Ξεπέρασε κάθε ταβάνι φτάνοντας στο Σείριο με ακόρντα Λα Μινόρε

Λάτρης του Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι και της σοβιετικής πρωτοπορίας, υπήρξε κι αυτός φουτουριστής ποιητής, εξάλλου μέσα από τους γρίφους των προηγούμενων, αυτών που μας είχαν επηρεάσει αναδύεται το ταλέντο και η αξία του νεότερου ποιητή. Θαυμαστής του Πάπλο Νερούδα, πατριώτης με διεθνιστικό ορίζοντα δεν άφησε την πένα του να ξεπεράσει τον εμφύλιο στο Ελ Σαλβαδόρ, που μας τον θυμίζει ως ένα μακρινό όνειρο ο μεγάλος Άλκης Αλκαίος. Για μας πολύ μεγαλύτερος από πολλούς μεγάλους παλαιότερους και μάλιστα βραβευμένους ποιητές και μακρυά από τον επιβλαβή τοπικιστικό ρομαντισμό ορισμένων εξ αυτών, έδινε αυτό που επιζητούσε η εποχή του, αναβάθμιζε το ανθρωποειδές σε άνθρωπο και κάθε φορά που τον ακούς, εξετάζεις όλο και νεότερα πράγματα.

Περισσότερα

31 Χρόνια Ραδιόφωνο

Στις 10 Νοέμβρη του 1988 και σε εφηβική ηλικία ξεκίνησε ένα ταξίδι που θα μας συντρόφευε για είκοσι χρόνια, τόσα όσα έκανε το alt-rock ταξίδι στην Ελλαδική επικράτεια και που στην πραγματικότητα ήταν και το πρώιμο τέλος του rock n roll στην εν λόγω και όχι μόνο.
Η παραπάνω ημερομηνία συμβάδιζε με την αναγκαιότητα να παίξουμε πράγματα που δεν άνηκαν στο χώρο του classic rock, του New Wave of British Heavy Metal, του Hard Rock, Art/Progressive/Pub Rock που ήταν τότε της μόδας, και το γεγονός έγινε εντελώς τυχαία χωρίς τη θέληση μας(δεν το φανταζόμασταν και δε θεωρούσαμε ότι αξίζαμε τέτοια αναβάθμιση και αναβάπτιση προώθηση επειδή ήμασταν φαν των Clash). Πραγματοποιήθηκε οργανωμένα και συντονισμένα στον παλιό Ελληνοσοβιετικό Σύνδεσμο και από εκεί ξεκίνησε μια περιπέτεια που άλλαξε τη ζωή μας. Να σημειώσουμε εδώ πέρα, ότι αυτό που κάναμε ήταν αρχικά μια συλλογική εκπομπή με τον τίτλο “Απαγορευμένη Ζώνη”, που άλλαξε πολλούς τίτλους και συντελεστές μέχρι το 1991 όπου και μεταπηδήσαμε στον Κρήτη Fm 101,5 με νέους συντελεστές και εμπειρία που αποδείχτηκε βάλσαμο!

Περισσότερα

Η ποιητική Milonga της “Αγρυπνίας”

Ο Μεγάλος Χόρχε Λουίς Μπόρχες, (παρότι οι μεταφράσεις που έγιναν στο έργο του αλλοιώνουν αυτό που αποτύπωνε ο πύρινος λόγος του μέσω της ταλαντούχας και μοναδικά ποιοτικής γραφής του), έφτιαξε υπέροχες μυθοπλασίες, εξαιρετικά διηγήματα, ακούμπησε με μεγάλο πάθος και εξίσου μεγάλο σεβασμό σε προγενέστερους αυτού. Οι Αφηγήσεις για την διαχρονική ατιμία της υφηλίου, που οι ένοικοι της μέσω του φόβου προσπαθούν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για την αιώνια ζωή, έρχονται σε κόντρα με την εικόνα του δημιουργού τους που θα του ζητήσουν για μια φορά ακόμα συγχώρεση και μετά όλα καλά. Ο ποιητής/συγγραφέας προσεγγίζεις τις σκιές της μυθολογίας και τα φανταστικά όντα που ο Δάντης για πρώτη φορά έφερε στην επιφάνεια ως κολασμένα, (που για τον Μπόρχες προσιδιάζουν φυσικά κάθε αντιστασιακό κίνημα με βάση την αντίθεση στην κυρίαρχη κρατική ιδεολογία). Όταν ο μεγάλος Αργεντινός λόγιος έφτιαχνε ποιητικές συλλογές συνήθιζε να κάνει νοερά ταξίδια πότε στις νύχτες του κόκκινου και του γαλάζιου και πότε στις επιρροές που είχε από μεγάλους συναδέλφους του.

Περισσότερα

“Η Τσιγγάνικη Σονέτα του ματωμένου γάμου”

Φανταζόμαστε (γιατί αυτό μόνο μας απέμεινε από τον τεράστιο Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα), να ζούσε φυσιολογικά μερικά χρόνια ακόμα και να αποθέωνε την πιο δημιουργική ποιητική και συγγραφική του έμπνευση του που δε θα σταματούσε στην τριλογία που υπογράμμιζε και στηλίτευε διαρκώς την πειθήνια υποταγή των γυναικών της ισπανικής υπαίθρου που αποζητούσαν ελευθερία από την παραδοσιακή κοινωνία της. Μια κοινωνία ηθικών κανόνων μιας αυστηρής καθολικής ηθικής που αρνούνταν πεισματικά την κοινωνική και ερωτική ισότητα. Πότε με νέες σονάτες των σκοτεινών ερώτων, πότε με νοερά ταξίδια στη σελήνη, πότε με τις αναλύσεις του για τους “ματωμένους γάμους” και τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα με τις αντάρτισσες που έβρισκαν διαφυγή και καταφυγή με τους Δημοκρατικούς στον Ισπανικό εμφύλιο που τον πρόλαβε ίσα ίσα στο ξεκίνημα του ακριβώς ένα μήνα πριν τον βρουν και συλλάβουν τα καθάρματα. Σίγουρα δεν θα περιορίζονταν στα τρομερά θεατρικά έργα της τριλογίας όπως “Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα” – “Γέρμα”- “Ματωμένος Γάμος”, ούτε στα αριστουργήματα όπως ο “Ο έρωτας του δον Περλιμπλίν με την Μπελίζα στον κήπο του” και φυσικά η “Θαυμαστή Μπαλωματού”. Η φυγή του ήταν ένα αναπάντεχο χτύπημα στη γνώση, στην αγάπη, στον έρωτα και στην αιώνια αναγκαιότητα για την χειραφέτηση και κοινωνική απελευθέρωση των γυναικών στην ισπανικής υπαίθρου.

Περισσότερα

Οι Στιγμιαίες πινελιές αυτοσχεδιασμού που άλλαξαν μια για πάντα την ηλεκτρική κιθάρα

Επηρεασμένος κι αυτός από τον “παππού” της Jazz κιθάρας το μεγάλο Charles Henry Christian (29 του Ιούλη 1916 – 2 του Μάρτη του 1942, εκτόξευσε το έργο του σε άλλο επίπεδο, ανοίγοντας διάπλατα την πόρτα της τζαζοποίησης του rock n roll στο μέλλον. Χωρίς τον μεγάλο Grant Green η ηλεκτρική κιθάρα ακόμα και στα πιο σκληρά ροκ είδη θα ήταν απλά ένα διακοσμητικό στοιχείο που θα κρατούσε απλά το ρυθμό….

Περισσότερα
Font Resize
istosch webPortal