«ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΠΙΝΟΖΑ ΣΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝ: Η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΠΟΥ ΞΕΣΚΕΠΑΖΕΙ ΤΟΝ ΝΕΟΜΕΣΑΙΩΝΑ».
«ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΠΙΝΟΖΑ ΣΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝ: Η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΠΟΥ ΞΕΣΚΕΠΑΖΕΙ ΤΟΝ ΝΕΟΜΕΣΑΙΩΝΑ».
Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ:
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΝΟΥΝΑΚΙ ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
Στην εποχή της δομικής σήψης του ύστερου μονοπωλιακού καπιταλισμού, όπου οι μηχανές παραγωγής ψευδαισθήσεων – αυτά τα ψηφιακά «ιερατεία» των ΜΚΟ και των προτεσταντικών παραφυάδων – επιστρατεύουν την Τεχνητή Νοημοσύνη για να αναστήσουν αρχέγονους μύθους περί «Αννουνάκι» και εξωγήινων σωτήρων, η ανάγκη για την επιστροφή στον αδέκαστο διαλεκτικό υλισμό καθίσταται επιτακτική, αδήριτη και ιστορικά επιβεβλημένη.
Είναι οι ίδιοι μηχανισμοί που στην πεναετία του 1995 – 2005, δια της προώθησης της σαγήνης, του life style και φυσικά του γενικευμένου αποπροσανατολισμού που το τότε μείγμα του προωθούμενου “αποπολιτικοποιημένου νεοπλουτισμού” προωθούσε την λογική μιας χλιδής που ως αποτέλεσμα είχε την κατακρήμνιση της κοινωνικής συνείδησης στο επίπεδο του νεορομαντισμού στο νεομεσαίωνα, με οχήματα τον βολονταρισμό, τον υπερβάλλοντα ναρκισσισμό, καθώς και τον χαοτικό υποκειμενικό ιδεαλισμό, όπου ο πυρήνας της ήταν το λεγόμενο έθνικ, που έβαζε από την κλειδαρότρυπα τον μικροαστικό σε κάθε τι παραδοσιακό, μετατρέποντας το σε λατρεία του “αλάθητου”, των μακρινών προγόνων και στην αιματολογική τους διάκριση.
Αυτή η υποβολιμαία αίγλη, πέραν της προκατάληψης, δεν εμπεριείχε ίχνος επιστημολογικής προσέγγισης, κινούνταν στα βαλτώδη νερά του μετανεωτερισμού και οδηγούσε τη συγκροτημένη σκέψη σε αδιέξοδες αντιδιαλεκτικές – μεταφυσικές αισθήσεις, όμως ο κόσμος δεν γίνεται γνώσιμος, ούτε και γόνιμος με το πείραμα, ούτε φυσικά με τις τελευταίες – τις αισθήσεις – αλλά με την ιστορική παρατήρηση, που είναι κατά πολύ ανώτερη και επιστημονικά πιο στέρεη και ευσταθής από την στατιστική παλινωδία των τάσεων, δίχως τις περιστάσεις και τα φαινόμενα που τις διέπουν να αντανακλούν καμία αλήθεια.
Κατ΄επέκταση των παραπάνω, είναι να προκύπτει το κάτωθι αποτέλεσμα, όπου οι ροπές και οι κοινωνικές αποκλίσεις, να καταλήγουν τόσο σε ιδιότυπα στερεότυπα που ουδέ μια σχέση έχουν με την πραγματικότητα, η αλλοτρίωση που θα κυοφορούνταν μερικές δεκατίες αργότερα, οι αξίες (όχι με τη μαρξιστική έννοια) να είναι η παρέκκλιση, όσο και σε μια κοινωνική κινητικότητα που η πρωτογενής απόκλιση και δευτερογενής απόκλιση, να μετατρέπονται σε αποκλίνουσες κοινωνικές συμπεριφορές, όπου ο στιγματισμός μιας όμορης κοινωνικής ομάδας, να αποκτά κοινωνική ταυτότητα με όρους κανόνα και κανονικότητας, ευνοώντας το διαίρει και βασίλευε, ετεροκαθορίζοντας στρατόπεδα όπου η ταξική πάλη θεωρείται ντεμοντέ και η ταξική ειρήνη να επικαιροποιείται και να διατρέχει στα μεταφυσικά και σκοτεινά μονοπάτια, της λατρείας της εργοδοσίας από τον μισθωτό.
