Η λογική της σκηνής στην τέχνη
Η λογική της σκηνής στην τέχνη
Όλα πωλούνται κι όλα αγοράζονται, μέχρι να χτίσεις κάτι δικό σου στο μέλλον, που στο επίπεδο της ανεξάρτητης παραγωγής, τόσο στη μουσική, τόσο στο σινεμά, τόσο στο θέατρο, τόσο στην εκδοτική δραστηριότητα, ειδικά στις ΗΠΑ, είναι 1000 χρόνια μπροστά κι αυτό δεν πωλείται, ούτε κι αγοράζεται με τον ίδιο τρόπο, σε αντίθεση με την ΕΕ που εκπίπτει διαρκώς στο πολιτιστικό έρεβος(δηλαδή σκοτάδι)….
Αντικειμενικά τα αδιέξοδα της νεολαίας και των παιδιών της εργατικής τάξης στις μητροπόλεις των ΗΠΑ, είναι τεράστια και στην τέχνη τους αποτυπώνεται αυτό καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο. Να ξεκαθαρίσουμε ότι μιλάμε για καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής και όχι για σοσιαλιστικές, η κομμουνιστικές που ακόμα δεν είδε η ανθρωπότητα πουθενά, γιατί αυτό που ανθρωπότητα έζησε με την ΕΣΣΔ και σήμερα με την Κίνα, είναι μορφές έκφρασης σοσιαλιστικών αντιλήψεων(αν και η Κίνα στο ζήτημα του σύγχρονου πολιτισμού είναι πολύ πίσω ακόμα). Δε μιλάμε ούτε για κεντρικό σχεδιασμό, ούτε για ένα κράτος δυο συστήματα, αλλά ούτε για αυτοδιαχειριστικά μοντέλα και μοντέλα συνεταιρισμών που αυτό δεν είναι ούτε καν δόκιμος σοσιαλισμός. Η λογική της σκηνής στην τέχνη (σε έναν βάρβαρο σύστημα, στην οικονομία της “αγοράς” η στον καπιταλισμό πιο σωστά, που στην πραγματικότητα μισεί τον ρόλο της τέχνης, της όποιας τέχνης, όπως και της επιστήμης φυσικά, που και τα δυο φαινόμενα τα θέλει χειραγωγούμενα και καθόλου χειραφετημένα για να αναπαράγει κέρδη διαρκώς και φυσικά να χρησιμοποιεί το θέαμα και τον ελεύθερο χρόνο ως μηχανισμό κοινωνικής και οικονομικής προπαγάνδας), είναι μια αναγκαία αμυντική τακτική που στο νομοτελειακά σοσιαλιστικό μέλλον, πιθανότατα είτε να μην έχει θέση, η να λειτουργεί με την χρηματοδότηση του κράτους, αλλιώς τέχνη που δεν είναι μέρος της οικονομίας της ελίτ, ούτε μπορεί, ούτε και πρόκειται να υπάρξει.
Διαφήμιση Εξωτερικού συνδέσμου
Διαφήμιση Εξωτερικού συνδέσμου
Μια τέχνη που πραγματοποιείται χωρίς εφόδια, χωρίς χρηματοδοτήσεις, χωρίς Μαικήνες και Μεδίκους, γιατί είχαν τη μορφή σκηνής που είναι κατά βάση μια μικρή κοινότητα και με ότι αυτό συνεπάγεται, υπήρχε ανατροφοδότηση και φυσικά μαζί με αυτήν συνδιαλλαγή με άλλες σκηνές, δηλαδή παρεμφερείς, αν όχι παρόμοιες με αυτήν κοινότητες.
Αυτού του τύπου η λειτουργία δεν αποθεώνεται, αλλά έχει τη σημασία της, αφού δούλεψε για τρεις με τέσσερις δεκαετίες, είναι ένα εξαιρετικό δείγμα γραφής μέσα στην Καπιταλιστική μητρόπολη, που ακόμα και σε μια μετέπειτα κεντρικά σχεδιασμένη σοσιαλιστική οικονομία(που νομοτελειακά θα υπάρξει και στις ΗΠΑ, το πότε και το πως κανείς δεν το γνωρίζει τουλάχιστον όχι ακόμα και σίγουρα όχι όμως στη δυτική Ευρώπη για πολλές ακόμα δεκαετίες), αυτά τα μοντέλα θα μπορούν να συνεχίζουν να υπάρχουν με την στήριξη του Κράτους, όπως λειτουργούσαν τα ανεξάρτητα επιστημονικά κέντρα στην πρώην ΕΣΣΔ.
