Μια συνέντευξη με τη συγγραφέα του παραμυθιού Αιμιλία Πλατή “Το παραμύθι με τα παραμύθια”

Όλα άρχισαν την πρώτη χρονιά που επιτράπηκε στα παιδιά πρόσφυγες να πάνε στο σχολείο. Υπήρχαν τότε πολλές αντιδράσεις και εναντίωση και μίσος προς την απόφαση αυτή. Σκέφτηκα τότε πως τα παιδιά αυτά θα πάνε πολύ δυσκολεμένα στο σχολείο και θα αντιμετωπίσουν εχθρότητα και κακία. Σκέφτηκα πως θα τους έλειπαν ακόμα και τα πιο βασικά, τα τετράδια και τα μολύβια. Έτσι με ένα ελάχιστο ποσόν και λόγω της δουλειάς μου πήγα σε κεντρικά αλλά και μικρά βιβλιοπωλεία και ζήτησα το παλιό τους στοκ σε τέτοια είδη, τετράδια και στυλό και μολύβια και έτσι καλύφθηκαν τα σχολικά είδη για όλη τη χρονιά. Μετά, σκέφτηκα την δημιουργία μιας μικρής βιβλιοθήκης ώστε να τριφτούν τα παιδιά στα ελληνικά. Και μετά είχα την ιδέα να διαβάζω εγώ τα παραμύθια, εθελοντικά, ένα απόγευμα την εβδομάδα. Κλασσικά παιδικά παραμύθια όπως η Χιονάτη, τα Τρία γουρουνάκια, ο Πινόκιο. Κι έτσι άρχισε αυτό το μαγικό ταξίδι που μέρος του το έκανα παιδικό βιβλίο.

Περισσότερα

Η ψυχή της παιδικής λογοτεχνίας

Η καταγωγή των γονιών της από την νησιωτική Ελλάδα(ο πατέρας της από την Κρήτη και η μητέρα της από τη Σάμο), η Σμύρνη που έζησε για μερικά χρόνια, η φυματίωση που πέρασε και ανάρρωσε από αυτήν, όλα αυτά καθόρισαν την ιδιαίτερη ευαισθησία της ιδιοσυγκρασίας της γραφής της. Η γνωριμίας της με την Ζωρζ Σαρρή, η προσχώρηση της στην ΕΠΟΝ και στο ΔΣΕ, η πολιτική εξορία στη Χίο, η μετέπειτα μετοίκηση της στην ΕΣΣΔ από το 1956 και έπειτα, η αυτοεξορία της στο Παρίσι την περίοδο της Χούντας, της έδωσαν όλα εκείνα τα εφόδια για την αγάπη της στις νέες γενιές και στο μέλλον τους ως “δασκάλα”, που τόσα πολλά αφιέρωσε σε αυτές και στο τρυφερό των ηλικιών τους, πηγαίνοντας ένα βήμα παραπάνω τη γραφή της. Αυτό όμως που της έδωσε τα χαρακτηριστικά της πολύ μεγάλης συγγραφέως ήταν ότι κατέγραψε την εποχή της, αυτά που έζησε κι εκείνη ως παιδί και φυσικά η γενιά της. Όλα αυτά τα θαυμάσια πράγματα που πέτυχε μια απ΄τις καλύτερες φουρνιές της χώρας μας, ως αποτέλεσμα της εποχής τους, ήταν να διαδώσουν και να διασώσουν την ιστορία της αντίστασης, της αγάπης, της αλληλεγγύης και της ταξικής πάλης, ενάντια στον κατακτητή και στους εδώ συνεργάτες του με όρους παιδικής αθωότητας. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα την σκεπάσει, για μας έχει περάσει στους Αθάνατους, σε αυτούς που για μια ζωή μέχρι να σβήσει ο ήλιος, θα μεταλαμπαδεύουν αξίες και αρχές πανανθρώπινες και παντελώς αθώες.

Περισσότερα

Η λογοτεχνία της ακυβέρνητης Άνοιξης

Οι Διηγήσεις του διαπλέκονται δίπολα, ανάμεσα σε Ρωμιούς βιοπαλαιστές όπως ο Νουρεντίν Μπόμπα, αλλά και σε αλλόκοτα πλάσματα και ανθρώπους που κάθονται στους κάβους και αγναντεύουν τον ορίζοντα λες και περιμένουν κάτι από αυτόν, κάποιο δειλινό κάποιου Απρίλη σαν βίοι παράλληλοι, αυτοί της αναμονής κι αυτοί της δράσης. Τότε που οι νύχτες έρχονται καθυστερημένα και μικραίνουν διαρκώς, δίνοντας παράταση στη ζωή, μέχρι να έρθει το Καλοκαίρι και να γίνουν ακόμα πιο ελάχιστες όπου κι εκεί η διαφοροποίηση οξύνεται. Στη γραφή του τα παραπάνω υποκείμενα, είτε θα παραδοθούν την στους ύπνους του μεσημεριού στα αλώνια του έρωτα, της γέννεσης και του θανάτου, είτε θα τα βάλουν όπως ο Νουρεντίν Μπόμπα με πασάδες και ξένους μπανκέρηδες, όργανα και στηρίγματα κι οι δυο τους της αγγλικής κατοχής, που ρουφούν το αίμα της εύφορης Αιγύπτου πετώντας ψίχουλα στους Ιθαγενείς. Στα δίπολα των διηγήσεων του, τα μεν θα αναζητήσουν τη λήθη στην αναπόληση και στο πιοτό, τα δε, θα γίνουν λόγω φιλότιμου, από βαρκάρηδες, φονιάδες, ληστές και πειρατές, και εν τέλη καταλήγουν αντάρτες και λαϊκοί ηγέτες, για την απόδοση του “δικαίου”.

