Όταν ο πίθηκος ταξίδεψε στον Παράδεισο

Ο τίτλος του εν λόγω δίσκου δεν έχει να κάνει καθόλου με τον Αμερικανό στρατηγό του Β’ ΠΠ James Harold Doolittle που παρασημοφορήθηκε για τον ηρωισμό του στην Ιαπωνία, αλλά με ένα μείγμα σουρεαλισμού, αμερικανικού punk που ο ήχος του για δεύτερη φορά μετά το Surfer Rosa δημιουργούσε μια τέτοια και τόσο μεγάλη αρμονική συνοχή και δέσιμο ανάμεσα στο ρυθμό, την αρμονία και την μελωδία, που καθορίζονταν με την 8η νότα, όπως σε όλο το punk άλλωστε πάνω σε μια χορδή στη μελωδία και όχι σε κλίμακες, με όρους που φυσικά δεν είχαν σχέση με τους μέχρι τότε γνωστούς δρόμους και με βαθιές επιρροές από τους τεράστιους Husker Du, αλλά και στο αρνητικό στίγμα που άφησαν στον Black Francis(η Charles Thompson όπου αυτό είναι το πραγματικό του όνομα), τα κηρύγματα των Ευαγγελιστών και του Ευαγγελίου, δηλαδή η προτεσταντική ηθική, που αποθέωνε τη βιβλική βία, το ρεβανσισμό, την τιμωρία, την ατομική ευθύνη, τα βασανιστήρια και τον θάνατο, όχι σαν φυσικό αποτέλεσμα, αλλά σαν τιμωρό για το πέρασμα στον εδώ βίο.
Αυτό το γεγονός τον οδήγησε σε μια λανθάνουσας μορφή αθεϊσμό που από εκεί και μετά λειτούργησε θεραπευτικά και οι Pixies βοήθησαν σε αυτή την κατεύθυνση.

Περισσότερα

Όταν τα ξωτικά παραπλάνησαν τον κόσμο

Σαν χτες 23 του Σεπτέμβρη του 1991 ηχογραφήθηκε ένα από τα μεγαλύτερα αριστουργήματα του ηλεκτρικού ήχου με τη σφραγίδα των ξωτικών της Βοστώνης τους PIXIES δηλαδή και τέταρτος σειριακά δίσκος τους με τον τίτλο “Trompe le Monde” που σημαίνει “Εξαπατήστε, η Παραπλανήστε τον κόσμο”. Πρόκειται για ένα εκπληχτικό δίσκο, από ένα από τα εκατό σπουδαιότερα σχήματα όλων των εποχών του εν λόγω ήχου, που μέχρι σήμερα έχει κυκλοφορήσει έξι δίσκους, αλλά με τους τέσσερις πρώτους να συμπεριλαμβάνονται στους 100 επίσης σπουδαιότερους δίσκους που κυκλοφόρησαν και φυσικά τον παρακάτω να κοσμεί ως τέταρτος το δισκογραφικό “Hall of Fame”(αδόκιμος και καθαρά δικός μας όρος) του λεγόμενου Rock & Roll.

Περισσότερα

Ο Δίσκος που μας πήρε τα μυαλά

Το Surfer Rosa θρυμμάτισε το παλιό ροκ, το πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων και αποτέλεσε μηχανή παραγωγής νέου μυοσκελετικού στην αρχιτεκτονική και στιχουργική του ηλεκτρικού ήχου. Ήταν η σπασμένη, κατακερματισμένη και αποδιοργανωμένη εικόνα των υπερφίαλων και φλύαρων τόσο τεχνικά, όσο και από άποψη ενορχήστρωσης, παραγωγής και στιχουργικής σχημάτων του έντεχνου ροκ της προηγούμενης δεκαετίας. Η γιγαντιαίας αίσθηση και αισθητική του Surfer Rosa, ήταν το πρόσωπο και το σώμα που έβαλε πλάτη και τράβηξε μαζί με άλλα μεγάλα ονόματα της εποχής, τα σπουδαιότερα σχήματα από το 1968 – 1975 που οι παραγωγοί εκείνης της εποχής τα θεωρούσαν θορυβώδη, αλλά και τις εποχής τους από την σχετική αφάνεια. Κήρυξε τον τουβλοπόλεμο στο ξεπερασμένο progressive της εποχής, σήκωσε τα χέρια ψηλά δίνοντας το σήμα για την έφοδο του νέου ήχου στη δισκογραφία χωρίς να χρειαστεί αυτό να δίνει διαπιστευτήρια σε κάτι παραγωγούς της σειράς που θεωρούσαν ηλεκτρικό ήχο τις μπαλάντες των 20 λεπτών με φλάουτα και βιολιά και αποθεωτικούς στίχους, κάτι ανοησίες για γρήγορα αμάξια που τρέχουν βλέποντας καπνούς στα νερά και φωτιές στον αέρα. Το Surfer Rosa, μας πήρε τα μυαλά, ήταν η τσαγκρουνιά του κάκτου του εν λόγω δίσκου στις γυμνές ποδοκνημικές μας, την ώρα που προσπαθούσαμε να προσανατολιστούμε και να διασχίσουμε την ιστορία του ηλεκτρικού ήχου, που μας έβαλε μια για πάντα στη θερμή αγκαλιά της υποτιθέμενης Κάρμεν του και μας έκλεισε την πόρτα στο ξεπερασμένο χτες. Το Surfer Rosa που κυκλοφόρησε σαν σήμερα, ήταν ένα όνειρο απ΄όλες τις απόψεις και δικαίως συγκαταλέγεται στους 100 καλύτερους ροκ δίσκους όλων των εποχών.

Περισσότερα