Ο γιος του Αρσένιου

Ίσως ο μεγαλύτερος σκηνοθέτης- κινηματογραφιστής – σεναριογράφος και ταυτόχρονα πιο ατμοσφαιρικός ποιητής της εικόνας του 20ου αιώνα, που ανήκει στην κατηγορία των δημιουργών και όχι των παραγωγών του είδους, που θαυμάζουν άπαντες στο χώρο, ακόμα και στον εμπορικό Κινηματογράφο του Χόλιγουντ, εξάλλου το Σόλαρις, ήταν μια ταινία που αυτός γύρισε πρώτος, το 1972, πριν μισό Αιώνα, κι έγινε ένα κακόγουστο ριμέικ, μερικές δεκαετίες αργότερα.
Γεννήθηκε στις 4 του Απρίλη του 1932 [στο χωριό Ζαβράγιε (Zavraje), της Κοστρόμσκαγια Ομπλάστ(της Περιφέρειας δηλαδή, που έχει Πρωτεύουσα την Κοστρομά των 325.000 κατοίκων, σύμφωνα με την τελευταία απογραφή και είναι ένα ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας), ήταν γιος του σημαντικού ποιητή Αρσένι Ταρκόφσκι (Arseniy Tarkovsky) και σπούδασε μουσική, ζωγραφική, γλυπτική και αραβικά, ενώ για ένα διάστημα, συμμετείχε σε γεωλογική αποστολή στην ανατολική Σιβηρία], και στα 54 του χρόνια μας άφησε χρόνους, μια μέρα σαν σήμερα, συγκεκριμένα την προ-προτελευταία ημέρα του Δεκέμβρη του 1986 στην πόλη του Φωτός(το Παρίσι), όπου άφησε και την τελευταία του πνοή, μετά από σκληρή μάχη με την επάρατο και ένα έργο που δεν τελείωσε ποτέ, όπως δεν το ολοκληρώνει σχεδόν ποτέ κανείς μεγάλος.
Τα παραδείγματα, αναρίθμητα, από τον Μπετόβεν, μέχρι τον δικό μας Ταρκόφσκι, τον δικό μας ατμοσφαιρικό κινηματογραφιστή και ποιητή, μεταφορικά και κυριολεκτικά, Θ. Αγγελόπουλο, με τον οποίο ήταν πολύ καλοί φίλοι.

Ο Γιος του ποιητή Αρσένιου Ταρκόφσκι, δεν έκανε απλά Cinema, ο γιος του ποιητή Αρσένιου Ταρκόφσκι, από το χωριό Ζαβράγιε ακολούθησε τα βήματα και τα χνάρια του πατέρα του, κάνοντας ποίηση αλλά αυτή τη φορά στην 7η τέχνη, με επίκεντρο τον άνθρωπο και τα θεμελιώδη ερωτηματικά του, μπροστά στο άγνωστο και τις ίδιες του τις αδυναμίες.
Ο Αντρέι εκτός από το Cinema [που το σπούδασε στην κινηματογραφική σχολή VGIK (δηλαδή στο Ινστιτούτο κινηματογράφου της Σοβιετικής Ένωσης), υπό την καθοδήγηση του τεράστιου Κινηματογραφιστή και δασκάλου του Μιχαήλ Ρομ], είχε σπουδάσει, μουσική, γλυπτική, ζωγραφική, μελετούσε την γεωλογία και την αρχαιολογία, ενώ λάτρευε γλώσσες όπως την Αραβική.
Αυτό το απέραντο ταλέντο(που ευτυχώς δεν έμεινε εκεί), έκανε το Cinema άνω κάτω και το οδήγησε σε καλλιτεχνικά μονοπάτια πρωτοπορίας, πραγματοποιώντας μια κινηματογραφική επανάσταση, που δύσκολα θα ξαναδούμε και θα ξαναβιώσουμε στο απώτερο μέλλον, ειδικά τώρα, που το Cinema, έχει γίνει σχεδόν αποκλειστικά θέαμα και μια τεχνοκρατική απεικόνιση των συναδέλφων μας στην Silicon Valey που αποθεώνουν τις δυνατότητες των καρτών γραφικών, ωστόσο αυτό το πράγμα(γιατί περί τέτοιου πρόκειται) δεν είναι Σινεμά, ούτε υπηρετεί το ρόλο του, τόσο ως τέχνη, όσο και ως τεχνοτροπία, ενώ, δεν αποτελεί μορφή προβληματισμού, εφόσον δεν αφήνουν οι παραγωγοί και οι εταιρείες περιθώριο για κάτι τέτοιο, διότι παράγει σκεπτόμενα όντα που ο Καπιταλισμός “επ’ ουδενί λόγω”, δεν χρειάζεται.

