Αν δεν είχε δισκογραφηθεί το “Nevermind”

smellsliketeenspirit-232x300

Πέρασαν ήδη 28 χρόνια από την κυκλοφορία ενός δίσκου που μπορεί να μην ήταν ο σπουδαιότερος του σχήματος των Nirvana, ούτε φυσικά του Rave Punk(δηλαδή του Grunge), αλλά και συνολικά του Αμερικανικού Punk. Στις 24/9/1991(σαν χτες δηλαδή) κυκλοφόρησε το “Never mind” των Nirvana που μαζί με τα “Nevermind the Bollocks” των Sex Pistols, το “London Caling” των Clash, το “Fresh Fruits for Rotting Vegetables” των Dead Kennedys, το “Closer” των Joy Division, καθώς και το “Bad Moon Rising” των Sonic Youth, αλλά και το “Troublegum” των Therapy κλείνουν την εφτάδα των δέκα σπουδαιότερων δίσκων όλου του Ηλεκτρικού ήχου σε όλες τις κατηγορίες και τα είδη, αποδείχνοντας την υπεροχή του όλου Punk Rock. Η υπόλοιπη δεκάδα αποτελούνταν από το “The dark side of the Moon”, “Born to Run” και “Sergeant Pepper’s lonely hearts club band”, των Pink Floyd, Bruce Springsteen & Beatles αντίστοιχα.

Παρότι το Bleach ήταν πολύ πιο δυνατός δίσκος, παρότι οι Mudhoney αποτελούν και αποτελούσαν την αιχμή του δόρατος για το Grunge, το Nevermind” έμελλε να γίνει ο δίσκος που δε θα άφηνε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης για το εκρηκτικό του περιεχόμενο και θα άλλαζε τη φυσιογνωμία της μουσικής βιομηχανίας που ήταν φοβική ως προς το όλον Punk.

Πριν κυκλοφορήσει το Nevermind, βγήκε ένα single το “Smells Like Teen Spirit” στις 10 του Σεπτέμβρη της ίδιας χρονιάς, ανοίγοντας και τον ασκό του Αιόλου καθώς φυσικά και το Κουτί της Πανδώρας(όπως είχαμε πρωτοανάφέρει σε εκπομπή μας πέντε μέρες αργότερα από τον Κρήτη Fm, σε μια από τις πρώτες Ραδιοφωνικές μεταδόσεις σε όλη τη Νότια Ελλάδα) για τη μουσική βιομηχανία του πλανήτη που έθαβε μεθοδικά και με όρους “αγυρτείας” το Ανεξάρτητο και Εναλλακτικό Ροκ.

Παρότι η ιστορία δεν γράφεται με “Αν”, αν πραγματικά δεν υπήρχαν οι Nirvana, δεν θα ανακάλυπτε κανείς σήμερα από τις νέες γενιές τους Husker Du, Black Flag, τους μέντορες των Nirvana Sonic Youth, Fugazi, θα έμενε στο περιθώριο ο ίσως σπουδαιότερος δίσκος των Metallica το Black Album που κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά στις 13/8/1991 ανασύροντας τους νέους οπαδούς, καθώς οι οπαδοί του Χεβομεταλλισμού, καθώς και οι Thrashers έστελναν στο πυρ το εξώτερο μιας και ήταν εξαγριωμένοι με την μετάλλαξη τους.

Αν δεν υπήρχε το Nevermind, το υπέροχο Grunge θα ήταν στα αζήτητα, τεράστιες μπάντες, όπως οι Green River, TAD, Melvins, TAR, οι μέντορες Mudhoney, Buffalo Tom, God Bullies κοκ, αλλά ακόμα και οι Dinosaur Jr, Smashing Pumpkins, Rage Against the Machine, θα ήταν εντελώς άγνωστοι σήμερα.

Αν δεν υπήρχε το Nevermind, η αναβίωση του Καλιφορνέζικου Punk-Hardcore το Καλοκαίρι του 1994, θα ήταν ένας άγνωστος “Χ” και το Ροκ εν Ρολ, θα περιορίζονταν μόνο στις mainstream και παντελώς ξένες στην φυσιογνωμία του ηλεκτρικού ήχου μπάντες που καλλώπιζαν το Καπιταλιστικό σύστημα σε πλάτος, ύψος, βάθος και μήκος, όπως η τελευταία μπάντα των υπόλοιπων τριών ονομάτων που συμπλήρωναν τους δέκα σπουδαιότερους δίσκους του όλου ηλεκτρικού ήχου.

Αν δεν υπήρχε το Nevermind, το Alt Rock θα παρέμενε μια σέχτα που θα απ έπνεε ελιτισμό και χωρίς τις μάζες που προέκυψαν από το εν λόγω, το δεύτερο όχι τυχαία Nevermind(the Bollocks) των Sex Pistols στην ιστορία της δισκογραφίας, απίστευτα μεγάλα σχήματα προγενέστερα, αλλά και μεταγενέστερα αρχικά των Sex Pistols και μετέπειτα των Nirvana(που αναβίωσαν το όλον punk), θα ήταν ξεχασμένα ως σπουδαία σχήματα του δρόμου, των live και πολλά ίσως να μην υπήρχαν ποτέ.

