istoschPORTAL [data &technologies lab]
Μια μέδουσα μικρότερη από ένα νύχι βρήκε πώς να ξεγελάει τον θάνατο για πάντα.
Οι επιστήμονες αποκωδικοποίησαν το γονιδίωμα της αθάνατης μέδουσας, ενός πλάσματος ικανού να επαναφέρει τον κύκλο ζωής του και ενδεχομένως να φέρει επανάσταση στην αναγεννητική ιατρική.
Στα βαθιά νερά της Μεσογείου, η μέδουσα Turritopsis dohrnii, μεγέθους νυχιού, έχει επιτύχει αυτό που κάποτε θεωρούνταν αδύνατο: τη βιολογική αθανασία. Σε αντίθεση με τους περισσότερους οργανισμούς που ακολουθούν μια γραμμική πορεία προς τον θάνατο, αυτή η μέδουσα μπορεί να πραγματοποιήσει μια «κοσμική επαναφορά» μέσω μιας σπάνιας διαδικασίας που ονομάζεται διαφοροποίηση. Όταν αντιμετωπίζει σωματική βλάβη, περιβαλλοντικό στρες ή γήρας, βυθίζεται στον πυθμένα του ωκεανού, μεταμορφώνεται σε μια άμορφη κύστη και επανεκκινεί ολόκληρο τον γενετικό της κώδικα. Αυτή η απίστευτη ικανότητα επιτρέπει στη μέδουσα να επιστρέψει στο αρχικό στάδιο της ζωής της ως πολύποδας, ουσιαστικά γυρίζοντας πίσω το κυτταρικό ρολόι για να ξεκινήσει ξανά τον κύκλο ζωής της από την αρχή.
Η περίοδος από το 24ο τεύχος των Ηλεκτρικών Κολλεκτίβων από το istoschWEBRADIO και την 29η του περασμένου Ιούλη του τρέχοντος έτους 2023, μας έχει αφήσει πίσω, ωστόσο από άποψη μουσικών γεγονότων, έχουν τρέχει πολύ δυνατά και απ’ ότι φαίνεται, διανύσαμε μια εκπληκτική και εξαιρετική χρονιά, όσον αφορά τις μουσικ΄ές κυκλοφορίες και εκδόσεις της, ειδικά από την λεγόμενη “ανεξάρτητη σκηνή”, της οποίας είμαστε επιλεκτικά εκπρόσωποι, δίχως να το κάνουμε αυτό ρόλο, ωστόσο μαζί με την παρούσα εκπομπή, οι Ηλεκτρικές Κολλεκτίβες, πραγματοποιούν το δικό τους party στο καφέ-μεζεδοπωλείο- Bar “koum-kapi” στην παραλία του ξεκοφτού, στα Χανιά τη, δεύτερη μέρα των Χριστουγένων στις 27/12 και την τρίτη μέρα του νέου έτους, στον ίδιο χώρο.
Σε μια εποχή που ο Καρτεσιανός Ορθολογισμός, ο Αριστοτελικός Δυϊσμός και ο Μεταμοντερνισμός μέσω του Θετικισμού αναβιώνουν τη μεταφυσική και τη συσκότιση της ιστορίας και της ανθρωπογεωγραφίας, στην αντιδραστική λογική της αρχετυπικής προέλευσης, το παρακάτω θεατρικό – κινηματογραφικό σενάριο πηγαίνει στο αντίθετο ρεύμα με όλα τα παραπάνω, δίνοντας βάση στην επανάληψη και το μετασχηματισμό.
Ο ρόλος της μυθολογίας(συμπυκνωμένη διάσπαρτη προφορική παράδοση) δεν είναι ιστορικός, αλλά συμβολικός και εδώ το παρακάτω σενάριο παίρνει τα πάντα σοβαρά, με την έννοια του νοήματος που κουβαλάνε για τον πολιτισμό.
Η μετά Ζήλου εποχή, ξεκίνησε πολύ πριν αυτός σταματήσει να αρθρογραφεί, γιατί το λιθαράκι της βλακείας είχε οριοθετηθεί από την ανοργασμικότητα των τρολ που το σύστημα ανέκαθεν θεωρούσε, ότι θα αποτελέσει τον ακρογωνιαίο λίθο της προπαγάνδας του, στον οχετό των κοινωνικών δικτύων.
Η μετά Ζήλου εποχή, οριοθετείται στο τι κοινωνική συνείδηση προωθεί μέσω της μουσικής βιομηχανίας, η εκάστοτε ιντελιγκέντζια της αγοράς, πριν μερικά χρόνια ήταν η κοινωνία της πληροφορίας, μετά τη σκυτάλη πήρε η πράσινη ανάπτυξη και τώρα το reARM EUROPE.
Πώς οι σύγχρονες έρευνες για τις υπερφωτεινές «σκοτεινές δίνες» επιβεβαιώνουν τη διαλεκτική των Ένγκελς και Λένιν. Μια ανάλυση για τα όρια της ύλης και της γνώσης.
Οι δυτικοί «μαρξιστές» βλέπουν το κβάντο, τον γαλαξία, τον άνθρωπο — αλλά τα βλέπουν σαν ασύνδετα κομμάτια. Η σχολή του Ιλιένκοφ–Βαζιούλιν–Μινκόφσκι–Ρόζενταλ βλέπει την ενότητα του κόσμου.
Η κίνηση του ηλεκτρονίου συνδέεται με την κίνηση της κοινωνίας μέσω της καθολικότητας των νόμων της διαλεκτικής. Ο Ρόζενταλ κωδικοποίησε τις κατηγορίες. Ο Ιλιένκοφ εξέλιξε την έννοια του ιδεατού ως κοινωνικής μορφής της ύλης. Ο Βαζιούλιν συστηματοποίησε τη λογική της ιστορίας. Ο Μινκόφσκι έδωσε μαθηματική μορφή στη διαλεκτική του χωροχρόνου.
Και ο Κασιούρας; Έφερε όλα αυτά στο ελληνικό θεωρητικό πεδίο, παλώντας ενάντια στον δογματισμό, τονιζόμενος όχι τα συνθήματα, αλλά τη διαλεκτική μέθοδο.
Οι δυτικοί «μαρξιστές» βλέπουν το κβάντο, τον γαλαξία, τον άνθρωπο — αλλά τα βλέπουν σαν ασύνδετα κομμάτια. Η σχολή του Ιλιένκοφ–Βαζιούλιν–Μινκόφσκι–Ρόζενταλ βλέπει την ενότητα του κόσμου.
Η κίνηση του ηλεκτρονίου συνδέεται με την κίνηση της κοινωνίας μέσω της καθολικότητας των νόμων της διαλεκτικής. Ο Ρόζενταλ κωδικοποίησε τις κατηγορίες. Ο Ιλιένκοφ εξέλιξε την έννοια του ιδεατού ως κοινωνικής μορφής της ύλης. Ο Βαζιούλιν συστηματοποίησε τη λογική της ιστορίας. Ο Μινκόφσκι έδωσε μαθηματική μορφή στη διαλεκτική του χωροχρόνου.
Και ο Κασιούρας; Έφερε όλα αυτά στο ελληνικό θεωρητικό πεδίο, παλώντας ενάντια στον δογματισμό, τονιζόμενος όχι τα συνθήματα, αλλά τη διαλεκτική μέθοδο.
Πώς οι σύγχρονες έρευνες για τις υπερφωτεινές «σκοτεινές δίνες» επιβεβαιώνουν τη διαλεκτική των Ένγκελς και Λένιν. Μια ανάλυση για τα όρια της ύλης και της γνώσης.
Διαβάστε περισσότερα