Αυτά για την ώρα, ωστόσο στην παρούσα φάση, έχει ύψιστη σημασία να δούμε και τι συμβαίνει στη χώρα μας, που αποθεώνεται η αντίθεση – αντίφαση ανάμεσα στις εσκεμμένα και επίκτητα απ΄τα πάνω ανύπαρκτες, λεηλατημένες, αφημένες στην μοίρα τους, κατεστραμμένες, η ημι-κατεστραμμένες πολιτιστικές υποδομές και στα ταλέντα τα οποία μόνο με αυτά των ΗΠΑ και της Ρωσίας μπορούν να συγκριθούν τόσο πολλά αριθμητικά. Όσο δε την ποσοστιαία σύγκριση, ούτε λόγος, εκεί παίρνουμε όχι απλά βραχεία κεφαλή, αλλά δημιουργούμε πολύ μεγάλη διαφορά και από τους δυο γίγαντες του παγκόσμιου και εθνικού τους πολιτισμού.
Γιατί αυτό που ονομάζεται πολιτισμός σε αυτήν(στη χώρα μας δλδ), προσιδιάζει μια σιδηροδρομική γραμμή χωρίς συνεχείς και παράλληλες σταθερές τροχιές, στο επίπεδο των υποδομών και όχι των ταλέντων που υπάρχει πληθώρα στην ανεργία, με συνέπεια την αμφιθυμία, τη σύγχυση και τη δυσκινησία του ως αμαξοστοιχία, επιφέροντας σε αυτόν κατά σύρροή και κατ΄ εξακολούθηση χτυπήματα και φλεγμονές λίγο πριν την Ολυμπιάδα των Αθηνών.
Ήδη από το σε πρώτη φάση, 2004 έγιναν καταφανή τα πρώτα δειλά σημάδια, από το 2010 και μετά σε δεύτερη φάση έκλεισαν από σκηνές και σχολές, και τώρα, έπεσε το βαθύ σκοτάδι, αλλά ακόμα όχι η ταφόπλακα, καθιστώντας τον ανεπαρκή, αναποτελεσματικό και ανίσχυρο ως προς την κύκληση του.
Σε μια οικονομία που ασθμαίνει για τα λαϊκά στρώματα(τα ειπείν παραγωγικότερα), που έχει παραδώσει σώμα και πνεύμα στις υπηρεσίες, στις μεταφορές και στα κομβικά της σημεία είναι ένα μελλοντικό διαμετακομιστικό κέντρο, ο πολιτισμός δεν έχει μέλλον, σε αντίθεση με τα ταλέντα που προκύπτουν και θα συνεχίζουν να προκύπτουν, διότι ετούτα εδώ τα μάρμαρα έχουν μνήμη και παρελθόν και δε μιλάμε για την αρχαιότητα, αλλά για τα τελευταία 100 χρόνια.
Είναι αξίωμα πλέον ότι χωρίς οικονομία δεν μπορεί να υπάρξει πολιτισμός και χωρίς λαϊκό πολιτισμό δεν μπορεί να υπάρξει οικονομία, γι αυτό όλα όσα μας πλασάρουν και λανσάρουν ως ανάπτυξη αφορούν αποκλειστικά και μόνο τα κοράκια, κατά συνέπεια μην περιμένετε καμία είδους ανάπτυξη που θα αφορά ημάς….