Αν δεν υπήρχε το “Nevermind”, οι ελληνικές ανεξάρτητες εταιρείες θα είχαν χαθεί και δεν θα εξελίσσονταν στο βαθμό που μπόρεσαν να χρηματοδοτήσουν ελληνικά σχήματα στην δεκαετία του 1990 που δεν ήταν στο επίπεδο της οικονομικής δυναμικής της δεκαετίας του 1980. Η πολιτική σκληρής λιτότητας των κυβερνήσεων Μητσοτάκη και Σημίτη στη χώρα μας, θα καθιστούσε αποτρεπτική έως και αδύνατη τη χρηματοδότηση και την παραγωγή τέτοιων γκρουπ.

Η έξαρση του κολεγιακού ραδιοφώνου παγκοσμίως από μικρούς σταθμούς που υποσκέλιζαν σε ακροαματικότητες τους μεγάλους, αποτέλεσε επανάσταση, ενώ άλλαξε ριζικά το κλίμα και στη χώρα μας, θα ήταν αδύνατη δίχως το “Nevermind”.

Αν δεν υπήρχε το “Nevermind”, ο ηλεκτρικός ήχος θα είχε χάσει όλα τα Αφροαμερικάνικα χαρακτηριστικά του και οι ιδιότητες του θα ήταν μια νερόβραστη πατάτα τύπου νοσοκομείου, αφού αυτό επανέφερε στην επιφάνεια όλα τα ιστορικά και μεγάλα σχήματα από το 1965 και κυρίως από το 1975 και μετά. Θα αφομοίωνε σα “χάπατο” τους όρους του Progressive Rock κι όλα τα χαρακτηριστικά της Ευρωπαϊκής Κουλτούρας, με βασικό όργανο είτε τη φωνή, είτε τα πλήκτρα. Αλλά ακόμη και του αδιάφορου για μας χεβομεταλλικού ήχου που ενσωμάτωνε την ηλεκτρική κιθάρα με όρους οδηγού και αλληλοδιαδοχής της μελωδικής γραμμής και τέλος θα χάνονταν η δημοκρατικότητα στις μπάντες, αφού οι μπάντες του κλασσικού Ροκ τα ντραμς και το μπάσο τα είχαν για διακοσμητικά στοιχεία.

Αν δεν υπήρχε το “Nevermind”, ο ηλεκτρικός ήχος θα παρέμενε σε στιχουργικά αδιάφορες γραφές τύπου “Highway Star”, η “Stairway to Heaven”, η σε ακόμα πιο χαζοχαρούμενα τραγουδάκια τύπου “She loves you” κοκ.

Αν δεν υπήρχε το “Nevermind”, το δεύτερο κομβικό σημείο του ηλεκτρικού ήχου, μετά το “Never mind the Bollocks” δεν θα υπήρχε κανένα είδος ροκ που θα ήταν γνωστό στις μάζες.

Κολυμπώντας γυμνό ένα βρέφος που σήμερα θα είναι 30 χρονών, του πετούν μέσα σε αγκίστρι ένα δολάριο, το δελεάζουν για την αναγκαιότητα, η οικονομία να καθορίζει τη ζωή του και όχι να είναι ένα εργαλείο για τη ζωή του, το διαπαιδαγωγούν για να βουτάει πάντα στα βαθιά νερά της κερδοφορίας έχοντας στραγγίξει κάθε ικμάδα και δυναμική για την ζωή του.

Ξεχνώντας τις βασικές και άλλου είδους ανάγκες, δεν ενοχλείται για την περιθωριοποίηση του, η την υπερβολική δημοσιότητα του και δεν το πειράζει, αν στην πορεία ο καπιταλισμός του κλέψει τη ζωή του χωρίς να το καταλάβει ζώντας σε μια νιρβάνα. Η μπάντα με το εν λόγω όνομα του θυμίζει πως η ζωή των επερχόμενων εφηβικών χρόνων θα κλείσει γρήγορα και θα παραδώσει την σκυτάλη στη λήθη, εκτρέπόντας το στις μυρωδιές των εφηβικών τάσεων, μακρυά από το πνεύμα του μικροαστισμού, της ησυχίας νεκροταφείου και του σάβανου του ρυθμού.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ: Ορισμένα αναρτώμενα πολυμέσα από το διαδίκτυo στους ιστότοπους μας, όπως εικόνες & κυρίως video που αναρτούμε (με τη σχετική σημείωση της πηγής η οποία αναγράφεται πάνω και μέσα στην ίδια την προβολή τους), αναδημοσιεύονται θεωρώντας ότι είναι δημόσιας προβολής χρήσης και αναδημοσίευσης.Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, καλλιτεχνών, μουσικών, τραγουδοποιών, συγκροτημάτων, δισκογραφικών εταιρειών, κινηματογραφιστών, φωτογράφων, η ιδιοκτητών καναλιών στα διαδικτυακά πολυμέσα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε.Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολoγίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα άρθρων συνεργατών και αυτό δε μας δεσμεύει ως επιχείρηση.Για άρθρα και διαφημιστικό υλικό που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς το πρώτο απηχεί την προώθηση και προβολή των διαφημιζόμενων και το δεύτερο αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο και τις ιστοσελίδες μας. 

RCT TEAM

Η ομάδα Radio Collectiva Team είναι μια εικονική ομάδα δραστηριοτήτων που ίδρυσε ο ραδιοφωνικός παραγωγός Γιάννης Κοτσώνης στα Χανιά, με αφορμή την εκπομπή του "Κολλεκτίβα της Σελήνης" το 1995 και η οποία σύντομα μετονομάστηκε σε "Ηλεκτρικές Κολλεκτίβες". Το 2008 ξεκίνησε το Blogging και σήμερα εκτός από αυτό συμμετέχει στο portal istosh data &technologies lab και στο the-blue.gr

Font Resize
istosch webPortal