιμαντέρ της “Άγριας Δύσης”, σε μια νέα εκδοχή και μέσα σε ένα αχυρώνα που είναι ενός αιώνα πλέον, όπου στο εσωτερικό του εκτός από μονάδα ζωικής παραγωγής, έχουν παιχτεί μουσικές που ανήκουν στη σφαίρα των δικών του συνθέσεων.
Είναι η πιο συναισθηματική πλευρά του Boss, που εκτός από ένας αναγνωρισμένος συνθέτης, είναι και ένας πολύ καλός σκηνοθέτης που καταγράφει τη ζωή του μέσα από εικόνες φαντάσματα, που είναι κυρίως οικογενειακές εικόνες, αποσπάσματα από βίντεο κλιπ και το παρελθόν του, που μάλλον δείχνει ότι κάπου εδώ πρέπει να πέσουν οι τίτλοι τέλους πάνω στην κινηματογραφική ράμπα!
Κατά τα φαινόμενα το αστέρι της Δύσης μάλλον θέλει με την ταινία αυτή [που δεν είναι τίποτα άλλο από τις ιστορίες της ίδια της δισκογραφημένης δουλειάς, με πολλές πινελιές από το παρελθόν του(να μην επαναλάβουμε τα προηγούμενα λεχθέντα) και λίγο μετά τα γενέθλια του στις 23/9/2019 να βάλει σε κινηματογραφική τροχιά το νέο του δημιούργημα που είχε κυκλοφορήσει στις 14/6 της τρέχουσας χρονιάς] τους πιο συναισθηματικούς τίτλους τέλους, η ένα προ επίλογο που ίσως δώσει την σκυτάλη σε κάτι λιγότερο συναισθηματικό.
Φανταστικές εικόνες σκουρόχρωμων άγριων αλόγων που τρέχουν πλάι σε μια λευκή καμπριολέ Cadillac περασμένων δεκαετιών και από την άγρια δύση και τις ερήμους της πέτρας, κινούνται μέχρι το Νάσβιλ του Τενεσί, κοιμούνται σε κάποιο Χάνι(motel) και ξυπνούν το πρωί κυνηγώντας την επόμενη Ανατολή του Ήλιου λέγοντας της καλημέρα, καταλήγοντας ξανά στην εσοχή του Αχυρώνα για τον οποίο μιλήσαμε παραπάνω.
Το μήνυμα του φιλμ είναι ξεκάθαρο, μιλάει για τα ξεκρέμαστα συναισθηματικά κομμάτια του και μάλλον όλων μας, πάνω στην αναγκαιότητα της εύρεσης του άλλου μας μισού πάνω και μέσα από τα σπασμένα κομμάτια του καθενός, αρκεί να ταιριάζουν με τις δικές μας ψηφίδες και τότε αναδύεται κάτι το ολοκληρωμένο, όπως μας διηγείται ο εν λόγω.

Περισσότερα
Font Resize
istosch webPortal