Ο σκακιστής του σεναριακού φιλμ και της σκηνοθεσίας

Ο Νικολάι Σπικόβσκι, αποτέλεσε τον πλέον πολυπράγμονα – πολυδιάστατο κινηματογραφιστή και σεναριογράφο όχι μόνο της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά και ολόκληρης της Ευρασιατικής, τον οποίο αγαπούσαν πολύ όλοι οι με΄γαλοι.
Γεννημένος στην αυτοκρατορική ιμπεριαλιστική Ρωσία, σε μια απροσδιόριστα μεγάλη γεωγραφικά περιοχή που εκτείνονταν από την Λευκορωσία και έφτανε μέχρι τη Ρωσική Κριμαία. Να σημειώσουμε εδώ πέρα, πως τότε δεν ονομάζονταν Ουκρανία(που ουσιαστικά σήμαινε περίχωρα & σύνορα της τότε Αυτοκρατορίας), αλλά ονομαστικά και τυπικά Παλαιορωσία, στις 25 του Αυγούστου του 1897 στο Κίεβο το λίκνο του Ρωσικού πολιτισμού(Παλαιορωσικού, Μεγαλορωσικού και Λευκορωσικού) κι έφυγε στις 3 του Δεκέμβρη του 1977, στην πρωτεύουσα της Σοβιετικής Ένωσης, στη Μόσχα σε ηλικία 80 ετών.
Θεωρείται κι όχι άδικα, ο πλέον πολυπρόσωπος κινηματογραφιστής που η αγαπημένη του θεματολογία, ήταν η επανάσταση, η κολλεκτιβοποίηση, η αντίσταση στο ναζί κατάκτητη, αλλά και το σκάκι, καθώς και η ηδονή της ερωτικής πράξης.
Με τον Νικολάι Σπικόβσκι λάτρευαν να εργάζονται μαζί του οι μοναδικοί, τεραστίων διαστάσεων, παγκόσμιας κλάσης και πρωτοπόροι κινηματογραφιστές, όπως οι Eisenstein, Kuleshov, Dziga-Vertov & Pudovkin, αλλά και ο παμμέγιστος Dovz︠h︡enko.

Περισσότερα

Τα πικρά αποφθέγματα του ρεαλισμού

Αν οι Τσέχοφ, Ντοστογιέφσκι, Γκογκόλ, Τολστόι και Πούσκιν αποτέλεσαν την πρώτη μεγάλη φουρνιά της Ρωσικής Λογοτεχνίας, ο Αλεξέι Μαξίμοβιτς Πέσκοφ δηλαδή ο Μαξίμ Γκόργκι (που γεννήθηκε στις 28 του Μάρτη του 1868 και εξέπνευσε στις 18 του Ιούνη του 1936), μαζί με τους Τουργκένιεφ, τον μεγάλο Αλεξάντερ Κουπρίν και τον επίσης σπουδαίο Μπουλγκάκοφ, καθώς και την σύζυγο του Πεσκόβα, αποτέλεσαν την αιχμή του δόρατος της νέας λογοτεχνίας, η της δεύτερης μεγάλης φουρνιάς της λογοτεχνίας της χώρας τους.
Με τον πρώτο για τον οποίο μιλάμε σήμερα, τον εκ του Νίζνι Νόβγκοροντ ορμώμενο Γκόρκι(να σημειώσουμε εδώ πέρα ότι η πόλη του πήρε το όνομα του μετά τον Θάνατο του και έπαψε να ονομάζεται έτσι το 1991), που σημαίνει πικρός, να είναι και ο σημαντικότερος όλων(παλαιάς και νεότερης φουρνιάς), καθώς και τον ιδρυτή της λογοτεχνικής σχολής του σοσιαλιστικού ρεαλισμού, αλλά και μια άκρως πολιτικοποιημένη περσόνα.
Οι νεότεροι και από τις δυο φουρνιές έδρασαν την ίδια περίπου περίοδο. Ο Γκόργκι τα έβαλε ανοιχτά πολλές φορές με το τσαρικό καθεστώς, εξάλλου αποτέλεσε μια συγκλονιστική δημοσιολογική γραφίδα, με αποτέλεσμα να εξοριστεί στην Σιβηρία.

