Ένα Πολωνικό”σαγηνευτικό” θρίλερ με πολύ ιδρώτα και καθόλου ταυτότητα

istosch the first Chania's multinational technologies lab   the 1st multinational Chania's web design & development center   simply& dedicated web Hosting    istoschSHOP, Τα πάντα από βιβλία & νέα τεχνολογία...

Μισθώστε Διαφημιστική Προβολή στο istoschPORTAL

Αιαδικτυακά Μαθήματα Αγγλικών, από την διακεκριμένη Καθηγήτρια Αρχοντούλα Κορεκτσίδου

«Η γοργόνα με τα όμορφα πόδια»: Ένα παιδικό παραμύθι» της Αιμιλίας Πλατή

 

 

Ένα Πολωνικό”σαγηνευτικό” θρίλερ με πολύ ιδρώτα και καθόλου ταυτότητα

Πρόλογος

Ο πολωνικός κινηματογράφος του σήμερα πατάει σε δύο βάρκες, δεν έχει καμία σχέση με τον “εθνικό” πολωνικό κινηματογράφο των προηγούμενων δεκαετιών ακόμα και του “ξεμωραμένου” ιστορικά Βάιντα ο οποίος τα τελευταία του μάλλον είχε  χάσει την αίσθηση της πραγματικότητας, γυρίζοντας ανιστόρητες ταινίες όπως το Κατίν. Περιορίζεται σε παραγωγές και περιμένει κάποιους Σουηδούς όπως τον Μάγκνους φον Χορν στην προκειμένη περίπτωση, να σκηνοθετήσουν την χαμένη τους ταυτότητα από το 1991 και μετά, με όρους απαστράπτουσας και λαμπερής τονικότητας, τόσο στον κινηματογράφο, όσο και στην ίδια τους την ζωή, προετοιμάζοντας τους να γίνουν κρέας στα κανόνια της Δύσης, που ανέκαθεν ορέγονταν τις πλουτοπαραγωγικές και πηγές και την τεράστια βιομηχανική υποδομή της Ευρασίας. Φυσικά στο τέλος δεν θα τους υπερασπίσει κανείς σύμμαχος τους, όπως και καμία συμμαχία από κάποιο υποτιθέμενο άρθρο της, για κέρδη προσδοκούν τις εκεί περιοχές και όχι για χασούρα, εξάλλου η Πολωνία, οι χώρες της Βαλτικής(που ονειρεύονται ακόμα και σήμερα την Πολωνική και Λιθουανική Κοινοπολιτεία, μάλλον θα βρουν μπροστά τους εφιάλτες) και φυσικά κάτω εδώ στο νότο παίζει πολύ δυνατά, ένα εφάμιλλο φαινόμενο και επερχόμενο γεγονός να είμαστε η επόμενη Ουκρανία.

Το πολωνικό σινεμά σήμερα, η μάλλον από το 1989, πάσχει από κρίση ταυτότητας, όπως ολόκληρη η κοινωνία της χώρας, πατάει σε δύο βάρκες όπως και η ολόκληρη η Πολωνία, ως υποκείμενο, αλλά και ως χώρα σήμερα. Από τη μία ο εαυτός της όπως τον γνωρίζουμε και από την άλλη οι επιρροές από την δύση, με τις επίκτητες και ξένες για μια παραδοσιακά “φανατική καθολική χώρα”, καταναλωτικές συνήθειες ενός ξεπεσμένου αμερικανικού ονείρου, που ψάχνει να αγκιστρωθεί σε “φανατικά” απρόσωπα υποκείμενα, που ζουν με το όραμα ενός λανθάνον ναρκισσισμού.
Ενός ονείρου που θέλει φερέλπιδες και εισαγόμενους (κάτω του μετρίου) κινηματογραφιστές, όπως ο Μάγκνους φον Χορν, για να εξαχθεί με όρους σαγήνης, στο εξωτερικό, χωρίς καθόλου να αντιληφθεί ότι η Δύση, ανέκαθεν την τη χρησιμοποιούσε ως χώρα, σαν το χρήσιμο ηλίθιο, που περιμένει προστασία, από αυτούς που θα την γδύσουν, θα τη “βιάσουν” οικειοθελώς, θα την ξεφτιλίσουν και στο τέλος θα την πετάξουν σαν στυμμένη λεμονόκουπα και το φιλμ σημειολογικά μας παραπέμπει σε τέτοιου είδους μηνύματα.