Αυτό απαιτεί και πραγματοποιήθηκε ευνοούμενο από τις συνθήκες, οι οποίες εν είδει, νέας ακόμα πιο σκληρής αναμόρφωσης του καπιταλισμού, να αποτελούν ένα μονόδρομο, όπου η διαλεκτική δαιμονοποιούνταν, ο υλισμός περιθωριοποιούνταν και τέλος η πάσης φύσης και κάθε λογής μεταφυσική μετατρέπονταν σε κανόνα. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς, ο μετέπειτα Γενικός Γραμματέας του ΚΚΣΕ (το οποίο τότε είχε άλλη ονομασία), ο οποίος σφυρηλάτησε την πορεία του σοσιαλισμού. Υπήρξε ο κορυφαίος, ο πλέον διαπρεπής και οξυδερκής σπουδαστής της πιο δύσκολης και σκληρής Θεολογικής Σχολής, όλης της Ορθόδοξης και Καθολικής Χριστιανοσύνης, αυτή του Γκόρι. Ακόμα και σήμερα οι εργασίες του αποτελούν μνημείο διαλεκτικής ανάλυσης, παντρεύοντας την πολιτική οικονομία ως κοινωνική επιστήμη, με την κοινωνική ιδιοσυγκρασία, τις κοινωνικές συνήθειες, τάσεις και ρόλους, όχι στην αιματολογικής και δια της αποκάλυψης κοινωνικής συνείδησης, αλλά μέσα από τη γλώσσα, τον κοινωνικό περίγυρο, μέσα από την ταξική πάλη, όπου το θρησκευτικό είναι διαμορφώνονταν από το γίγνεσθαι.
Εκεί, μέσα στο καμίνι της σχολαστικής μελέτης, δεν έμαθε να προσκυνά το θείο, αλλά να αποδομεί τους μηχανισμούς της μεταφυσικής πλάνης και να το τοποθετεί υλιστικά και κοινωνικά, μέσα από τους νόμους της διαλεκτικής. Αναδείχθηκε σε έναν πρωτοπόρο, θεμελιωτή κοινωνιολόγο, του οποίου τα έργα, είναι κατά πολύ ανώτερα από αυτά του πατέρα της Κοινωνιολογίας του Αύγουστου Κοντ. «Ο Μαρξισμός και το εθνικό ζήτημα (1913)» και «Η Σοσιαλδημοκρατία ως Σοσιαλφασισμός (Ο Στάλιν παρομοίαζε τη Σοσιαλδημοκρατία με “τη μετριοπαθή πτέρυγα του φασισμού” και είχε απόλυτο δίκιο»), αλλά και τα «Οικονομικά Προβλήματα του Σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ», στέκονται ως γιγαντιαίοι πυλώνες της ανθρώπινης σκέψης, εφάμιλλα σε βάθος, ανάλυση και στρατηγική σημασία με τα ιδιοφυή «Κράτος και Επανάσταση» και τον «Ιμπεριαλισμό» του Λένιν. Εκεί που οι τσαρλατάνοι βλέπουν «θεούς από το διάστημα», ο ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ, Ατσαλένιος ηγέτης έβλεπε τις νομοτέλειες της παραγωγής και τις ταξικές αντιθέσεις, ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΤΟΝ ΒΑΖΟΥΝ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥΣ ΟΙ ΠΟΥΤΙΝΙΣΤΑΣ, ΛΕΡΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ!!!
