Ο Πρώτος Χρόνος χωρίς τη Χαρά της Ζωής
Ο Πρώτος Χρόνος χωρίς τη Χαρά της Ζωής
Πέρασε ένας χρόνος από τότε που έφυγε και ταξίδεψε στον άχρονο κόσμο η μητέρα του αρχισυντάκτη του παρόντος ηλεκτρονικού περιοδικού κι άλλος ένας από τότε που κηδεύτηκε στον οικογενειακό μας μνήμα, στο κοιμητήριο του Αγίου Λουκά στα Χανιά της Κρήτης.
Με Αφορμή του ετήσιο μνημόσυνο της και τον ένα χρόνο από τότε που η σωρός της ενταφιάστηκε στα άγια χώματα της πόλης μας, σε αυτά που δίπλα της είναι τα αδέλφια και τα ξαδέλφια της, αλλά και νοερά οι Θείες της και η νονά της, θέλουμε να παραθέσουμε την παρακάτω ανακοίνωση.
Εκ μέρους της Οικογένειας και των κοντινών συγγενών πρώτου, δευτέρου και τρίτου βαθμού(για εμάς στην Κρήτη είναι ενιαία οντότητα, είναι μέρος της ζωής μας, της παράδοσης μας κλπ), θέλουμε να εκφράσουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ για τη συμμετοχή και στη συμπαράσταση σας στο πένθος μας, από την τέλεση της εκδημίας, τα επίσημα και ανεπίσημα μνημόσυνα, και κάθε εκδήλωση που αφορούσε τη μνήμη της Χαράς μας (κυριολεκτικά και ονομαστικά).
Εκπροσωπώντας ως υιός της και ως “επικεφαλής” τον τρόπο εκδηλώσεων για το ταξίδι της προς τον “άχρονο κόσμο” και με παρόντες απαξάπαντα τα πρώτα ξαδέλφια μου σε Χανιά, Ρέθυμνο και Καναδά, την Αδελφή της Κατερίνα, και την νύφη της Αργυρή, των Εν ζωή εξαδέλφων της Γιώργη, Γιάννη, Κωστή, ανεξαρτήτως και λόγο αποστάσεως της όποιας μη ηθελημένης “απουσίας τους”, δίπλα μας ήταν νοερά.
Από αυτή την άποψη θέλω να ευχαριστήσω όλους από καρδιάς, που αυτό το πολύ δυνατό και υπερβολικά δύσκολο ταξίδι των 12 μηνών στη φάση της ύστερης και όψιμης ορφάνιας, ειδικά με την παρουσία τους στο Ετήσιο Μνημόσυνο της αγαπημένης μας Χαράς, που τόσο πολύ μας λείπει σε όλο φάσμα της καθημερινής μας πραγματικότητας.
Σαν σήμερα στις 22:30, έφυγε μέσα από την αγκαλιά μας και τα κάρπα δεν ήταν ικανά, να την επαναφέρουν, πριν ένα ακριβώς χρόνο.
Ξέρουμε ότι με τη δική σας παρουσία, κάπου σε ένα παραθυράκι από τον άχρονο κόσμο θα χαμογελάει σε όσους την τιμήσατε και σας ευχαριστεί μέσω ημών, όπως το 2007 από την κάτωθι φώτο.
Οι δυσκολίες είναι για τους δυνατούς και ότι δε σε σκοτώνει σε δυναμώνει, αν και αυτό αν το λέγαμε στο Σίσυφο ίσως μας έριχνε το Βόλακα(μεγάλο βράχο) στη μούρη, αλλά αντικειμενικά κάθε βράδυ αυτές τις 365 ημέρες – κυρίως όμως νύχτες, ήταν μια δοκιμασία που σίγουρα δεν ήταν αναίμακτη και για μας, αλλά οι βαστάζοι, συγγενείς – φίλοι – σύντροφοι, γνωστοί και άγνωστοι, ήταν παντού και πάντα, όπως σήμερα στο Ετήσιο Μνημόσυνο της και κάποιοι από τους αγαπημένους μας αδελφικούς φίλους, που βρέθηκαν δίπλα μας για ένα καφέ στη διατήρηση της μνήμης ενός ανθρώπου που δίχως να χαρεί τίποτα, μέσα από επαναλαμβανόμενες κακουχίες, δίδαξε έντεκα πράγματα, που ο νέος τύπος ανθρώπου στην αταξική κοινωνία θα τα έχει ως πρώτη φύση και υλική υπόσταση.
1) Αισιοδοξία, 2) Ταπεινότητα, 3)Εργασιακή δυναμική, 4)Αξιοπρέπεια, 5) Αλληλεγγύη, 6) Δικαιοσύνη, 7)Πείσμα και 8)Ανείπωτες Αντοχές, 9)Διεκδίκηση κάθε δίκαιου αιτήματος, 10) Συγχώρεση 11)Βοήθεια στους Ανήμπορους, αλλά το σημαντικότερο, δεν ζήτησε καμία εκδίκιση σε κανέναν που είτε από λάθη, είτε από παραλείψεις, είτε ακόμα – ακόμα από δόλο της έκανε τη ζωή δύσκολη.
