Δεν υπάρχει μόνο το IQ, ούτε καμία ατομική ευθύνη

Το πιο σημαντικό μέρος της νοημοσύνης ένος έλλογου πλάσματος, δεν είναι η λογική νοημοσύνη, η οποία και ασφαλώς είναι και ικανή και απαραίτητη συνθήκη και προϋπόθεση, ωστόσο εκτός από την λογική νοημοσύνη, υπάρχουν κι άλλες νοημοσύνες, με κυριώτερη και σημαντικότερη αυτή της συναισθηματικής νοημοσύνης, γιατί πολύ απλά ανήκουμε στα βιολογικά όντα, καθώς επίσης και της συλλογικής, καλλιτεχνικής και νοημοσύνης της ψυχικής και σωματικής άσκησης και υγείας, εξάλλου δίχως όλες τις τελευταίες, θα ήμασταν ακόμα στα δέντρα και στις σπηλιές, η θα κυκλοφορούσαμε δια του φόβου, με ένα ΑΚ-47, η ένα Μ-16, στο χέρι.

Η Νοημοσύνη Είναι Πολυδιάστατη

Όπως έλεγε ο Μέγας Ένγκελς(η μεγάλη θεωρητική μας αδυναμία μαζί με τον Γεωργιανό Τζουγασβίλι, το μεγαλύτερο κεφάλι και κεφάλαιο του 20ου Αιώνα, μαζί με τον Ουλιάνοφ), η διάκριση ανάμεσα στη μηχανή από τους ζωντανούς οργανισμούς βρίσκεται στο γεγονός, ότι η μηχανή κινείται στο χώρο, σε αντίθεση με τη ζωή που κινείται στο χρόνο και επί λέξη(πάντα σώμφωνα με την μετάφραση από τα Γερμανικά) “η κίνηση ως προς τη ζωή, είναι κίνηση ως προς το χρόνο, ενώ κίνηση ως προς τη μηχανή είναι κίνηση προς το χώρο”.*
Ως εκ τούτου ο άνθρωπος και η μηχανή, στα πλαίσια της λεγόμενης τεχνητής νοημοσύνης μπορούν να συμπλεύσουν και να συνυπάρξουν σε ένα μέλλον, όπου η ταξική εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο θα έχει καταργηθεί, εκεί που η ζωή θα καθορίζει τη μηχανή και η μηχανή θα κινείται στο χωροχρόνο, είτε επιτυχώς, είτε ανεπιτυχώς.
Από αυτή την άποψη, η συναισθηματική νοημοσύνη, καθώς και η κοινωνική(συλλογική), η καλλιτεχνική-αισθητική νοημοσύνη, καθώς και η συλλογική της έκφραση, είναι περισσότερο κοντά στους ανθρώπους που θέλουν να κοιτούν ψηλά(από το άνω θρώσκω, από εκεί πηγάζει το ουσιαστικό και επίθετο “άνθρωπος”.

*Ο Engels, στην «Αντι-Ντύρινγκ», μας υπενθυμίζει πως η διαφορά μεταξύ της μηχανής και του ζωντανού οργανισμού είναι πως η πρώτη κινείται στο χώρο , ενώ ο δεύτερος στο χρόνο . Αυτή η διάκριση είναι καθοριστική για να κατανοήσουμε την πραγματική έννοια της ζωής και της νοημοσύνης.

