Τα “Καλύτερα μας Χρόνια”, η καλύτερη σειρά της Ελληνικής Τηλεόρασης
Τα “Καλύτερα μας Χρόνια”, η καλύτερη σειρά της Ελληνικής Τηλεόρασης
Δεν υπάρχει αυτή η σειρά, κάθε νέο αυτοτελές επεισόδιο, που όμως έχει συνέχεια, συνάφεια και διασύνδεση με το προηγούμεο, καλύτερο και πολλάκις συγκινητικότερο από το δίδυμο της προηγούμενης Τρίτης, κάθε φορά, κατ’ επανάληψη, να συμβαίνει το ίδιο και και το ίδιο, αλλά αυτό αποτελεί μια νοσταλγία, όπως αυτές που μας έδωσε απλόχερα το Ιταλικό Σινεμά το 1988, στο “Σινεμά ο Παράδεισος”.
Αν πριν λίγο καιρό πιστεύαμε ότι “Τα καλύτερα μας Χρόνια”, είναι η καλύτερη σειρά της Ελληνικής Τηλεόρασης που δεν έχει διασκευάσει μεγάλους συγγραφείς, μαζί με την “Λούφα και Παραλλαγή”(του 2008), τώρα το επιβεβαιώνουμε και μάλιστα με ενθουσιασμό.
Η Κινηματογραφική Τέχνη, πέρα από το μοντάζ, τα γυρίσματα, τα κοστούμια, τη φωτογραφία, το φωτισμό, τα δύσκολα καρέ, το ταλέντο, την καινοτομία και την εφευρετικότητα, δηλαδή το τεχνικό της μέρος, είναι και το μήνυμα που θέλει να σου περάσει ο σεναριογράφος και το επιτελείο του.
Για μας καμία σειρά δεν είναι σινεμά, αλλά έχει σημασία πόσο το προσεγγίζει και σειρές καλές έχουν γυριστεί στο παρελθόν και θα ξαναγυριστούν και στο μέλλον, τόσο στην χώρα μας, όσο και στο Εξωτερικό(ειδικά στις χώρες της πρώην Ανατολικής Ευρώπης, οι άλλες δεν βλέπονται, παρότι πολλά κλικ πάνω από αυτές των ιδιωτικών καναλιών).
Αυτή η προσέγγιση που κάνουν “τα καλύτερα μας χρόνια”, από τον πρώτο κύκλο, μέχρι και σήμερα, δεν έχει προηγούμενο, τόσο σε κάθε ημιαυτοτελές επεισόδιο ξεχωριστά, όσο και σε κάθε κύκλο.
Αν στον πρώτο κύκλο, υπήρξε η νοσταλγία της αθωότητας των σημερινών 65-70ρηδων, για την προσέγγιση του διαστήματος, τα πρώτα σκιρτήματα στις αλάνες, όλα πασπαλισμένα απ΄τη μια μεριά με την γραφικότητα, το καρακιτσαριό και την “νομιμοφροσύνη” της Χούντας των Συνταγματαρχών και των “αυλικών” τους. Τα σκάνδαλα, οι κομπίνες τους, και απ΄την άλλη πλευρά την επιτηδευμένη σιωπή των “νοικοκυραίων”(που σε πολλές περιπτώσεις εξέφραζε ο κ. Στέλιος).
Στο Β’ Κύκλο υπήρξε η νοσταλγία της εποχής του Πολυτεχνείου και των επιταχυνόμενων αναδιαρθρώσεων της Ελληνικής Πραγματικότητας και η πρσαρμογή, σε ένα μεικτό καπιταλισμό ελληνικού τύπου. Που απ΄τη μια έκανε προσπάθειες προσέγγισης του Σοσιαλιστικού Μπλοκ, με τη μέθοδο Clearing και απ΄την άλλη προετοιμάζονταν για την είσοδο στην ΕΟΚ. Η εξέλιξη της τηλεόρασης, οι σειρές, οι ταινίες του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου και η ποιοτική μεταστροφή της τέχνης και του αθλητισμού(το ποδόσφαιρο είναι παντού, από τη Χούντα του Βιντέλα, μέχρι το ατύχημα-έγκλημα της Θύρας 7), τους μεγάλους σεισμούς της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Όλα αυτά καθόρισαν τους σημερινούς 60-65ρηδες και συνεχίζουν να τους καθορίζουν.
