Ο κυβιστής ονειροπόλος του σουρεαλισμού

Ο πρωτοπόρος και μεγάλος Πάμπλο Πικάσο, όπως όλοι οι σουρεαλιστές, έκαναν τα όνειρα τους τέχνη, μόνο που αυτός τους έδινε πνοή καλλιτεχνικής γεωμετρίας και επαναστατικό περιεχόμενο κομμένο και ραμμένο για το νέο τύπο ανθρώπου, κυρίως ως σύγχρονος εικαστικός, ζωγράφος και καλλιτέχνης του ρεύματος του κυβισμού.
Έδωσε πνοή στον Δον Κιχώτη, ανασταίνοντας τον ξανά μέσα από το πρίσμα της λαϊκής προλεταριακής κουλτούρας που τόσο τον είχε επηρεάσει, διασκευάζοντας – αλλάζοντας τη μορφή και το περιεχόμενο του, στο νέο ύφος της σύγχρονης εποχής, μετατρέποντας τον Αριστοκρατικό ιπποτισμό της εποχής του Θερβάντες, σε όπλο διαπάλης για την λαϊκή εξουσία και οικονομία.
Ο πρωτοπόρος και μεγάλος Πάμπλο Πικάσο, ήταν τόσο στρατευμένος, που αποτέλεσε δείγμα θαυμασμού του ιδεολογικού του αντιπάλου Σαλβαντόρ Νταλί καθώς και του τεράστιου κινηματογραφιστή Λουίς Μπουνιουέλ, που φυσικά κάθε μεγάλο έργο του κρύβει μέσα του την μεγαλοπρέπεια του έργου του Πικάσο.
Ο πρωτοπόρος και μεγάλος Πάμπλο Πικάσο, ως επαναστάτης και καλλιτέχνης μαζί δεν γίνονταν να μην ήταν ένας ερμηνευτής του παθιασμένου έρωτα και του πιο όμορφου δημιουργήματος της φύσης, του γυναικείου φύλου και παράγοντα. Εξάλλου μεγάλα έργα του όπως “Το Φιλί”, ο “Αρλεκίνος”, τα αναρίθμητα έργα για τις γυναίκες που άλλοτε καθήμενες, άλλοτε αφημένες στα πάθη τους, άλλοτε κάνοντας δουλειές του νοικοκυριού , άλλοτε ως κορασίδες σε ομάδες, πότε διαβάζοντας, πότε ανέμελα παλαντζάροντας τις βεντάλιες τους για να δροσιστούν, πότε εξομοιώνοντας τες με τα άνθη ενός ολάνθιστου κήπου και πότε ως μανάδες, σε μια εποχή που μεγάλο μέρος της συντηρητικής δυτικής Ευρώπης, δεν τους είχε δώσει ούτε καν το δικαίωμα της ψήφου, τον αναδείκνυαν ως ακόμα πιο μεγάλο.
Ο πρωτοπόρος και μεγάλος Πάμπλο Πικάσο, ως βαθιά πολιτικοποιημένος και δηλωμένος Κομμουνιστής(εξάλλου ήταν μέλος του Γαλλικού Κ.Κ μέχρι του θάνατο του 8 του Απρίλη του 1973, στο Μουζέν της Γαλλίας), σε όλο το μήκος, πλάτος, βάθος και ύψος του τεράστιου έργου του, μιλούσε για τους εργάτες που μετά το εργοστάσιο(Εργοστάσιο στο Ορντά ντε Έμπρο 1900) παίζουν κιθάρα(Man with Guitar 1911) για να απολαύσουν του ελεύθερο τους χρόνο και μόνιμα υπό τη μορφή επαγρύπνησης να παλεύουν το τέρας του Καπιταλισμού(Μινωταυρομαχία 1935) στα πλαίσια της ταξικής πάλης.

Περισσότερα
Font Resize
istosch webPortal