Περισσότερα

Ο ποιητής της λαϊκής οργής

Αυτή η τεράστια πρόσκληση – πρόκληση – περιπέτεια με βάση ότι σαν σήμερα έφυγε ο τεράστιος Κώστας Βάρναλης, διορθώθηκε πάνω από δέκα φορές(είναι κάτι που δεν το έχουμε ματαξανακάνει πριν καν δημοσιευθεί και μας πήρε πάνω από τέσσερις ώρες για να το γράψουμε, ειλικρινά πρώτη φορά στα χρονικά μας συμβαίνει,) που πρακτικά σημαίνει ότι όλο και κάτι ξεχνούσαμε – προσπερνούσαμε από το έργο του. Δεν ήταν καθόλου έυκολο να γράψουμε γι αυτόν τον γίγαντα πέντε αράδες που να μην είναι βιογραφικής φύσης, αλλά να είναι ουσιαστικές πάνω στο επίσης τεράστιο έργο του και πιστέψτε μας, με όλο το δέος που μας διακατέχει και διατρέχει για τον εν λόγω, απορρέει μέσα από αυτό το απέραντο έργο του. Είναι πάρα πολύ εύκολο στην προσπάθειας μας όπως πάμε να σηκώσουμε ένα τέτοιο έργο (όπως το φωτεινό σέλας της πύρινης γραφής του), να λικνίσουμε και να διαλύσουμε συθέμελα κάτω από το βάρος των πλατιών μηνυμάτων αυτού του αληθινού, υπέροχου, μοναδικού και βαθύτατου του λόγου. Αλήθεια τι να πρώτο-γράψεις για το Βάρναλη, εκτός του ότι αυτός τα έγραψε όλα(όχι σχεδόν όλα, αλλά όλα), μην αφήνοντας κανένα περιθώριο για να τον μνημονεύσεις, ο ποιητής δεν ήθελε τέτοια πράγματα, δεν ήταν κάποιος νάρκισσος που επιζητούσε τα εύσημα, ο ποιητής αγαπούσε με όλο του το είναι τους φτωχούς ανθρώπους που έδιναν το χέρι τους σε όσους δεν άντεχαν άλλο τη μπόχα του βούρκου της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Περισσότερα

Ο θαλασσόλυκος των ιδανικών

Ο Τζακ Λόντον εικάζεται ότι δεν ονομάζονταν έτσι, αλλά τα θολά αποδεικτικά στοιχεία στο ποιος ήταν ο πραγματικός του πατέρας, από πλευράς ληξιαρχικών πράξεων γέννησης και πιστοποιητικών μητρώων που χάθηκαν μετά από μεγάλο σεισμό στο Σαν Φρανσίσκο, του καθόρισαν τόσο την παιδική, όσο και την εφηβική ηλικία κι αυτό διαφαίνεται στο έργο του με τον τίτλο “Πρώτες Αναμνήσεις”. Η μητέρα του Φλώρα Γουέλμαν, ήταν μια σπουδαία μουσικός της εποχής που μετά από πολλές περιπέτειες και μια ανεπιτυχή απόπειρα αυτοκτονίας για να μπορέσει να μεγαλώσει το γιο της παντρεύτηκε τον Τζον Λόντον, πατριό του μετέπειτα μεγάλου γραφιά. Ο Τζακ Λόντον, ποτέ δεν ξεπέρασε τα δύσκολα παιδικά του χρόνια. Αυτά ήταν που τον ακολουθούσαν μέχρι το τέλος της ζωής του. Η σκληρότητα τους τον οδήγησε από τα δεκαπέντε να βγει στην παραγωγή και να συνειδητοποιεί το μέγεθος της εκμεταλλευτικής φύσης του καπιταλιστικού συστήματος. Να βιώσει ετεροχρονισμένα και με όρους παλιμπαιδισμού την μετέπειτα ωριμότητα του, σε καταστάσεις και πράγματα που δεν είχε κατορθώσει να ζήσει στην ώρα τους.

Περισσότερα
Font Resize
istosch webPortal