Στον τρίτο κύκλο, μια ευρεία γκάμα ηλικιών από 55ρηδες, 50ρηδες και σαρανταπεντάρηδες(στα τέλη της δεκαετίας του 1980), τον πιο σημαντικό της σειράς, κρίνονται όλα τα κομβικά σημεία της Ελληνικής Πραγματικότητας, που καθόρισαν το σήμερα και αυτό προβάλεται μέσα από τη σειρά.
Αν στα μέσα της δεκαετίας του 1980, από τον Β’ ΠΠ, υπήρχε μια απόσταση 40 ετών από το 1945 και το τέλος του, οι τότε δεκαπεντάρηδες ήταν 55 και οι τότε 20ρηδες, 60, η απόσταση αυτή μπορεί να έμοιαζε χρονικά η ίδια, αλλά στην πραγματικότητα, δεν είναι.
Και δεν είναι γιατί από το 1945, μέχρι το 1985, υπήρχε τρομακτική τεχνολογική εξέλιξη, αλλά υπήρχε μια σταθερότητα, τουλάχιστον μέχρι το 1990. Εκεί ακριβώς χρονικά, μπήκαν οι βάσεις, σε όλα όσα ζούμε σήμερα, μετά από έναν πόλεμο, μετά από τις καταστροφικές του συνέπειες, που ποτέ δεν έφυγαν από το ΚΝΣ των σημερινών 80ρηδων και 85ρηδων. Ενώ από το 1983, μέχρι το 2023 κάθε δεκαετία, η εποχή, επιφυλάσει συνεχείς και μεταβλητές μεταβάσεις που τίποτα δεν είναι σίγουρο, ούτε καν το αύριο, που σύμφωνα με τους ειδικούς της ΕΕ, ο εργασιακός βιος, πρέπει να αλλάζει τουλάχιστον εφτά φορές.
Κοντολογίς, όλα αυτά στη σειρά αναπτύσσοται με γρίφους, πότε από την Πελαγία, πότε από τη μάνα του κ. Στέλιου, πότε από τον Παπαδόπουλο και πάει λέγοντας.
Η ποιότητα αυτής της σειράς, είναι μοναδική, η ιστορική της αξία, υπερμεγέθης, τόσο σε βάθος, τόσο σε πλάτος, τόσο σε μήκος, όσο και σε ύψος. Πραγματικά αν τελειώσει, θα έχει φύγει κάτι σαν ένα ζωτικό όργανο από μέσα μας, από αυτά που ανασκαλίζει το χτες, με το σήμερα, την αθωότητα με την προσαρμογή στους καταιγιστικούς συμβιβασμούς και στα απρόοπτα που μπορεί να συμβούν στις ζωές μας.
Η προσέγγιση της σειράς με το σινεμά βρίσκεται εκεί στο μήνυμα, στον τρόπο που η σειρά ταρακουνάει τα συναισθήματα, τα βγάζει εκθετικά, κατά γεωμετρική πρόοδο, σε συγκινεί, σε συγκλονίζει, χωρίς να αναπαράγει μιζέρια, φθόνο, κτηνωδία, αλλά απέραντη ανθρωπιά, ειδικά στον τρίτο και κατ΄εμάς καλύτερο κύκλο.
Αντικειμενικά σε όλη την ανθρωπότητα οι δεκαετίες 1960, 1970, 1980, ήταν τα κομβικά της σημεία, την ανύψωσαν και την οδήγησαν εκεί που ποτέ άλλοτε δεν μπορούσε να είναι.
Σε κάθε επεισόδιο, το καφενείο, οι συνθέσεις και οι αντιθέσεις που αναπτύσσονται, είναι μέρος της σειράς, όμως αυτό που αφήνει, τόσο ως αίσθηση, όσο και ως μήνυμα είναι ότι δεν μπορείς να τα έχεις όλα, ότι κάτι θα θυσιάσεις, για να πας παρακάτω, ότι δύο χάνεις, ένα θα κερδίσεις, όπως στην περίπτωση του κ. Νίκου, αλλά και απ΄την αντίθετη του κ. Θωμά και του υπεραγαπημένου μας “ταρίφα” κ. Μπάμπη, πατέρα του ημίθεου – “κάγκουρα” Λούη.
Κι επανερχόμαστε στην εισαγωγή.
Καμία σειρά, όσο και να προσεγγίζει το Σινεμά, δεν θα γίνει ποτέ κάτι τέτοιο, στο περιεχόμενο τουλάχιστον, γιατί στη μορφή και στις τεχνικές είναι κάτι σαν δίδυμα αδελφάκια, που το ένα δεν κάνει δίχως το άλλο, αλλά με το Σινεμά οδηγό.