Μια προστασία που στο τέλος μετατρέπεται σε εφιάλτη και ακόμα είναι η αρχή, με βάση το διπολικό συναίσθημα, το οποίο νιώθει και που σε πολλές περιπτώσεις ακουμπάει τα όρια της σχιζοφρένειας, ότι της επιτίθενται τόσο οι προτεστάντες Γερμανοί από τη Δύση, όσο και “βάρβαροι” μισό-ορθόδοξοι και μισό-άθεοι, Ρώσοι, από την Ανατολή.
Στην πραγματικότητα δεν συμβαίνει τίποτα από όλα αυτά, ούτε καν κάτι τέτοιο απλά, είναι ένα ελατήριο του βαθύτατου και πιο φανατικού καθολικισμού(και μάλιστα των σπηλαίων) ανά την υφήλιο, ο οποίος τόσο στην Ισπανία όσο και στην Πολωνία βρίσκει τις πιο επιθετικές εκδοχές του. Εκδοχές οι οποίες δημιουργούν σκηνικά φανατισμού και τα οποία βέβαια στην ουσία των πραγμάτων δείχνουν μία εικόνα ενός λαού, ο οποίος καταφεύγει στον αλκοολισμό, ενώ στην πραγματικότητα, έχει απολέσει, την προσωπικότητα του, τη βούληση του, τη θέληση του και τις ανάγκες του, στο όνομα της αναδημιουργίας μιας νέας αυτοκρατορίας που στέκει σε πήλινες αρθρώσεις, αναπαράγοντας, ανεκπλήρωτους ευσεβείς πόθους και κατ’ επέκτασιν, ένα απέραντο κενό το οποίο έρχεται και στοιχίζεται στο καταναλωτικό γίγνεσθαι.
Εδώ και αρκετές μέρες έχοντας παρακολουθήσει την ταινία ιδρώτες μία από τις καινούργιες παραγωγές του πολωνικού κινηματογράφου παρατηρούμε έντονα αυτό το συναίσθημα και αυτή τη λογική.

