Οι αναλύσεις των Konrád, Szelényi, Pareto, Michels και Gaetano Mosca αποτελούν την επιτομή της ποσοτικής συσσώρευσης περιγραφικών παρατηρήσεων, χωρίς όμως να παράγουν τα ικανά και αναγκαία ποιοτικά χαρακτηριστικά που δίνουν πραγματικές απαντήσεις.

Συσσωρεύουν ολόκληρους τόμους παρατηρήσεων γύρω από τις συμπεριφορές των γραφειοκρατών, τις ίντριγκες των διανοουμένων και τους μηχανισμούς της διοικητικής πυραμίδας. Όμως, επειδή αρνούνται να κάνουν το ποιοτικό άλμα προς τη διαλεκτική ερμηνεία της υλικής βάσης της κοινωνίας, οι θεωρίες τους παραμένουν στείρες, περιγραφικές, μεταφυσικές και τελικά αποπροσανατολιστικές.

Για εμάς, η συλλογική μνήμη και η επιστημονική αλήθεια παραμένουν αδιακράδαστες: Η Ιστορία δεν είναι το παζλ των ελίτ, αλλά η ζωντανή πάλη των τάξεων. Και η διανόηση έχει χρέος να επιλέξει αν θα αποτελεί τη «σιδερένια φτέρνα» και τη θεραπαινίδα του Κεφαλαίου ή αν θα ταχθεί οργανικά με την πλευρά της κοινωνικής απελευθέρωσης