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ 1: Ορισμένα αναρτώμενα πολυμέσα από το διαδίκτυο στους ιστότοπους μας, όπως εικόνες & κυρίως video που αναρτούμε (με τη σχετική σημείωση της πηγής η οποία αναγράφεται πάνω και μέσα στην ίδια την προβολή τους), αναδημοσιεύονται θεωρώντας ότι είναι δημόσιας προβολής χρήσης και αναδημοσίευσης. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, καλλιτεχνών, μουσικών, τραγουδοποιών, συγκροτημάτων, δισκογραφικών εταιρειών, κινηματογραφιστών, φωτογράφων, η ιδιοκτητών καναλιών στα διαδικτυακά πολυμέσα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολoγίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα άρθρων συνεργατών και αυτό δε μας δεσμεύει ως επιχείρηση. Για άρθρα και διαφημιστικό υλικό που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς το πρώτο απηχεί την προώθηση και προβολή των διαφημιζόμενων και το δεύτερο αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο και τις ιστοσελίδες μας.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ 2:Το portal istosch data &technologies lab χρησιμοποιεί μόνο πρωτογενή άρθρα των συντακτών και συνεργατών του. Κάνει αναδημοσιεύσεις μόνο από αυτούς και με την δική τους συναίνεση από τα δικά τους ηλεκτρονικά έντυπα και δίνει επίσης σε αυτούς το δικαίωμα της αναδημοσίευσης. Οποιοσδήποτε άλλος θέλει να αναδημοσιεύσει οτιδήποτε πρέπει να έχει την έγγραφη άδεια του portal, istosch data &technologies lab που εκπροσωπείται δια του αρχισυντάκτη του. Διαβάστε τους όρους παροχής και χρήσης του δικαιώματος η μη αναδημοσίευσης των κειμένων.
Ενισχύστε οικονομικά την επιβίωση του portal “istosch data &technologies lab“ Ενισχύστε την επιστημονική και καλλιτεχνική παρέμβαση στο διαδίκτυο
Στις δύσκολες εποχές, που το λαϊκό εισόδημα στενάζει και όλα τα οικονομικά αποθέματα εξαϋλώνονται κατά γεωμετρική πρόοδο, τα προς το ζειν μέσα από ένα ισχνό μισθό, δεν φτάνουν ούτε για “αέρα κοπανιστό”, και δεν μας οδηγούν στο “ευ ζειν”, αλλά στην περιδίνηση στο απόλυτο αδιέξοδο με την πολιτική του "τεκμαρτού είσοδήματος" στους αυτοαπασχολούμενους, άπαντα γίνονται δύσκολα για όλους.
Με ένα εξοντωτικό φορολογικό νόμο, που αφανίζει τους αυτοαπασχολούμενους και μεγαλώνει την κερδοφορία των πολύ μεγάλων επιχειρήσεων, μετατρέποντας ουσιαστικά τη χώρα φορολογικό παράδεισο για τις πολυεθνικές, εμείς κρατάμε ζωντανό το όνειρο μας, σε ένα περιβάλλον που θέλει πολύ δύναμη και πολλές θυσίες για να επιβιώσεις.
Το Εναλλακτικό κι Ανεξάρτητο Κέντρο Τεχνολογίας - Διαδικτύου καθώς και το E - Funzine (portal) μας, συνεχίζουν να εργάζονται αδιάκοπα και με πάθος, βάζοντας ζητήματα πολιτισμού, τέχνης, ανθρωπιστικών, κοινωνικών επιστημών, αλλά και θετικών, καθώς και τεχνολογίας στο τελευταίο, με προτάσεις κι αναλύσεις που βοηθούν τον ελεύθερο μας χρόνο και να αναπτύξουμε μια άλλου είδους κοινωνική και κυρίως ταξική συνείδηση, που σήμερα βρίσκεται στο στόχαστρο.
Με πολύ κόπο και μεγάλη διάθεση προσφοράς, αλλά και με αίσθημα ευθύνης, ειδικά σε αυτή τη φάση, σε αυτές τις δυσμενείς οικονομικές συνθήκες, κάθε μικρή ενίσχυση για την παραπέρα συνέχεια του portal είναι πολύ σημαντική.
Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για τη βοήθεια σας και σας ευχόμαστε καλές ηλεκτρονικές Περιηγήσεις, με μια υπόσχεση από μας, ότι κάνουμε το καλύτερο δυνατόν, πάνω και μέσα στα πλαίσια της εποχής.