Το περιεχόμενο του φιλμ

Εδώ πέρα μία επαγγελματίας γυμνάστρια η οποία γυμνάζεται με τις ώρες για να μπορέσει να διδάξει σε όλη την Πολωνία αερόμπικ, τόσο φυσικά όσο και μέσω των κοινωνικών δικτύων, για να κάνει χαρούμενους τους πελάτες της και την υστεροφημία της, με απώτερο σκοπό και στόχο να γυμνάζεται εξαντλητικά το καλλίγραμμο κορμί της, μοιράζει αγάπες και χαμόγελα αφειδώς, αλλά στο τέλος, εμφανίζονται τα αποτελέσματα του άκρατου και ακράτητου ναρκισσισμού της.
Με την τόση ενέργεια που αποδίνει στο κορμί της, αρχίζει να δημιουργεί αργά και σταθερά ένα σοβαρό πρόβλημα στο μυοσκελετικό της σύστημα και κυρίως στον αριστερό της ώμο.
Μετά από την πολύ μεγάλη ανάγκη της να έρθει σε επαφή με τους πελάτες της, παύλα φίλους της, με το αντικείμενο της αερόβιας γυμναστικής, όταν επιστρέφει στο σπίτι στην ουσία των πραγμάτων εμπίπτει σε μία ατέρμονη και αδιέξοδη μοναξιά.
Στην πραγματικότητα, το πρόβλημα της δεν είναι η μοναξιά της, αλλά ο χαμηλός δείκτης αυτοεκτίμησης, που μετατρέπεται σε έναν επιθετικό ναρκισσισμό, ο οποίος από ότι φαίνεται σύμφωνα με το Σουηδό σκηνοθέτη Μάγκνους φον Χορν, δεν είναι και τόσο μεμπτός, αλλά ένα μέρος της μετά το 1991 κοινωνίας, το οποίο δεν κριτικάρεται στην αρχή, αλλά προς το τέλος της ταινίας, το παρουσιάζει ως πρόβλημα.
Αυτή είναι η εκδοχή της σύγχρονης πολιτικής κοινωνίας μετά το 1991 και ειδικότερα από τότε που μπήκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και έγινε και μέλος του ΝΑΤΟ, δηλαδή κάπου στα τέλη της δεκαετίας του ’90, όσον αφορά το δεύτερο και λίγο αργότερα όσον αφορά την πρώτη.
Αρέσκεται να τις λένε ότι είναι φανταστική, πρώτη μοναδική και αμέσως μετά όταν πάει στο σπίτι της η κατάθλιψη φτάνει στα όριά της και από την κατάσταση αυτή, αναπαράγονται άλλες νεότερες νευρώσεις. Συνεχώς μετακυλίεται, σε κάτι άλλο άλλο, το οποίο αποδείχνει την αποστέρηση παιδείας, ενώ ακουμπάει σχεδόν κάθε φορά που απομονώνεται, τα όρια της.
Η κατάθλιψη περνάει από την κατάσταση νεύρωσης, σε κατάστασης ψύχωσης ωστόσο ο ναρκισσισμός δεν τελειώνει αλλά πολλαπλασιάζεται εκθετικά. Ο ναρκισσισμός στην πραγματικότητα, δεν είναι δημιουργική μοναχικότητα, είναι απέραντη μοναξιά, είναι σχεδόν αυτοκτονία κι εδώ ο σκηνοθέτης Μάγκνους φον Χορν, δεν κάνει κάτι, ή δεν προσπαθεί να κάνει κάτι για να δείξει, κάποια μεταμέλεια στο πρόσωπό της, αλλά στην ουσία αυτό το κινηματογραφικό “πράγμα” δεν συνίσταται σε ψυχό θεραπευτικά μοντέλα, αλλά σε μια κυνική παραδοχή, καταγραφής του παραπάνω κοινωνικού φαινομένου, στα πλαίσια των ατομικών λύσεων.


Θεωρείται μία από τις καλύτερες ταινίες του 2022 που γυρίστηκε το 2021, αλλά όχι για τους υπογράφοντες(για μας είναι μια θλιβερή παρένθεση στο υπέροχο Πολωνικό Σινεμά πριν το 1989), μιας και η υπερβολική “λάμψη” μιας infuencer γυμνάστριας που υποδύεται με μοναδική χάρη η επίσης πρωτοεμφανιζόμενη στο Σινεμά Πολωνή Ηθοποιός, αλλά χρόνια θεατρική Μαγκνταλένα Κολέσνικ, η ταινία αυτή είναι μια «Κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν», καταγραφή του Βαλεχισμού την χώρα αυτή, καταδείχνοντας το πόσο μόνη κι έρημη είναι στο σύγχρονο κόσμο, μετά την εποχή της λαμπερής και καθοδηγούμενης από το Βατικανό και τη δύση εποχής του Γκντανσκ και της Αλληλεγγύης. Στην πραγματικότητα, όλα εδώ πέρα, αντιμετωπίζονται ως μία μανία ψυχικής φύσης και όχι κοινωνικής ροπής και αιτίας, η οποία έχει τις προβληματικές της πινελιές, αλλά η διέξοδος και η χαρά, που μπορεί να προσφέρει η γυμναστική, όταν γίνεται υπέρμετρη και με σκοπό την ανάδειξη υπέροχων γλουτών που αποτελούν φαντασίωση, για παρατεταμένους αυνανισμούς στα αρσενικά των κοινωνικών δικτύων, μετά το τέλος και το πέρας της εκγύμνασης, επέρχεται, η πλήρης απομόνωση. Η επικίνδυνα, άμεση σχέση και συνάφεια και συνεργασία, με τους πάσης φύσης και κάθε λογής χορηγούς, επί χορηγών της, που ζητούν όλο και περισσότερα από αυτήν και οι οποίοι από ότι φαίνεται δεν είναι ικανοποιημένοι με τον τρόπο που διαχειρίζεται την προβολή των προϊόντων τους, δρομολογούν εξελίξεις ψυχοκοινωνικής φύσης, ειδικά όταν αυτή, αποφασίζει να συνεχίσει να ακολουθεί το συγκεκριμένο δικό της μοτίβο.