Η ιδιομορφία της τέχνης που υπηρέτησε με απόλυτη συνέπεια και τον υπηρέτησε ταυτόχρονα με μεγαλοπρέπεια, δεν στάθηκε εμπόδιο στις μεταφυσικές του αναζητήσεις(που δεν ήταν ακριβώς μεταφυσικές, ούτε ακριβώς αντιδιαλεκτικές), αφού αφορούσαν τη σχέση ανθρώπου – φύσης και ανθρώπου – χρόνου, μέσα από ένα δυϊστικό μελαγχολικό καμβά, που παρά την ποιητική και απόμακρη καλλιτεχνική του φλέβα και την μεγάλη γνώση του γύρω από τη διαλεκτική, η οποία όμως και παρά ταύτα, λειτουργούσε ως μια φαινομενική αντίθεση, που ήταν εικονικά αγεφύρωτη με τα θεμελιώδη ερωτηματικά του, τα οποία προσέκρουαν στους λιμενοβραχίονες του στοχασμού και έμεναν σχεδόν πάντα αναπάντητα, ωστόσο ήταν, μια απαράμιλλη και συγκλονιστική ζωγραφιά!!!
Το στυλ που καθιέρωσε, με όλα τα ηθικοπλαστικής φύσης ερωτηματικά να αναδύονται από αυτό, αυτοαποκαλούνταν “γλυπτική του χρόνου”, ήταν μοναδικό και τα φιλμ του ακόμα και σήμερα, όχι μόνο στέκουν αγέρωχα, αλλά μάλλον είναι ένα τηλαυγές φως στο ωκεανό της απέραντης κινηματογραφικής ανοησίας, από ένα πολύ μακρινό Φάρο, που στα μάτια μας είναι απαστράπτων.
Σε μια εποχή, όπου τα σκηνικά έχουν αντικατασταθεί από γραφικά και ημιαγωγούς με κάρτες γραφικών, κάνοντας το Cinema κυρίως ένα ανούσιο Video Game, εκεί ακριβώς, τα πλάνα του παμμέγιστου Ταρκόφσκι, στέκονται για να μας υπενθυμίζουν, ότι η 7η Τέχνη, κάποτε ήταν, μια πραγματική αφήγηση της κανονικής ζωής, με κανονικούς ανθρώπους και κανονικά αργά πλάνα, που παρέπεμπαν περισσότερο στη ζωγραφική και στις αφηγηματικές “ελεγείες”, που ανέκαθεν περνούσαν μηνύματα “ανθρωπισμού”, παρά στον κινηματογράφο της αγχωτικής και ψυχοφθόρας ταχύτητας, που δεν αφήνει καθόλου περιθώρια για εμβάθυνση στο περιεχόμενο μέσα από την γοητευτική και ατμοσφαιρική μορφή της εικόνας και για καλλιτεχνικά ερωτηματικά, όμως το Σινεμά, δεν είναι F1.
Αν και όλες του οι ταινίες είναι ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ, ακόμα και σήμερα στέκονται στο ύψος αθάνατων καλλιτεχνικών έργων, όπως του Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni, γνωστού ως Michelangelo, με περισσή νοσταλγία [(ειδικά της πρώιμης παιδικής μας ηλικίας) και με δάκρυα στα μάτια], μπορούμε να παρακολουθήσουμε για πολλοστή φορά τη “ΘΥΣΙΑ”, το “ΣΤΑΛΚΕΡ”, το “ΣΟΛΑΡΙΣ”, το “ΑΝΤΡΕΙ ΡΟΥΜΠΛΙΟΦ” και τα “ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΙΒΑΝ”*, λες και τα παρακολουθούμε για πρώτη φορά, ενώ μπορεί να έχουν ξεπεράσει το καθένα απ΄ αυτά την 7η η την 8η φορά, αλλά είναι σα να τα ξαναβλέπουμε απ’ την αρχή, ενώ η πιο γοητευτική, όμορφη και ερωτική σκηνή, πραγματοποιήθηκε από αυτόν στην ταινία που αναφέραμε τελευταία*.