Περισσότερα

Ο Άνθρωπος που ανακάλυψε το Μοντάζ

Ο Σεργκέι Μιχαήλοβιτς Αϊζενστάιν (Сергей Михайлович Эйзенштейн, που γεννήθηκε στις 22 Ιανουαρίου1898 κι έφυγε απ΄τη ζωή στις 11 Φεβρουαρίου1948), ήταν το διαμάντι της παγκόσμιας Κινηματογραφίας, ο σπουδαιότερος όλων των κινηματογραφιστών. Ήταν ένας τεράστιος δημιουργός, αυτός που ανακάλυψε και καθιέρωσε το μοντάζ και που χωρίς αυτόν πιθανότατα ακόμα και σήμερα να μην γνωρίζαμε ποτέ το Σινεμά οπως το γνωρίζουμε σήμερα. Όπως πιθανότατα να μην ήταν το Σινεμά, μήτε η 7η Τέχνη, μήτε ένα μαζικό υπερθέαμα που πάνω στηρίζεται ακόμη και η τηλεόραση. Χωρίς τον Αϊζενστάιν, θα ήμασταν πολύ πίσω και όλοι που αγαπάμε το σινεμά, είτε ως τέχνη, είτε ως μαζικό θέαμα πρέπει να του ανάβουμε ένα καντήλι μιας και σε αυτόν οφείλεται όλη η σύγχρονη κινηματογραφία.

Περισσότερα

Δεν ήταν ποιητής, ήταν σύννεφο με παντελόνι…

Δεν ήταν μόνο ένας ποιητής, η ένας τεχνίτης του έμμετρου λόγου, η του όποιου καλλιτεχνικού γραπτού λόγου, αλλά μια πολυσχιδής και επαναστατική προσωπικότητα που άλλαξε τα πάντα στο διάβα της, ήταν ο Γκόρκι, ο Αϊζενστάιν και ο Μπρεχτ μαζί.
Υπήρξε και μάλλον συνεχίζει να είναι μια μοναδική περίπτωση που θα συγκλονίζει με το πάθος του, στους ιστορικούς του μέλλοντος, μια αδιαμφισβήτητη και αταλάντευτη πρωτοπορία στην τέχνη, αν όχι σε όλες στις τέχνες, μα κυρίως τις ” στρατευμένες”.
Ταυτόχρονα ήταν από αυτές τις δυνατές παρουσίες, που κάθε κυρία θα τον ερωτευόταν με την πρώτη ματιά και με την πρώτη στροφή των υπέροχων ποιημάτων του.
Ωστόσο εκτός από ένας μεγαλειώδης ποιητής, αντικειμενικά υπήρξε και ένας εξαιρετικός γραφίστας, μιας και ως σχεδιαστής αφίσας, ανέδειξε την απέριττη και μινιμαλιστική τεχνοτροπία και κληρονομία της Σοβιετικής Επαναστατικής θεωρίας πάνω στο σχέδιο, αλλά και στην χαρακτική της πολιτικής και χρωματιστής γκραβούρας, αλλά και ηθοποιός(τόσο στο θέατρο, όσο και στον κινηματογράφο), ένας πολύ μεγάλος θεατρικός συγγραφέας(που κι αυτός όπως κι ο Μπρεχτ, αντιπαθούσαν την Αριστοτελική γραφή, με την αρχή, την μέση και το τέλος), που είχε παραγίνει κουραστική και βαθιά συντηρητική για την εποχή.
Υπήρξε παράλληλα με τα παραπάνω, ένας αυτοπειθαρχημένος καλλιτέχνης γενικών καθηκόντων, ζωγράφος, δημοσιογράφος, ηθοποιός θεάτρου, σεναριογράφος, αλλά και σκηνοθέτης, ενώ για τις γυναίκες υπήρξε, ο ίσως γοητευτικότατος ανήρ του 20ου Αιώνα, με τα έντονα αρρενωπά ζυγωματικά, αλλά και το διαπεραστικό και φλογερό του βλέμμα, που μόνο μια ιδιοφυΐα, όπως αυτός μπορούσε να διαθέτει, ανά πάσα στιγμή, σε κάθε περίπτωση και σε κάθε δημόσια παρέμβαση και παρουσία του.

Περισσότερα