Αυτή ήταν η Χαρά μας, η Χαρά όλων μας και γι αυτό το λόγο, ζώντας ταπεινά για μας είναι οδηγός, αλλά και για ένα ακόμα λόγο.
Όσα βιβλία κι αν έχουμε διαβάσει, όσο κι αν είναι αυτό, όσο κι αν έχουμε κάνει πράγματα που ένας της σειρά μας δεν θα τα κάνει ούτε σε 100 χρόνια, μπροστά της, είμαστε από ελάχιστοι, ως ολοστρόγγυλα μηδενικά.
Μπροστά στην ευφυΐα, τη λαϊκή σοφία, που είχαν όλοι οι άνθρωποι που μεγάλωσαν στην Κατοχή, που δε χάρηκαν και πολλά πράγματα, που ήταν ευτυχισμένοι με το ελάχιστο, όχι επειδή αυτό είναι μέτρο και “θεμιτός” κανόνας σύγκρισης, αλλά κυρίως γιατί δεν ήθελαν να πατήσουν επί πτωμάτων, αλλά κυρίως να δώσουν το χέρι τους σε όποιον ήθελε να σηκωθεί, δίχως να έχουν διαβάσει ποτέ Γκόργκι, όχι γιατί δεν το ήθελαν, αλλά γιατί ήταν αδύνατον, δε μπορείς να μη γονατίσεις ευλαβικά και να πεις σε ευχαριστώ που υπήρξες στη ζωή μου κατά κάποιο τρόπο καθοδηγητής.
Αυτή η καθοδήγηση μας οδήγησε κατά κάποιο τρόπο στην αναζήτηση ανθρώπων που έχουν κάνει πολύ πιο όμορφη τη ζωή, μας και σήμερα ήταν πλάι μας, στο δικό μας πένθος χωρίς να θέλουν το παραμικρό αντάλλαγμα, γιατί πολύ απλά είναι κι αυτοί ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ Α Κεφαλαίο, η ΑΝΘΡΩΠΕΣ, ΌΠΩΣ ΛΕΜΕ ΚΑΙ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ.
΄Ενα μεγάλο Ευχαριστώ από τα βάθη της πονεμένης μας καρδιάς.
Γιάννης Κοτσώνης – Σπαντιδάκης
15-18/11/2026
Ενισχύστε οικονομικά την επιβίωση του portal “istosch data &technologies lab“ Ενισχύστε την επιστημονική και καλλιτεχνική παρέμβαση στο διαδίκτυο
Στις δύσκολες εποχές, που το λαϊκό εισόδημα στενάζει και όλα τα οικονομικά αποθέματα εξαϋλώνονται κατά γεωμετρική πρόοδο, τα προς το ζειν μέσα από ένα ισχνό μισθό, δεν φτάνουν ούτε για “αέρα κοπανιστό”, και δεν μας οδηγούν στο “ευ ζειν”, αλλά στην περιδίνηση στο απόλυτο αδιέξοδο με την πολιτική του "τεκμαρτού είσοδήματος" στους αυτοαπασχολούμενους, άπαντα γίνονται δύσκολα για όλους.
Με ένα εξοντωτικό φορολογικό νόμο, που αφανίζει τους αυτοαπασχολούμενους και μεγαλώνει την κερδοφορία των πολύ μεγάλων επιχειρήσεων, μετατρέποντας ουσιαστικά τη χώρα φορολογικό παράδεισο για τις πολυεθνικές, εμείς κρατάμε ζωντανό το όνειρο μας, σε ένα περιβάλλον που θέλει πολύ δύναμη και πολλές θυσίες για να επιβιώσεις.
Το Εναλλακτικό κι Ανεξάρτητο Κέντρο Τεχνολογίας - Διαδικτύου καθώς και το E - Funzine (portal) μας, συνεχίζουν να εργάζονται αδιάκοπα και με πάθος, βάζοντας ζητήματα πολιτισμού, τέχνης, ανθρωπιστικών, κοινωνικών επιστημών, αλλά και θετικών, καθώς και τεχνολογίας στο τελευταίο, με προτάσεις κι αναλύσεις που βοηθούν τον ελεύθερο μας χρόνο και να αναπτύξουμε μια άλλου είδους κοινωνική και κυρίως ταξική συνείδηση, που σήμερα βρίσκεται στο στόχαστρο.
Με πολύ κόπο και μεγάλη διάθεση προσφοράς, αλλά και με αίσθημα ευθύνης, ειδικά σε αυτή τη φάση, σε αυτές τις δυσμενείς οικονομικές συνθήκες, κάθε μικρή ενίσχυση για την παραπέρα συνέχεια του portal είναι πολύ σημαντική.
Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για τη βοήθεια σας και σας ευχόμαστε καλές ηλεκτρονικές Περιηγήσεις, με μια υπόσχεση από μας, ότι κάνουμε το καλύτερο δυνατόν, πάνω και μέσα στα πλαίσια της εποχής.




































