Ο Mark Lanegan δεν λυπάται πια
Θρηνούσε τραγουδώντας ανάποδα κι έφυγε με ένα λευκό αστικό μπλουζ, πριν μερικές ώρες και ο ηλεκτρικός ήχος έχασε ένα ακόμα ταλαντούχο και προικισμένο του παιδί.
Αυτό το σχολαστικό τέκνο του και ιερό άγαλμα του πανκ της ερήμου, ένα χρόνο νωρίτερα έζησε τον εφιάλτη του μέσα από τον Covid-19, αλλά απ’ ότι φαίνεται η ίαση του δεν ήταν αρκετή, επαρκής, σταθερή και μόνιμη, που είχε ως συνέπεια πριν υποτροπιάσει ξανά, να βιώσει ένα μαρτύριο για περίπου μια ντουζίνα μήνες και τελικό αποτέλεσμα, να πάρει τη θέση του στους αθανάτους και στους θρύλους του ηλεκτρικού ήχου αναχωρώντας άπαξ (και) διά παντός, από τα βασανιστήρια που διαβίωνε στα εγκόσμια κυρίως και ειδικά τον τελευταίο καιρό.
Γεννημένος στις 25 του Νοέμβρη του 1964, σε μια ήσυχη πόλη που δεν ξεπερνάει σήμερα τους 25.000 κατοίκους, ανήκει στην πολιτεία της Ουάσιγκτον, στο Ellensburg η οποία είναι και η έδρα της κομητείας Kittitas County, ο μεγάλος Mark William Lanegan, δημιούργησε μια αξιοζήλευτη ιστορία με τραγούδια, στίχους, μελωδίες, ποιήματα και βιβλία, τα οποία μάλλον προέκυψαν μέσα από κάποια σκισμένα και κιτρινισμένα αποκόμματα χαρτιού περιτυλίγματος, γεμάτα μελάνι και αποτυπώματα από αλκοόλ.