Όσο περισσότερο προσεγγίζουν την καλλιτεχνική πλευρά του πρώτου, οι σειρές, τόσο θα ακουμπάνε τις δικές μας χορδές και θα φτιάχνουν, συγχορδίες και μονοχαικούς δρόμους και μονοπάτια αναμνήσεων, συνειρμών και αναζητήσεων, που ξεπηδούν από το “άνω-θρώσκω” και όχι από τη λογική του “στρουθοκαμηλισμού”, δηλαδή θα είναι στο ισοζύγιο περισσότερο σινεμά, παρά μια σειρά που παρουσιάζεται προς άργαν και τέρψιν, ενός φιλοθεάμονος κοινού που δε μπορεί να βρει διαφορές, ανάμεσα σε ένα reallity show, μια σαπουνόπερα και μια σειρά εποχής.
Θεωρεί ότι το Σινεμά είναι τα Blogbusters, το Netflix και φυσικά, “ο ηλίθιος και ο πανηλίθιος”.
Τα Καλύτερα μας Χρόνια, δεν είναι μόνο τα καλύτερα μας χρόνια ιστορικά και σημειολογικά, ως μορφή, αλλά και ως περιεχόμενο, πραγματολογικά γιατί αποτελούν μια καινοτομία, που μπορεί να βασίστηκε σε μια Ιταλοισπανική παραγωγή, αλλά δεν έχει καμία σχέση με αυτή, είναι κατά πολύ ανώτερη, εφόσον σε αυτήν περιγράφεται η δυνατότητα και η πραγματικότητα των αναμνήσεων, πως επηρέασαν το σήμερα και πως τελικά, αυτές μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους, στην κτηνωδία του σήμερα που είναι η επιτομή των αναγκαιοτήτων του τραπ, το πάτα με, να σε πατώ, να ανεβούμε το Βουνό.
Σε αντίθεση με την παραπάνω παρακμή του μεταμοντερνισμού, έρχονται “Τα Καλύτερα μας Χρόνια”, πότε με το “Αννα μην Κλαίς” του Τεράστιου Μπρεχτ και του επίσης Τεράστιου Θάνου Μικρούτσικού, που τραγουδάει ο Αντώνης, στο γιο του και ο πρώτος, μεγάλος και μοναδικός του Έρωτας τον παρακολουθεί νοσταλγικά, και πότε ο αγαπημένος μας Άγγελος ακούει τους Joy Division στο Love will tears us apart.
Προς όλους τους συντελεστές αυτής της απίθανης τηλεοπτικής περιπέτειας, ένα μεγάλο ευχαριστώ, αλλά και την απέραντη αγάπη μας.
Παιδιά κάνετε “μιστό”(τοπική κρητική διάλεκτος που σημαίνει), κάνετε μια σπουδαία ανθρώπινη και μεγαλειώδη πράξη, που το αντάλλαγμα της, είναι η χαρά και όλα τα συναφή που προσφέρετε σε εμάς, εξίσου σημαντικά όπως το οξυγόνο.
English for life, business and travelling
Ιδανικό / απευθύνεται σε επαγγελματίες και σπουδαστές οι οποίοι θέλουν να βελτιωθούν και να επικοινωνούν αποτελεσματικά σε επιχειρηματικό περιβάλλον αλλά και έξω από αυτό όπως στα ταξίδια αναψυχής ή κοινωνικές συζητήσεις.
Διάρκεια: 70 ώρες
Οκτώβριος – Μάιος
Πρόγραμμα: Δευτέρα 20:00 – 21:00 και Πέμπτη 20:00 – 21:00
Τμήμα: 6-8 ατόμων
Μέσο: online
Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να είναι στο επίπεδοΒ1.Περισσότερα εδώ….
English for life, business and travelling
Ιδανικό / απευθύνεται σε επαγγελματίες και σπουδαστές οι οποίοι θέλουν να βελτιωθούν και να επικοινωνούν αποτελεσματικά σε επιχειρηματικό περιβάλλον αλλά και έξω από αυτό όπως στα ταξίδια αναψυχής ή κοινωνικές συζητήσεις.
Διάρκεια: 70 ώρες
Οκτώβριος – Μάιος
Πρόγραμμα: Δευτέρα 20:00 – 21:00 και Πέμπτη 20:00 – 21:00
Τμήμα: 6-8 ατόμων
Μέσο: online
Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να είναι στο επίπεδοΒ1.Περισσότερα εδώ….