Διαφήμιση Εξωτερικού συνδέσμου

Διαφήμιση Εξωτερικού συνδέσμου

Στις 4 του Απρίλη του 1932 γεννήθηκε και στις 29 του Δεκέμβρη του 1986 εξέπνευσε, ο σπουδαιότερος σύγχρονος κινηματογραφιστής, ο ποιητής της κινηματογραφικής εικόνας.
Αυτός που σαν άλλος οδοστρωτήρας άλλαξε το ρου της κινηματογραφικής ιστορίας, μετατρέποντας τον σε υψηλή τέχνη με βαθιά νοήματα, ηθική και αισθητική που αστράφτουν ανθρωπισμό, στοχασμό και φιλοσοφία, ανοιχτά χωρίς καμία περιστροφή, θυμίζοντας ένα συγκερασμό των καλύτερων παραδόσεων του υπαρκτού κι επιστημονικού Σοσιαλισμού, της Ορθόδοξης Ρωσικής Παράδοσης και του Σλαβικού Παγανισμού, τιμώντας με τον τρόπο αυτό τον μεγάλο του εμπνευστή Ιωσήφ Στάλιν, που από το 1956 και μετά, είχε γίνει στόχος των αναθεωρητών, τους οποίους διαρκώς και σε βάθος χρόνου ο Ταρκόφσκι ασκούσε κριτική.
Ο μεγάλος Ταρκόφσκι έκανε την κινηματογραφική εικόνα μια απέραντη μουσική δωματίου και βασικό σολίστ τον Αντρέι Ρουμπλιόφ να αντικαθρεφτίζει την ιστορία της Ρωσίας μέσα στους Αιώνες και την μετατροπή της από μια νομαδική παγανιστική διασπορά ενός μείγματος κυρίως αρχαιοσλάβων, Σκυθών και Σκανδιναβών Ρος, σε ένα ενιαίο νέο και Ορθόδοξο Χριστιανικό  κέντρο, αλλά και με τα παιδικά χρόνια του Ιβάν τη Σοβιετική υπερδύναμη ως πανσπερμία λαών που χωνεύτηκαν από τη διαλεκτική των ιστορικών ανακατατάξεων, χωρίς να χαλούν τη μανέστρα, κάνοντας την ακόμα πιο γευστική και πιο μεγάλη και μάλιστα με όρους κοινοκτημοσύνης.
Η άδολη θυσία στο μεγάλο πατριωτικό πόλεμο (όπου ήταν ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος στο Ανατολικό Μέτωπο και ειδικά στην υπό κατοχή Σοβιετική Ένωση), είναι τα παιδικά χρόνια το μεγάλου σκηνοθέτη που τον καθόρισαν και τον εμβολίασαν ανθρωπιά, αγάπη και αστείρευτη δύναμη για διαπάλη με την απληστία και το “κακό”.  Στη φαρέτρα του Ταρκόφσκι δεν ήταν μόνο η ιδεατή εικόνα της θυσίας ενός αγνού και καλοκάγαθου, αλλά ταυτόχρονα σκληρού λόγο κλίματος λαού, που από μικρό παιδί περιμένει το μέλλον και το ταξίδι στο μυστήριο των αστεριών, του διαστήματος και στον απαγορευμένο κόσμο της νοσταλγίας για τις βασικές αρχές του επιστημονικού σοσιαλισμού, που μόνο ένας οδηγός με μπούσουλα και καθοδηγητή τις εικόνες που γίνονται λέξεις και το αντίστροφο  μπορούσε να μας αποδώσει. 

Η Σοβιετική Ένωση είναι η πατρίδα, η μητέρα και η βάση των αρχών του σινεμά, με πρωτοπόρους πατέρες του όπως οι Κουλέχοφ, Βερτώφ, Πουντόβκιν, Αιζενσταϊν, Ντοβζένκο, Γιούτκεβιτς(στην πρώτη γραμμή ως οι ασπόνδυλοι κρίκοι – σύνδεσμοι και δημιουργοί όλων των ειδών μοντάζ), Κόζιντσεφ, Ντοτσκόι, Γερασίμοφ, Μπαρνέτ, (στην αμέσως επόμενη γραμμή αυτής της γενιάς), οι επόμενες δύο με τρεις γενιές με τους Κολατόζοφ,  Τσουχράι, Κλίμοφ, Σέπιτκο, Ρομ, Μπόντραρτσουκ, Σενγκέλια, Σακχαναράζοφ, Λέμπεντεφ. Σούσκιν, Γιεφτουσένκο, Μπικώφ, Σέπτικο, Ρουμ, Μοτίλ, Κιαουρέλι, Αμπντουλάντζε και φυσικά τον γιο του ποιητή Ταρκόφσκι και κληρονόμο όλων των παραπάνω, όπου με πολλούς από αυτούς ήταν ίδιας γενιάς. 
Ο μεγάλος Ταρκόφσκι όχι μόνο πήρε, έδωσε, αλλά άφησε και παρακαταθήκες στο μαθητή του Σουκούροφ αλλά και άλλους πολύ δυνατούς νεότερους, όταν στις 29 Δεκέμβρη του 1986 έφυγε μετά από μάχη που έδωσε με την επάρατο.

