Ο στιχουργός του καιρού των Χρυσάνθεμων
Ο στιχουργός του καιρού των Χρυσάνθεμων
Πέρασαν κι όλας δυο χρόνια από τότε που ο Συριανός στιχουργός, ποιητής, συγγραφέας, δοκιμιογράφος, ραδιοφωνικός συντάκτης και παραγωγός που έφυγε από κοντά μας, γιατί σαν σήμερα συμπληρώνονται δυο χρόνια από το χαμό του και το μεγάλο, (αλλά και αγύριστο) ταξίδι στην ιστορική μνήμη και στο χρόνο, που απ’ ότι φαίνεται, αυτή η τεραστίων διαστάσεων φυσιογνωμία νίκησε, περνώντας στο πάνθεον των αθανάτων, αυτών δηλαδή που αφήνουν στο διηνεκές τη σφραγίδα του αειθαλούς έργου τους.
Ο Μάνος Ελευθερίου γεννήθηκε στις 12 του Μάρτη του 1938 στην πρωτεύουσα τη Σύρας, την Ερμούπολη και σκέπασε το άψυχο κορμί του ο ίσκιος της αγαπημένης του Αθήνας μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου, σαν σήμερα στις 22 του Ιούλη του 2018.
Ο Μάνος Ελευθερίου έφτασε οικογενειακώς στην Αθήνα και η γνωριμία του με τον Άγγελο Τερζάκη δεν ήταν απλά καθοριστιική, αλλά και καταλυτική. Τα “οφέλη” της παραπάνω γνωριμίας με τον διακεκριμένο λογοτέχνη, δημοσιολόγο και εκπρόσωπο της γενιάς του ’30, αλλά και δοκιμιογράφο, όπου στην φαρέτρα του υπάρχουν από διηγήματα, μυθιστορήματα και άφθονα θεατρικά, τον οδήγησαν στα μέσα της δεκετίας του 1950, αρχικά στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου κι έναν χρόνο μετά, στη Σχολή Σταυράκου με καθηγητές τον Χρήστο Βαχλιώτη, τον Γιώργο Θεοδοσιάδη και τον Γρηγόρη Γρηγορίου.
Την περίοδο της στρατιωτικής του θητείας, στα Γιάννενα όπου και υπηρέτησε άρχισε να γράφει και να δοκιμάζει την πένα του σε θεατρικά έργα, στίχους και ποιήματα που στη συνέχεια θα άφηναν εποχή κι αυτή ήταν μόνο η αρχή στην μελαγχολική του οπτική για το μέλλον αυτής της χώρας και των ανθρώπων της.
Ο μεγάλος στιχουργός και ρηξικέλευθος κονδυλοφόρος, που η γραφή του διέτρεχε, διαπερνούσε και συνδιαλέγονταν και με τη λογική και την συναισθηματική νοημοσύνη, τόσο άνετα κι εύστοχα που κάθε του γραμμή ήταν ένας γλωσσικός και νοηματικός πλούτος. Θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν και ένας μεγάλος θεατρικός σκηνογράφος, η σκηνοθέτης, αλλά περιορίστηκε στην γραφή όπου από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, μέχρι το θάνατο του αποτύπωσε την εποχή του “Ορθοστατών και ορθοβαδίζων”, χωρίς να κάνει εκπτώσεις στο έργο του, παρά τις όποιες “καλόβουλες” συμβουλευτικές “παραινέσεις” που βρήκε στο διάβα του, από διάφορους που τον ήθελαν περισσότερο συμβατικό και συναινετικό με την καθεστηκυία τάξη.
Εκεί ακριβώς, στο κέντρο του λεκανοπεδίου της Αττικής, ζούσε και εργάζονταν ο μεγάλος δημιουργός (Μάνος Ελευθερίου) για πολλές δεκαετίες κάτω από συνθήκες αγρυπνίας και με μαύρα μάτια απ’ τα διαρκή ξενύχτια, πάνω και μέσα σε λευκές σελίδες και άρρωστα τραγούδια.