Όπως ορθά, τεκμηριωμένα και με περισσή επιστημονική εντιμότητα τόνιζε ο Γιάνης Κορδάτος, οι αρχαίες θρησκείες και πολλοί από τους αποθεωμένους μαύρους κι αντιδραστικούς «φιλοσόφους» της αρχαιότητας, όπως ο Πλάτωνας, Πλωτίνος κλπ ιδεαλιστές, δεν ήταν παρά εκφραστές ενός δυσώδους σκοταδισμού, ο οποίος αναβιώνει κι ανασυντίθενται στο όραμα των Καλέρτζι το λεγόμενο Paneuropa, με σκοπό να καθηλώσει τη λαϊκή συνείδηση στα δεσμά της δουλοκτησίας. Σήμερα, ο καπιταλισμός αναβιώνει όλες αυτές τις μεταφυσικές ανοησίες, ντύνοντας τες με «τεχνολογικό μανδύα», για να κρύψει το γεγονός ότι είναι ένα σύστημα σε αποσύνθεση που αδυνατεί να προσφέρει μέλλον, όπου η χωρίς ταξικό πρόσημο βία, γίνεται εθελούσιος και ειρηνικός βιασμός, που αν είναι δυνατόν προκαλεί το θύμα και όχι ο θύτης. δηλαδή πατάμε στη γη με τα χέρια και πόδια βρίσκονται στον ουρανό.
Διαφήμιση Εξωτερικού συνδέσμου
Διαφήμιση Εξωτερικού συνδέσμου
Η διαλεκτική κι ορθολογική σκοπιά που προασπιζόμαστε δεν είναι η δυϊστική, μηχανιστική και εν τέλει αδιέξοδη λογική του ξεπερασμένου από την ιστορία Αριστοτέλη και του Καρτέσιου, που διαχωρίζουν το πνεύμα από την ύλη, ανοίγοντας παράθυρα στο «θείο», δεν έχει την παραμικρή σχέση με το νεοθετικισμό που αναζητά την συνείδηση, όχι μέσα από τις διαπροσωπικές και κοινωνικές σχέσεις και αλληλεπιδράσεις, αλλά πότε στο εξωγενές “Θείο”, και πότε στο εσωγεννές, το όποιο κατά αυτούς, υποτίθεται ότι προϋπάρχει, με όρους τάχα μου δήθεν σύγχρονης φυσικής, ωστόσο αυτά δεν είναι φυσική, αλλά εμπειριοκριτικισμός και αντικειμενικός ιδεαλισμός, ο οποίος καταρρέει στον υποκειμενικό ιδεαλισμό ταχύτατα και κατά γεωμετρική πρόοδο, χωρίς περιστροφή και ενδοιασμούς.
Οι συχνότητες και οι συντονισμοί, δεν είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από την ίδια την ύλη, δεν προϋπάρχουν αυτής, διότι είναι ενέργεια, άρα είναι ύλη με κίνηση, που ανέκαθεν υπήρχε και μετασχηματίζεται διαρκώς, ουδέποτε πεθαίνει, κουβαλώντας τις αναμνήσεις της προγενέστερης βιολογικής της μορφής, πότε σε κανονική και πότε σε λανθάνουσα μορφή, είναι σε διαρκή κίνηση. Η ολότητα του Σπινόζα, δεν έχει την παραμικρή σχέση με τον μεταφυσικό εξορθολογισμό του Καρτέσιου. Είναι η αναγνώριση της μίας και μοναδικής ουσίας, της Ύλης, που δεν χρειάζεται κανέναν εξωτερικό «δημιουργό» ή «εξωγήινο επισκέπτη» για να κινηθεί, παρά μόνο τους δικούς της, εσωτερικούς, διαλεκτικούς νόμους.
