Ματίς

Σαν σήμερα η 17η του Φλεβάρη του 1922, έμελλε να είναι και η απαρχή της διάσπασης, η αρχή του τέλους του da da, όπως είχε εκφραστεί από το 1916, ενός από εκ των προοδευτικότερων ρευμάτων της τέχνης στον 20ο αιώνα και να αποτελέσει την απαρχή για τη δημιουργία ενός ακόμα νέου, πολύ προοδευτικότερου κινήματος στην τέχνη, αυτού του Σουρεαλισμού. Το αντικείμενο αυτής της άτυπης συνδιάσκεψης(βασικά σύσκεψη ήταν) αποτέλεσε η όξυνση των αντιθέσεων ανάμεσα σε δύο κυρίαρχες τάσεις στο εσωτερικό των ντανταϊστών. Στο αν το εν λόγω ρεύμα θα παραμείνει ως έχει, δηλαδή αν θα είναι ένα κίνημα διαμαρτυρίας απέναντι στον πόλεμο και μια γενικευμένη άρνηση στις βασικές καλλιτεχνικές αρχές του παρελθόντος, η αν θα εξελιχθεί και σε κάτι άλλο, νεότερο και πιο ουσιαστικό. Να μπορέσει να γίνει μία βαθιά καλλιτεχνική τομή ανάμεσα στον Καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής πολεμώντας τον με τα ίδια του τα όπλα, επιδιώκοντας την απελευθέρωση της φαντασίας και διακηρύττοντας τον απόλυτο μη κομφορμισμό.