Τραγούδια και στίχους που μιλούσαν για τους νοητούς λύκους που θεωρούν τις ζωές των κοινών θνητών αναλώσιμες και καταναλωτικές, αποκλειστικά φτιαγμένες για τα δικά τους κέρδη.
Με την φυγή του άφησε πίσω του τα σιωπηρά καφενεία της γειτονιάς του να χάσκουν απονεκρωμένα στο άγγιγμα του χρόνου, προσπαθώντας να ξορκίσουν το “κακό” που τα βρήκε κι αυτά κι ο συνοικισμός τους και να μοιάζουν με ένα νοερό-μελαγχολικό και ταξιδιάρικο καραβάκι του Αιγαίου που στο τέλος βρίσκει την πόρτα της Πηνελόπης στα διαλυτήρια της Ινδίας κάτω απ’ το ολόγιομο φεγγάρι του Αυγούστου.
Η φυγή του μεγάλου Μάνου Ελευθερίου άφησε πίσω ένα αναντικατάστατο κενό και πολύ λύπη, ενώ πραγματοποιήθηκε στο νοητό καιρό των χρυσάνθεμων, αφού πρώτα δόθηκε η απάντηση στο ερώτημα ποιος κυνηγάει τις ζωές όλων μας κι αυτό δεν είναι άλλο από την ανάγκη της επιβίωσης στα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα της καπιταλιστικής εκστρατείας.
Ο Μάνος Ελευθερίου ήταν ένα κόσμημα και η φυγή του αποτέλεσε το κλείσιμο ενός κύκλου πολιτισμού, που αντανακλούσε και ταυτόχρονα φίλτραρε την αντικειμενική πραγματικότητα από την πλευρά των ηττημένων της νεοελληνικής Ιστορίας.
Η στιχουργική του συμβολή, αντικειμενικά αποτελεί σημείο αναφοράς , τόσο για τον καλλιτεχνικό ιστορικό του μέλλοντος, όσο για τα καθ ημάς των ημών παροικούντων στην Ευρωπαϊκή Ιερουσαλήμ.
Μπορεί η εποχή που έζησε και δημιούργησε και μεγαλούργησε, να οδεύει αντικειμενικά – νομοτελειακά στο τέλος της και αυτό δεν μπορεί να σταματήσει, αλλά αν σταματήσει το ερώτημα που θα προκύψει είναι:
Με αυτούς τους ρυθμούς υπανάπτυξης, εκφυλισμού και γενικευμένης ευτέλειας, αν θα μπορέσει και αυτός και οι σύγχρονοι του, να αντικατασταθούν, γιατί στην εποχή της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης, κανείς δεν γνωρίζει τι μέλλει γενέσθαι, ποιος δρόμος θα κερδίσει, αυτός της σκέψης και της αλληλεγγύης, η αυτός της απερισκεψίας με μπόλικη βαρβαρότητα, δηλαδή αυτός της απάτης(trap), της αυταπάτης, του ανταγωνισμού και της αναλογίας κόστος οφέλους;;;
Διαφήμιση Εξωτερικού συνδέσμου
Διαφήμιση Εξωτερικού συνδέσμου
Ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά
να την ξεμοναχιάσει μες στη νύχτα;
ουρλιάζουν και σφυρίζουν φορτηγά
σαν ψάρι μ’ έχουν πιάσει μες στα δίχτυα
Για κάποιον μες στον κόσμο είν’ αργά
ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά;
Ποιος τη ζωή μου, ποιος παραφυλά
στου κόσμου τα στενά ποιος σημαδεύει;
πού πήγε αυτός που ξέρει να μιλά
που ξέρει πιο πολύ και να πιστεύει;
Ποίηση (2013) Μαύρα μάτια (2013) Τα λόγια και τα χρόνια (2010) Ο νοητός λύκος (2009) Αγρυπνία για το σκοτεινό τρυγόνι στην εκκλησία του προφήτη Ελισσαίου (2008) Βλέμματα από την Ελλάδα, (2008) Παραμονή Πρωτοχρονιάς (2006) Το άγγιγμα του χρόνου (2006) Το νεκρό καφενείο (2005) Ένα καράβι, καραβάκι.. (2005) Ο καιρός των χρυσανθέμων, (2004) Ο καιρός των χρυσανθέμων, (2003) Η πόρτα της Πηνελόπης, (2002) Είναι αρρώστια τα τραγούδια, (2002) Ο ίσκιος της Αθήνας, (2000) Η γάτα που ήθελε να γίνει πουλί, (1998) Του Γενάρη το φεγγάρι, (1997) Ένα καράβι μια φορά, (1997) Το νεκρό καφενείο, (1994) Το άγγιγμα του χρόνου, (1987) Αναμνήσεις από την Όπερα, (1983) Το μυστικό πηγάδι, (1980) Μαθήματα μουσικής (1978) Τα όρια του μύθου, (1975) Αγρυπνία για το σκοτεινό τρυγόνι (1973) Τα ξόρκια (1972) Μαθήματα μουσικής (1971)Τα ξόρκια (1962) Συνοικισμός Μυθιστορήματα (2004) Ο καιρός των χρυσανθέμων, (2006) Η γυναίκα που πέθανε δύο φορές (2008) Άνθρωπος στο πηγάδι (2011) Πριν απ' το ηλιοβασίλεμα (2016) Φαρμακείον εκστρατείας Διηγήματα (1964) Το διευθυντήριο (1965) Η σφαγή (2007) Η μελαγχολία της πατρίδας μετά τις ειδήσεις των οκτώ
English for life, business and travelling
Ιδανικό / απευθύνεται σε επαγγελματίες και σπουδαστές οι οποίοι θέλουν να βελτιωθούν και να επικοινωνούν αποτελεσματικά σε επιχειρηματικό περιβάλλον αλλά και έξω από αυτό όπως στα ταξίδια αναψυχής ή κοινωνικές συζητήσεις.
Διάρκεια: 70 ώρες
Οκτώβριος – Μάιος
Πρόγραμμα: Δευτέρα 20:00 – 21:00 και Πέμπτη 20:00 – 21:00
Τμήμα: 6-8 ατόμων
Μέσο: online
Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να είναι στο επίπεδοΒ1.Περισσότερα εδώ….
English for life, business and travelling
Ιδανικό / απευθύνεται σε επαγγελματίες και σπουδαστές οι οποίοι θέλουν να βελτιωθούν και να επικοινωνούν αποτελεσματικά σε επιχειρηματικό περιβάλλον αλλά και έξω από αυτό όπως στα ταξίδια αναψυχής ή κοινωνικές συζητήσεις.
Διάρκεια: 70 ώρες
Οκτώβριος – Μάιος
Πρόγραμμα: Δευτέρα 20:00 – 21:00 και Πέμπτη 20:00 – 21:00
Τμήμα: 6-8 ατόμων
Μέσο: online
Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να είναι στο επίπεδοΒ1.Περισσότερα εδώ….