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ: Ορισμένα αναρτώμενα πολυμέσα από το διαδίκτυο στους ιστότοπους μας, όπως εικόνες & κυρίως video που αναρτούμε (με τη σχετική σημείωση της πηγής η οποία αναγράφεται πάνω και μέσα στην ίδια την προβολή τους), αναδημοσιεύονται θεωρώντας ότι είναι δημόσιας προβολής χρήσης και αναδημοσίευσης. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, καλλιτεχνών, μουσικών, τραγουδοποιών, συγκροτημάτων, δισκογραφικών εταιρειών, κινηματογραφιστών, φωτογράφων, η ιδιοκτητών καναλιών στα διαδικτυακά πολυμέσα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολoγίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα άρθρων συνεργατών και αυτό δε μας δεσμεύει ως επιχείρηση. Για άρθρα και διαφημιστικό υλικό που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς το πρώτο απηχεί την προώθηση και προβολή των διαφημιζόμενων και το δεύτερο αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο και τις ιστοσελίδες μας.
Το portal istosch data &technologies lab χρησιμοποιεί μόνο πρωτογενή άρθρα των συντακτών και συνεργατών του. Κάνει αναδημοσιεύσεις μόνο από αυτούς και με την δική τους συναίνεση από τα δικά τους ηλεκτρονικά έντυπα και δίνει επίσης σε αυτούς το δικαίωμα της αναδημοσίευσης. Οποιοσδήποτε άλλος θέλει να αναδημοσιεύσει οτιδήποτε πρέπει να έχει την έγγραφη άδεια του portal, istosch data &technologies lab που εκπροσωπείται δια του αρχισυντάκτη του. Διαβάστε τους όρους παροχής και χρήσης του δικαιώματος η μη αναδημοσίευσης των κειμένων.
Ενισχύστε οικονομικά την επιβίωση του portal “istosch data &technologies lab“ Ενισχύστε την επιστημονική και καλλιτεχνική παρέμβαση στο διαδίκτυο
Στις δύσκολες εποχές, που το λαϊκό εισόδημα στενάζει και όλα τα οικονομικά αποθέματα εξαϋλώνονται κατά γεωμετρική πρόοδο, τα προς το ζειν μέσα από ένα ισχνό μισθό, δεν φτάνουν ούτε για “αέρα κοπανιστό”, και δεν μας οδηγούν στο “ευ ζειν”, αλλά στην περιδίνηση στο απόλυτο αδιέξοδο με την πολιτική του "τεκμαρτού είσοδήματος" στους αυτοαπασχολούμενους, άπαντα γίνονται δύσκολα για όλους.
Με ένα εξοντωτικό φορολογικό νόμο, που αφανίζει τους αυτοαπασχολούμενους και μεγαλώνει την κερδοφορία των πολύ μεγάλων επιχειρήσεων, μετατρέποντας ουσιαστικά τη χώρα φορολογικό παράδεισο για τις πολυεθνικές, εμείς κρατάμε ζωντανό το όνειρο μας, σε ένα περιβάλλον που θέλει πολύ δύναμη και πολλές θυσίες για να επιβιώσεις.
Το Εναλλακτικό κι Ανεξάρτητο Κέντρο Τεχνολογίας - Διαδικτύου καθώς και το E - Funzine (portal) μας, συνεχίζουν να εργάζονται αδιάκοπα και με πάθος, βάζοντας ζητήματα πολιτισμού, τέχνης, ανθρωπιστικών, κοινωνικών επιστημών, αλλά και θετικών, καθώς και τεχνολογίας στο τελευταίο, με προτάσεις κι αναλύσεις που βοηθούν τον ελεύθερο μας χρόνο και να αναπτύξουμε μια άλλου είδους κοινωνική και κυρίως ταξική συνείδηση, που σήμερα βρίσκεται στο στόχαστρο.
Με πολύ κόπο και μεγάλη διάθεση προσφοράς, αλλά και με αίσθημα ευθύνης, ειδικά σε αυτή τη φάση, σε αυτές τις δυσμενείς οικονομικές συνθήκες, κάθε μικρή ενίσχυση για την παραπέρα συνέχεια του portal είναι πολύ σημαντική.
Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για τη βοήθεια σας και σας ευχόμαστε καλές ηλεκτρονικές Περιηγήσεις, με μια υπόσχεση από μας, ότι κάνουμε το καλύτερο δυνατόν, πάνω και μέσα στα πλαίσια της εποχής.