Το Πρόβλημα της Τεχνητής Νοημοσύνης και της Ατομικής Ευθύνης

Αν η λογική δεν υπηρετεί τη ζωή, είναι η λογική έκφραση του παραλόγου, που η προτεσταντική και καθολική ηθική(μικρή διάκριση και διαφορά έχουν αυτές μεταξύ τους, ως προς την αναγκαιότητα της εκδικητικότητας απέναντι στους “αδαείς” που σηκώνουν κεφάλι και αυτόματα μετατέπονται σε “τρομοκράτες” – έχει πολύ ενδιαφέρον, το γεγονός αυτό, μιας και “είπε ο γαϊδαρος τον πετεινό κεφάλα” που λέει και η σοφή δυνατότητα ο λαός), έρχονται για υπηρετήσουν τον Καπιταλισμό, με τον Αηθικισμό, την Βουλησιαρχία, τον Μετανεωτερισμό, τον Πραγματισμό και όλες τις έμφυτες, καθώς και επίκτητες αγκυλώσεις του δυτικού καπιταλιστικού και προτεσταντικού κόσμου, που ποτέ δεν θα καταλάβει, ότι χωρίς την Ανατολή(όπου εκεί γεννήθηκαν άπαντα), δεν μπορεί να υπάρξει οτιδήποτε, όσο κι αν δεν μπορεί να την καταλάβει ποτέ, γιατί είναι η βάση της διαλεκτικής, που η Δύση την έχει ξεχάσει και την πολεμάει λυσσαλέα.
Κι αν η λεγόμενη “Τεχνητή Νοημοσύνη” , που αντικειμενικά εκπροσωπεί το μοντέλο, τη μορφή και το περιεχόμενο του σεναρίου των προγαμματιστών της, οικοδομηθεί με σαθρά υλικά και ακόμα πιο σαθρή αρχιτεκτονική, το οικοδόμημα που θα χτιστεί πάνω της, θα είναι μόνο για ταχύτητες που τρέχουν με μεθυσμένους οδηγούς, κατευθείαν στα αδιέξοδα ντουβάρια, με τα γνωστά αποτελέσματα.

Η Νοημοσύνη Ως Συλλογική Διαδικασία και Πολιτική Πράξη

1) Το πρόβλημα σε αυτό που ζούμε, που είναι χειρότερο από τα καρτούν της Warner και πολλάκις ηλιθιότερο και από τον αγενέστατο και μπετόβλακα Daffy Duck, αρκεί να διαβάσει κανείς τους παρακμιακούς στίχους του Τραπ και θα καταλάβει που βρισκόμαστε, σε μια εποχή που η Δύση του “Ηλίθιου και Πανηλίθιου”, καθώς και του “Πανηλίθιου και Πανηλιθιότερου”, κυνηγάει για να εκτοπίσει τη Δύση του Ντιντερό, της διανόησης των Εγκυκλοπαιδιστών, του Μαρξ και του Λένιν λυσσαλέα, ενώ οι δυο ταινίες του Χόλυγουντ πυροβόλισαν στα πόδια τη λογική του σήμερα, μεταρέποντας την σε μια παραλλαγή και παραλογική της “κοινωνίας της πληροφορίας”, χωρίς κριτήρια έλογων φίλτρων και βαθιάς ανάλυσης.
Οι μεταπολεμικές γενιές κι αυτές που έζησαν τον Β’ΠΠ σιγά σιγά φεύγουν και μάλλον φεύγει η κινητήριος δύναμη της κοινωνικής κι επαναστατικής ηθικής.
Το κίνημα όσο κι αν ώρες-ώρες κάνει κάτι εκλάμψεις όπως το 1999 με τον Πόλεμο στην Γιουγκοσλαβία, η προ καιρού με το έγκλημα στα Τέμπη, θα εκληφθούν πολύ σοβαρά από το σύστημα που θα ξαναβάλει το τραίνο σε ανάλογες περιπτώσεις με αντισώματα πια στις ράγες της “σωστής πλευράς της Ιστορίας” μεσομακροπρόθεσμα, αλλά τώρα το σύστημα είναι ο αντικειμενικά και προσωρινός νικητής, το έδειξε και το αποτέλεσμα των εκλογών της 21ης του Μάη, όχι τόσο στο ποσοστό των νικητών(αυτοί κάνουν τη δουλειά τους, αλλά στο μέγεθος του “απολιτίκ”, το οποίο συσχετίζεται αποκλειστικά και μόνο, με την “ατομική ευθύνη”, με αποτέλεσμα να θεωρείται κίνημα, η κάθε δευτεράντζα που δεν αφορά καθόλου τις κοινωνίες.
Κι επειδή ανήκουμε εκεί που μας έθεσε ο αντιβασιλέας”, από την εποχή του “Στρατηγέ μου ιδού ο Στρατός σου” θα ξαναζήσουμε κατά πάσα πιθανότατα, την τραγωδία μετά του μετεμφυλιακού Κράτους των Λούμπεν, αλλά αυτή τη φορά ως ιστορική φάρσα, αλλά δεν θα είναι ακίνδυνη και καλό θα ήταν να είμαστε προσεκτικοί σε “γνωστούς” και “συμμάχους”.