Ας αφήσουμε λοιπόν τους αφελείς και τους πληρωμένους κονδυλοφόρους να αναζητούν την καταγωγή μας στα άστρα. Όπως καταλήγει ο Φρίντριχ Ένγκελς στο μνημειώδες έργο του «Η Καταγωγή της Οικογένειας, της Ατομικής Ιδιοκτησίας και του Κράτους» και κατά τον τρόπο αυτό, ας στείλουμε στον κάλαθο των αχρήστων την σύγχυση που δημιουργούν τα αληθοφανή παραμύθια τους, εξάλλου η ανάπτυξη τους, δεν σχετίζεται με την υπογονιμότητα, που σε όλη την Ευρώπη χτυπάει στα κόκκινα ο “υδράργυρος”, αλλά και στη Χώρα μας, που μετατρέπεται σε χώρο και σε πολλές ειδικές οικονομικές ζώνες, με μηδενικές γεννήσεις σύμφωνα με τα ληξιαρχεία πάνω από 80 Δήμων, μέσα σε ένα δίμηνο:
«Ο πολιτισμός είναι εκείνο το στάδιο ανάπτυξης της κοινωνίας όπου ο καταμερισμός της εργασίας… και η ανταλλαγή ανάμεσα σε άτομα… φτάνουν στην πλήρη άνθησή τους και ανατρέπουν ολόκληρη την προηγούμενη κοινωνία.»
Κάθε προσπάθεια αναζήτησης «ανώτερων όντων» είναι μια δειλή υποχώρηση μπροστά στο καθήκον της ταξικής πάλης. Η ιστορία γράφεται με τα χέρια των ανθρώπων πάνω στη γη, όχι με τα παραμύθια των απατεώνων πάνω από τα σύννεφα!
Ενισχύστε οικονομικά την επιβίωση του portal “istosch data &technologies lab“ Ενισχύστε την επιστημονική και καλλιτεχνική παρέμβαση στο διαδίκτυο
Στις δύσκολες εποχές, που το λαϊκό εισόδημα στενάζει και όλα τα οικονομικά αποθέματα εξαϋλώνονται κατά γεωμετρική πρόοδο, τα προς το ζειν μέσα από ένα ισχνό μισθό, δεν φτάνουν ούτε για “αέρα κοπανιστό”, και δεν μας οδηγούν στο “ευ ζειν”, αλλά στην περιδίνηση στο απόλυτο αδιέξοδο με την πολιτική του "τεκμαρτού είσοδήματος" στους αυτοαπασχολούμενους, άπαντα γίνονται δύσκολα για όλους.
Με ένα εξοντωτικό φορολογικό νόμο, που αφανίζει τους αυτοαπασχολούμενους και μεγαλώνει την κερδοφορία των πολύ μεγάλων επιχειρήσεων, μετατρέποντας ουσιαστικά τη χώρα φορολογικό παράδεισο για τις πολυεθνικές, εμείς κρατάμε ζωντανό το όνειρο μας, σε ένα περιβάλλον που θέλει πολύ δύναμη και πολλές θυσίες για να επιβιώσεις.
Το Εναλλακτικό κι Ανεξάρτητο Κέντρο Τεχνολογίας - Διαδικτύου καθώς και το E - Funzine (portal) μας, συνεχίζουν να εργάζονται αδιάκοπα και με πάθος, βάζοντας ζητήματα πολιτισμού, τέχνης, ανθρωπιστικών, κοινωνικών επιστημών, αλλά και θετικών, καθώς και τεχνολογίας στο τελευταίο, με προτάσεις κι αναλύσεις που βοηθούν τον ελεύθερο μας χρόνο και να αναπτύξουμε μια άλλου είδους κοινωνική και κυρίως ταξική συνείδηση, που σήμερα βρίσκεται στο στόχαστρο.
Με πολύ κόπο και μεγάλη διάθεση προσφοράς, αλλά και με αίσθημα ευθύνης, ειδικά σε αυτή τη φάση, σε αυτές τις δυσμενείς οικονομικές συνθήκες, κάθε μικρή ενίσχυση για την παραπέρα συνέχεια του portal είναι πολύ σημαντική.
Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για τη βοήθεια σας και σας ευχόμαστε καλές ηλεκτρονικές Περιηγήσεις, με μια υπόσχεση από μας, ότι κάνουμε το καλύτερο δυνατόν, πάνω και μέσα στα πλαίσια της εποχής.