      Η Φιλμογραφία του

• Θυσία (Offret, 1986)
• Νοσταλγία (Nostalghia, 1983)
• Tempo di viaggio (1983) — τηλεπαραγωγή
• Στάλκερ (Stalker, 1979)
• Ο Καθρέφτης (Zerkalo, 1975)
• Σολάρις (Solyaris, 1972)
• Αντρέι Ρουμπλιόφ (Andrei Rublyov, 1969)
• Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν (Ivanovo detstvo, 1962)
• Ο οδοστρωτήρας και το βιολί (Katok i skripka, 1960)

Ενισχύστε το portal "istosch data &technologies lab"
Παρά την επιδημία του COVID-19, το portal μας εργάζεται αδιάκοπα βάζοντας ζητήματα πολιτισμού, τέχνης, κοινωνινικών επιστημών, αλλά και θετικών, καθώς και τεχνολογίας που αυτές τις μέρες μας βοηθούν να κρατηθούμε σπίτι με προτάσεις που βοηθούν τον ελεύθερο μας χρόνο και να παραμείνουμε ασφαλείς.
Με πολύ κόπο και μεγάλη διάθεση προσφοράς για να έχετε ασφάλεια και ένα δημιουργικό ελεύθερο χρόνο τώρα που πρέπει να είμαστε εντός των τοιχών, οι προσπάθειες μας είναι άοκνες ωστόσο όμως πολύ σκληρές και σε αυτές τις δυσμενείς συνθήκες, κάθε μικρή ενίσχυση για την παραπέρα συνέχεια του portal είναι πολύ σημαντική.
Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για τη βοήθεια σας και σας ευχόμαστε καλή υγεία αυτές τις δύσκολες στιγμές…

English for life, business and travelling
Ιδανικό / απευθύνεται σε επαγγελματίες και σπουδαστές οι οποίοι θέλουν να βελτιωθούν και να επικοινωνούν αποτελεσματικά σε επιχειρηματικό περιβάλλον αλλά και έξω από αυτό όπως στα ταξίδια αναψυχής ή κοινωνικές συζητήσεις.
Διάρκεια: 70 ώρες
Οκτώβριος – Μάιος
Πρόγραμμα: Δευτέρα 20:00 – 21:00 και Πέμπτη 20:00 – 21:00
Τμήμα: 6-8 ατόμων
Μέσο: online
Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να είναι στο επίπεδοΒ1.Περισσότερα εδώ….

English for life, business and travelling
Ιδανικό / απευθύνεται σε επαγγελματίες και σπουδαστές οι οποίοι θέλουν να βελτιωθούν και να επικοινωνούν αποτελεσματικά σε επιχειρηματικό περιβάλλον αλλά και έξω από αυτό όπως στα ταξίδια αναψυχής ή κοινωνικές συζητήσεις.
Διάρκεια: 70 ώρες
Οκτώβριος – Μάιος
Πρόγραμμα: Δευτέρα 20:00 – 21:00 και Πέμπτη 20:00 – 21:00
Τμήμα: 6-8 ατόμων
Μέσο: online
Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να είναι στο επίπεδοΒ1.Περισσότερα εδώ….

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ 1: Ορισμένα αναρτώμενα πολυμέσα από το διαδίκτυο στους ιστότοπους μας, όπως εικόνες & κυρίως video που αναρτούμε (με τη σχετική σημείωση της πηγής η οποία αναγράφεται πάνω και μέσα στην ίδια την προβολή τους), αναδημοσιεύονται θεωρώντας ότι είναι δημόσιας προβολής χρήσης και αναδημοσίευσης. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, καλλιτεχνών, μουσικών, τραγουδοποιών, συγκροτημάτων, δισκογραφικών εταιρειών, κινηματογραφιστών, φωτογράφων, η ιδιοκτητών καναλιών στα διαδικτυακά πολυμέσα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολoγίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα άρθρων συνεργατών και αυτό δε μας δεσμεύει ως επιχείρηση. Για άρθρα και διαφημιστικό υλικό που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς το πρώτο απηχεί την προώθηση και προβολή των διαφημιζόμενων και το δεύτερο αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο και τις ιστοσελίδες μας.  


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ 2:Το portal istosch data &technologies lab χρησιμοποιεί μόνο πρωτογενή άρθρα των συντακτών και συνεργατών του. Κάνει αναδημοσιεύσεις μόνο από αυτούς και με την δική τους συναίνεση από τα δικά τους ηλεκτρονικά έντυπα και δίνει επίσης σε αυτούς το δικαίωμα της αναδημοσίευσης. Οποιοσδήποτε άλλος θέλει να αναδημοσιεύσει οτιδήποτε πρέπει να έχει την έγγραφη άδεια του portal, istosch data &technologies lab που εκπροσωπείται δια του αρχισυντάκτη του. Διαβάστε τους όρους  παροχής και χρήσης του δικαιώματος η μη αναδημοσίευσης των κειμένων. 


Loading...

Powered by Booking Calendar

-

Διαθέσιμο

-

Μη διαθέσιμο

-

Εκκρεμεί

First Name*

Last Name*

Email*

Phone

Details