Επίλογος

Εξάλλου ο Καπιταλισμός της Δύσης, ακόμα έχει ακόμα πολλά ψωμιά, όσο κι αν θα χάσει την πρωτοκαθεδρία, που θα την χάσει μέχρι το 2027 οριστικά και αμετάκλητα, ο σοσιαλισμός θα έρθει νομοτελειακά στην εποχή που ο άνθρωπος θα έχει χτίσει βάσεις στην Σελήνη και στον Άρη κάπου στο 2071, όπως λένε και οι επαΐοντες μέσα από τις πολυδύναμες εξισώσεις που προκύπτουν από τα data centers που τρέχουν τα κρυπτονομίσματα, για να έχουν εικόνα οι εν λόγω(οι επαϊόντες του συστήματα και να πάρουν τα ανάλογα αντισταθμιστικά μέτρα).
Να παράξουν δηλαδή, ταχύτατα μαθηματικά μοντέλα, που ο ανθρώπινος νους δεν θα ήταν απλά αδύνατον να πραγματοποιήσει, για να βρουν απαντήσεις στην διατήρηση της εξουσίας τους και μιας και θα θέλαμε, για ένα τέτοιο αποτέλεσμα χιλιάδες χρόνια, όχι γιατί είναι ηλίθιος ο εγκεφαλικός φλοιός, αλλά γιατί αυτές είναι οι δυνατότητες του, ως υλικό κατασκεύασμα.
Μπορεί το Chat GBT, να απάντησε πως η πιο δίκαιη, φιλική και ανθρώπινη κοινωνία, που ο άνθρωπος ήταν ευτυχισμένος, για την Σοβιετική Ένωση, ωστόσο αυτό φρόντισαν να το διορθώσουν στην πορεία, ως ερώτηση όχι και τόσο συμβατή, άρα ο άνθρωπος δεν ξέρουμε πότε και αν θα είναι ευτυχής, άρα ας αποδεχτεί τη γραμμή και τον ιμάντα βιομηχανικής αναπαραγωγής της υπεραξίας.
Η Ζωή μας είναι και προσωπική υπόθεση από άποψη βιολογικών δυνατοτήτων, αλλά κι αυτό ελέγχεται, εφόσον είμαστε συλλογικό αποτέλεσμα και ερχόμαστε από τα βάθη των αιώνων, προφανώς και δεν είμαστε “κοινωνικά φύλα”(δεν υπάρχουν τέτοια), αλλά βιολογικά, αλλά η συνείδηση που έχουμε είναι αποκλειστικά κοινωνική και χωρίς πολλών ειδών νοημοσύνης, θα είμαστε δυστυχισμένοι!!!
Το μόνο πράγμα που είναι κοινωνικό, είναι η γνώση κι αυτή είναι επίκτητη, μια διεργασία, όπως η τεχνητή νοημοσύνη, διάγεται δια της μάθησης και έρχεται τόσο από την εποχή που άνθρωπος “εξανθρωπίστηκε από τον πίθηκο”, μέσω του μεγάλου δαχτύλου, κατορθώνοντας να φτιάχνει και να πιάνει εργαλεία και να τα θέτει σε εφαρμογή, όσο και από το παρόν, που οι αλγόριθμοι και το διάστημα, ως χώρος εξόρυξης πρώτων κι άγνωστων υλών, ως συλλογική επίκτητη και πανανθρώπινη γνώση.

Διαφήμιση Εξωτερικού συνδέσμου

Διαφήμιση Εξωτερικού συνδέσμου

Περίληψη Άρθρου:

“Η Νοημοσύνη Δεν Είναι Μόνο Αριθμός: Για Μια Συλλογική, Κοινωνική και Πολιτική Προσέγγιση της Νοημοσύνης”

Ενότητα 1: Η Νοημοσύνη Είναι Πολυδιάστατη

Δεν μπορούμε να περιορίσουμε τη νοημοσύνη στο IQ ή στη λογική δομή του νου. Η ανθρώπινη νοημοσύνη είναι πολυεπίπεδη και πολυδιάστατη. Πέρα από τη λογική νοημοσύνη, υπάρχει η συναισθηματική , η συλλογική , η καλλιτεχνική , η ψυχοσωματική και η κοινωνική νοημοσύνη .
Αυτές οι μορφές νοημοσύνης είναι εξίσου απαραίτητες για την επιβίωση, την πρόοδο και την εξέλιξη της ανθρώπινης κοινωνίας. Χωρίς τη συναισθηματική νοημοσύνη, δεν θα υπήρχε αλληλεγγύη· χωρίς τη συλλογική, δεν θα υπήρχε συνεργασία· χωρίς την καλλιτεχνική, δεν θα υπήρχε δημιουργία· και χωρίς την ψυχοσωματική, δεν θα υπήρχε ισορροπία.
Ο Engels, στην «Αντι-Ντύρινγκ», μας υπενθυμίζει πως η διαφορά μεταξύ της μηχανής και του ζωντανού οργανισμού είναι πως η πρώτη κινείται στο χώρο , ενώ ο δεύτερος στο χρόνο . Αυτή η διάκριση είναι καθοριστική για να κατανοήσουμε την πραγματική έννοια της ζωής και της νοημοσύνης.