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ 1: Ορισμένα αναρτώμενα πολυμέσα από το διαδίκτυο στους ιστότοπους μας, όπως εικόνες & κυρίως video που αναρτούμε (με τη σχετική σημείωση της πηγής η οποία αναγράφεται πάνω και μέσα στην ίδια την προβολή τους), αναδημοσιεύονται θεωρώντας ότι είναι δημόσιας προβολής χρήσης και αναδημοσίευσης. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, καλλιτεχνών, μουσικών, τραγουδοποιών, συγκροτημάτων, δισκογραφικών εταιρειών, κινηματογραφιστών, φωτογράφων, η ιδιοκτητών καναλιών στα διαδικτυακά πολυμέσα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολoγίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα άρθρων συνεργατών και αυτό δε μας δεσμεύει ως επιχείρηση. Για άρθρα και διαφημιστικό υλικό που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς το πρώτο απηχεί την προώθηση και προβολή των διαφημιζόμενων και το δεύτερο αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο και τις ιστοσελίδες μας.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ 2:Το portal istosch data &technologies lab χρησιμοποιεί μόνο πρωτογενή άρθρα των συντακτών και συνεργατών του. Κάνει αναδημοσιεύσεις μόνο από αυτούς και με την δική τους συναίνεση από τα δικά τους ηλεκτρονικά έντυπα και δίνει επίσης σε αυτούς το δικαίωμα της αναδημοσίευσης. Οποιοσδήποτε άλλος θέλει να αναδημοσιεύσει οτιδήποτε πρέπει να έχει την έγγραφη άδεια του portal, istosch data &technologies lab που εκπροσωπείται δια του αρχισυντάκτη του. Διαβάστε τους όρους παροχής και χρήσης του δικαιώματος η μη αναδημοσίευσης των κειμένων.
Ενισχύστε οικονομικά την επιβίωση του portal “istosch data &technologies lab“ Ενισχύστε την επιστημονική και καλλιτεχνική παρέμβαση στο διαδίκτυο
Στις δύσκολες εποχές, που το λαϊκό εισόδημα στενάζει και όλα τα οικονομικά αποθέματα εξαϋλώνονται κατά γεωμετρική πρόοδο, τα προς το ζειν μέσα από ένα ισχνό μισθό, δεν φτάνουν ούτε για “αέρα κοπανιστό”, και δεν μας οδηγούν στο “ευ ζειν”, αλλά στην περιδίνηση στο απόλυτο αδιέξοδο με την πολιτική του "τεκμαρτού είσοδήματος" στους αυτοαπασχολούμενους, άπαντα γίνονται δύσκολα για όλους.
Με ένα εξοντωτικό φορολογικό νόμο, που αφανίζει τους αυτοαπασχολούμενους και μεγαλώνει την κερδοφορία των πολύ μεγάλων επιχειρήσεων, μετατρέποντας ουσιαστικά τη χώρα φορολογικό παράδεισο για τις πολυεθνικές, εμείς κρατάμε ζωντανό το όνειρο μας, σε ένα περιβάλλον που θέλει πολύ δύναμη και πολλές θυσίες για να επιβιώσεις.
Το Εναλλακτικό κι Ανεξάρτητο Κέντρο Τεχνολογίας - Διαδικτύου καθώς και το E - Funzine (portal) μας, συνεχίζουν να εργάζονται αδιάκοπα και με πάθος, βάζοντας ζητήματα πολιτισμού, τέχνης, ανθρωπιστικών, κοινωνικών επιστημών, αλλά και θετικών, καθώς και τεχνολογίας στο τελευταίο, με προτάσεις κι αναλύσεις που βοηθούν τον ελεύθερο μας χρόνο και να αναπτύξουμε μια άλλου είδους κοινωνική και κυρίως ταξική συνείδηση, που σήμερα βρίσκεται στο στόχαστρο.
Με πολύ κόπο και μεγάλη διάθεση προσφοράς, αλλά και με αίσθημα ευθύνης, ειδικά σε αυτή τη φάση, σε αυτές τις δυσμενείς οικονομικές συνθήκες, κάθε μικρή ενίσχυση για την παραπέρα συνέχεια του portal είναι πολύ σημαντική.
Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για τη βοήθεια σας και σας ευχόμαστε καλές ηλεκτρονικές Περιηγήσεις, με μια υπόσχεση από μας, ότι κάνουμε το καλύτερο δυνατόν, πάνω και μέσα στα πλαίσια της εποχής.
