Η τελευταία παράσταση του προσκυνητή της Jazz
Το σημείο καμπής για τον μεγάλο Lonnie Smith ήταν η αγάπη του για την Blue Note και η ελευθερία που του έδινε να γίνει σε βάθος χρόνου, ο θεραπευτής και προσκυνητής μιας μεγάλης μουσικής σχολής που λάτρευε τους σπειροειδείς μουσικούς δρόμους και τις Αφροδισιακές μουσικές φόρμες με οδηγούς ολόκληρη την Αφροαμερικανική παράδοση, που ως παρονομαστή είχε τις τεχνικές της οργάνωσης και τον αυτοσχεδιασμό, και αριθμητή την εξέλιξη της, ξεκινώντας από τα Gospel, την soul, το funk, το blues και φυσικά ΄την εγκεφαλική Jazz.
Οι βαθιές μουσικές εισπνοές και εκπνοές του, ήταν τόσο καυτές που έκαναν τις αισθήσεις να εγείρονται στην καρδία μιας καυτής νύχτας, που έκαναν τα χέρια να μετακινούνται παλινδρομικά πάνω στα όργανα μιας μπάντας κι ενός θηλυκού κορμιού που λάτρευε, όπως όλοι οι μεγάλοι καλλιτέχνες, που ενίοτε το προσκυνούσαν πότε συμβολικά και πότε πραγματολογικά.