Η λογοτεχνία της ακυβέρνητης Άνοιξης

Οι Διηγήσεις του διαπλέκονται δίπολα, ανάμεσα σε Ρωμιούς βιοπαλαιστές όπως ο Νουρεντίν Μπόμπα, αλλά και σε αλλόκοτα πλάσματα και ανθρώπους που κάθονται στους κάβους και αγναντεύουν τον ορίζοντα λες και περιμένουν κάτι από αυτόν, κάποιο δειλινό κάποιου Απρίλη σαν βίοι παράλληλοι, αυτοί της αναμονής κι αυτοί της δράσης. Τότε που οι νύχτες έρχονται καθυστερημένα και μικραίνουν διαρκώς, δίνοντας παράταση στη ζωή, μέχρι να έρθει το Καλοκαίρι και να γίνουν ακόμα πιο ελάχιστες όπου κι εκεί η διαφοροποίηση οξύνεται. Στη γραφή του τα παραπάνω υποκείμενα, είτε θα παραδοθούν την στους ύπνους του μεσημεριού στα αλώνια του έρωτα, της γέννεσης και του θανάτου, είτε θα τα βάλουν όπως ο Νουρεντίν Μπόμπα με πασάδες και ξένους μπανκέρηδες, όργανα και στηρίγματα κι οι δυο τους της αγγλικής κατοχής, που ρουφούν το αίμα της εύφορης Αιγύπτου πετώντας ψίχουλα στους Ιθαγενείς. Στα δίπολα των διηγήσεων του, τα μεν θα αναζητήσουν τη λήθη στην αναπόληση και στο πιοτό, τα δε, θα γίνουν λόγω φιλότιμου, από βαρκάρηδες, φονιάδες, ληστές και πειρατές, και εν τέλη καταλήγουν αντάρτες και λαϊκοί ηγέτες, για την απόδοση του “δικαίου”.

Περισσότερα
Font Resize
istosch webPortal