Ο χειρομάντης ταξιδεύει με τα φτερά των ελαιογραφιών του
Ο Αλέκος Φασιανός, ήταν ένας από τους εκπροσώπους της σχολής της γενιάς του ’30 στη ζωγραφική και στις εικαστικές τέχνες στην οποία πρωταγωνίστησαν οι Θεόφιλος ο Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, ενώ ήταν μαθητής του Γιάννη Τσαρούχη.
Γεννήθηκε στις 13 του Δεκέμβρη του 1935 κι έφυγε στην παγωνιά της 16ης του Γενάρη του 2022, αφήνοντας ένα κενό στην Ελληνική λαϊκή τέχνη.
Μεγάλο ταλέντο και παιδί της Πλάκας, εξάλλου εκεί γεννήθηκε, μεγάλωσε και τρόπον τινά εργάστηκε, ενώ εκτός από μεγάλος και σπουδαίος ζωγράφος υπήρξε και σημαντικός μουσικός, αφού είχε σπουδάσει βιολί στο Ωδείο Αθηνών και ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών την περίοδο 1956-1960, στο εργαστήριο που υπεύθυνος ήταν ο Γιάννης Μόραλης.
Παρότι το μανιφέστο της “ρομαντικής” γενιάς του 1930, σε μεγάλο μέρος της λογοτεχνίας έρχονταν ως επιτελικό σύνθημα απευθείας από τα χείλη του Γιώργου Θεοτοκά κι έλεγε, “προτιμώ να ακούσω 3 κουβέντες καθαρές από τον λήσταρχο Γιαγκούλα, παρά 20 κουβέντες σοφές από τον Καντ για τον Χέγκελ”, που ουσιαστικά δίνει έναν γενικευμένο προσανατολισμό στην Βυζαντινολαγνεία ωστόσο σε καμία περίπτωση, δεν έκφραζε ούτε την γενιά του ’30 στην μουσική, στην ποίηση και στην ζωγραφική.