Οι στάχτες ενός καμένου Παραδείσου

Ο Άλαν Πάρκερ άρχισε να γίνεται μια ολοένα και πιο ενοχλητική μύγα στο κινηματογραφόφιλο, αλλά ανέκαθεν φλεγματικό και ταυτόχρονα συντηρητικό Βρετανικό κοινό της περιφέρειας, το οποίο χαρακτήρισε ανοιχτά Ρατσιστή, τονίζοντας του, ότι οι ρατσιστικές τάσεις του, είναι παρόμοιες με τους Γερμανούς ναζί, ωστόσο αυτό δεν εμπόδισε το Μπάκιγχαμ να του αποδώσει τον τίτλο τιμής “Sir”, ανεξάρτητα από το τι ήθελε ο δημιουργός να πει, είναι κι αυτός ένας τρόπος να του “ακυρώσουν” το έργο.
Αυτό αποτυπώθηκε στην τρίτη υπέροχη ταινία του 1975 με τον τίτλο “The Evacuees” (“Οι Ευαγγελιστές”), δείχνοντας πως δραστηριοποιούνταν οι τελευταίοι ως θρησκευτική κοινότητα και πως συμπεριφέρονταν με όρους bullying σε δυο παιδιά με Εβραϊκή Καταγωγή. Πως τελικά αυτά φυγαδεύτηκαν από το Μάντσεστερ καταφεύγοντας στο Μπλάκπουλ για να μην υποστούν τις καταστροφικές για τη ζωή τους συνέπειες ενός καλά σχεδιασμένου και αστραπιαίου φονικού ξυλοδαρμού.

Περισσότερα

Τα υπέροχα τοπία των σιωπηλών χρωμμάτων

Ο Μεγαλέξανδρος του Ελληνικού Κινηματογράφου δεν υπήρξε ουδέποτε ελιτιστής, όσο κι αν ορισμένοι κύκλοι παλαιού ιδιωτικού τηλεοπτικού σταθμού(που ετοιμάζεται να βρεθεί ξανά στις οθόνες μας) και το πολιτικό προσωπικό του λεγόμενου “εκσυγχρονισμού” της εποχής τον πολέμησε όσο κανέναν άλλο καλλιτέχνη. Ο Τεό ήταν μια πρωτοπορία μεγατόνων, που με καταγωγή και ρίζες λαϊκές( ειδικά από την πλευρά της μητέρας του, μιας χωριατοπούλας από το Γαβαλοχώρι Αποκορώνου του νομού Χανίων), που ανέδειξε απ’ την πλευρά των μονίμως ηττημένων το ήθος, την ποιότητα και την μελαγχολία τους και φυσικά τις πανανθρώπινες αξίες που κουβαλούσαν, βγαλμένες από την ίδια την ταξική μπότα της “μετεμφυλιακής” Ελλάδας. Τα γκρίζα τοπία στην ομίχλη και η σιωπή του θιασάρχη της απόλυτης και απέραντης αισθητικής είναι εμποτισμένα μέσα όλες τις τριλογίες του, της ιστορίας, της σιωπής, των συνόρων και της μοντέρνας Ελλάδας που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, αφού η άλλη θάλασσα του, τον πήρε στο βυθό της, άφησε το απέραντο κενό και ρίχνοντας τη σκόνη του χρόνου στα μάτια του νεοελληνικού κινηματογραφικού πολιτισμού, κάνοντας τα λιβάδια της Βόρειας Ελλάδας να δακρύζουν και να λυγίζουν με το χαμό του. Όταν τον έθαβαν και πάλι σημειολογικά όλα τα τοπία στη χώρα ήταν βροχερά και θλιμμένα. Ο Τεό ήταν το βλέμμα και απάντηση του σύγχρονου και μοναχικού Οδυσσέα που με το ένα πόδι σκέφτονταν σαν άνθρωπος της ανατολής(κυρίως της Βαλκανικής) και με το άλλο πόδι να είναι μετέωρο και παγωμένο στο χρόνο, να αναζητά ζωτικό χώρο στα ιδανικά της Δύσης, που και η ίδια έχει εδώ και δεκαετίες βίαια είχε απεμπολήσει.

Περισσότερα

Ο Άνθρωπος που ανακάλυψε το Μοντάζ

Ο Σεργκέι Μιχαήλοβιτς Αϊζενστάιν (Сергей Михайлович Эйзенштейн, που γεννήθηκε στις 22 Ιανουαρίου1898 κι έφυγε απ΄τη ζωή στις 11 Φεβρουαρίου1948), ήταν το διαμάντι της παγκόσμιας Κινηματογραφίας, ο σπουδαιότερος όλων των κινηματογραφιστών. Ήταν ένας τεράστιος δημιουργός, αυτός που ανακάλυψε και καθιέρωσε σε το μοντάζ και που χωρίς αυτόν πιθανότατα ακόμα και σήμερα να μην το γνωρίζαμε, όπως πιθανότατα να μην ήταν το Σινεμά μήτε η 7η Τέχνη, μήτε ένα μαζικό υπερθέαμα που πάνω στηρίζεται ακόμη και η τηλεόραση. Χωρίς τον Αϊζενστάιν, θα ήμασταν πολύ πίσω και όλοι που αγαπάμε το σινεμά, είτε ως τέχνη, είτε ως μαζικό θέαμα πρέπει να του ανάβουμε ένα καντήλι μιας και σε αυτόν οφείλεται όλη η σύγχρονη κινηματογραφία.

Περισσότερα

‘Ενας νοσταλγικός κλέφτης

Θα μπορούσαμε να γράφουμε, να μιλάμε και να αναλύουμε με τις ώρες το έργο του τεράστιου Ντε Σίκα(αυτό θα το αφήσουμε για τον ιστορικό του μέλλοντος), που σαν χτες απεβίωσε το 1974 από Καρκίνο του πνεύμονα, αφήνοντας ένα τεράστιο, δυσαναπλήρωτο κενό, που μάλλον σε τούτη την εποχή της αναβίωσης των τεράτων, μπορεί να μην χωρούσε, να μην αναγνωρίζονταν, ούτε καν να του έδιναν οι εταιρείες προώθησης την παραμικρή σημασία, ωστόσο ως αποτέλεσμα μιας εποχής που εμπεριείχε τον ίδιο πόνο με το σήμερα, αλλά μετά από ένα μεγάλο πόλεμο(που τα πράγματα διαβάζονται αλλιώς) θα μπορούσε να είναι καταφυγή. Για τους υποφαινόμενους και υπογράφοντες, ο Ντε Σίκα είναι ο νοσταλγικότερος κλέφτης ονείρων, ποδηλάτων του παγκόσμιου κινηματογράφου και θα παραμείνει ένας πολύ μεγάλος του είδους, από τους μεγαλύτερους όλων των εποχών.

Περισσότερα
Font Resize
istosch webPortal