Συμπερασματικός επίλογος 1:

Η νοημοσύνη δεν είναι μονοδιάστατη, αλλά πολυεπίπεδη και κοινωνική. Μόνο μέσα από την αλληλεπίδραση αυτών των διαστάσεων μπορούμε να μιλήσουμε για αληθινή ανθρώπινη νοημοσύνη.

Ενότητα 2: Το Πρόβλημα της Τεχνητής Νοημοσύνης και της Ατομικής Ευθύνης

Η λογική, όταν αποσυνδέεται από τη ζωή, γίνεται παράλογος εργαλειοποιημένος μηχανισμός. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με την έννοια της “τεχνητής νοημοσύνης”, η οποία, παρ’ ότι φαίνεται να εξυπηρετεί την ανθρωπότητα, είναι κατ’ ουσίαν ένας τύπος εργαλειοποίησης της νοημοσύνης για λογαριασμό των ίδιων δομών εξουσίας που πάντα υπήρχαν – μόνο που τώρα φορούν νέο πρόσωπο.
Η ιδεολογία της «ατομικής ευθύνης» που επιβάλλεται από το σύστημα, μας απομακρύνει από τη συλλογική σκέψη και την κοινωνική δράση. Μας φορτώνει τα βάρη της κοινωνικής κατάρρευσης στις πλάτες μας, ξεχνώντας πως η ανισότητα, η φτώχεια και η αποξένωση δεν είναι προϊόν ατομικής αποτυχίας, αλλά συστημικής λειτουργίας.
Έτσι, η τεχνητή νοημοσύνη γίνεται εργαλείο για να μας πείσει πως η λύση είναι η τεχνολογική αντικατάσταση των ανθρώπων, αντί για την κοινωνική μεταρρύθμιση και την αναδιανομή των πόρων.

Συμπερασματικός επίλογος 2:

Η τεχνητή νοημοσύνη, όπως την αντιμετωπίζει το σύστημα, δεν είναι εργαλείο ελευθερίας, αλλά εργαλείο ελέγχου. Η νοημοσύνη πρέπει να είναι κοινωνική, συλλογική και ελεύθερη από την τεχνολογική εξουσία.

Ενότητα 3: Η Νοημοσύνη Ως Συλλογική Διαδικασία και Πολιτική Πράξη

Η γνώση, όπως και η νοημοσύνη, δεν είναι ατομική ιδιοκτησία. Είναι συλλογικό αποτέλεσμα αιώνων διαλεκτικής εξέλιξης, από τη στιγμή που ο άνθρωπος «εξανθρωπίστηκε», μέχρι σήμερα, που ετοιμαζόμαστε να πετάξουμε στο διάστημα.
Αυτή η συλλογική γνώση δεν πρέπει να αποτελέσει εργαλείο για τη διατήρηση της εξουσίας, αλλά να χρησιμοποιηθεί για την απελευθέρωση. Η νοημοσύνη είναι πολιτική πράξη – και όταν εμείς, οι αντιστασιακοί, την αναλαμβάνουμε, την κάνουμε πολιτική όπλο.
Πολλοί προσπαθούν να μας πείσουν πως η τεχνολογία θα λύσει τα προβλήματα. Αλλά η τεχνολογία δεν είναι ούτε καλή ούτε κακή. Είναι το πολιτικό περιεχόμενο που της δίνεται που την καθορίζει. Και αυτό το περιεχόμενο, σήμερα, είναι εχθρικό προς τη ζωή.

Συμπερασματικός επίλογος 3:

Η νοημοσύνη είναι πολιτική. Και εμείς, οι επαναστατικοί, πρέπει να την αναλάβουμε ως πολιτική πράξη – να την κάνουμε εργαλείο αγώνα, ελευθερίας και συλλογικής επαναστροφής.