Διαφήμιση Εξωτερικού συνδέσμου

Διαφήμιση Εξωτερικού συνδέσμου

Διαφήμιση Εξωτερικού συνδέσμου

Βουρλάκης Νίκος, Πύργος Ψιλονέρου Χανιά. Τα πάντα για την Οικοδομή σας.

Ενισχύστε Οικονομικά Την Αρθρογραφία του istosch


Στην πραγματικότητα όπως όλοι οι Σλάβοι και κυρίως οι δυτικοί, οι Λέχοι(Γερμανοπολωνοί) και οι Ρουθήνοι (Σλοβακοπολωνοί), οι οποίοι έχουν φτάσει στα όρια τους, για να είναι περισσότερο φανατικοί δυτικοί, παρά τους ίδιους τους δυτικούς, μετατρέπουν τους εαυτούς τους σε ζωντανά ζόμπι, βγάζουν τις ευαισθησίες τους αλλά αυτές μένουν σε ένα στενό κλοιό ο οποίος περιορίζεται στην προβολή τους μέσα από τα social media.
Ο ιδρώτας είναι μπορεί να είναι μία γοητευτική ταινία, φτιαγμένη για τα κοινωνικά δίκτυα, μιας και εύλογα προσπαθεί να αντιγράψει τρόπον τινά το “Fame” και να το μπολιάσει σε ένα πολωνικό τρόπος σκέψης, αλλά αυτό καταλήγει να είναι απλά και μόνο μια γοητευτική παραγωγή, αλλά τίποτα παραπάνω, δίχως κανένα αισθητικό ενδιαφέρον, ακόμα κι αν στο τέλος της ταινίας αποκαλύπτεται η νοσηρή ευαισθησία, της μετασοσιαλιστικής Πολωνίας.
Ο συναγωνισμός της παρακμής φτάνει στο ζενίθ του, όταν το νοσηρό ηδονοβλεψία, [ενός εκ των χιλιάδων σε ολόκληρη την Πολωνία, οι οποίοι την λατρεύουν(τη γυμνάστρια δηλαδή)] κάνει τουλούμι στο ξύλο, ο επίσης ερωτευμένους με αυτήν βοηθός της που συνεχώς θέλει να της κάνει έρωτα. Ο εν λόγω δείχνει υπερβάλλον ζήλο και δεν έχει κανένα πρόβλημα να ξυλοφορτώσει παραδειγματικά τον ηδονοβλεψία, σχεδόν μέχρι θανάτου, κατόπιν εντολών της, για να σταματήσει να την παρακολουθεί, κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση. Οι οδηγίες ήταν προφανώς να γίνουν με ευγενικό τρόπο, αυτή εξάλλου ήταν η επιθυμία της ηρωίδας μας, ωστόσο κάτι στράβωσε στο δρόμο, προφανώς για να βρεθεί αυτός, στη θέση που επιθυμεί, βάση των πρωτόγονων ζωικών ενστίκτων που επέδειξε, επιδιώκοντας να λάβει το ερωτικό αντάλλαγμα της ικανοποίησης, που εδώ και και καιρό επιζητεί.
Φυσικά κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, αφού η προβληματισμένη ηρωίδα μας, από την προϊούσα επίδειξη βίας, ενάντια σε έναν ανήμπορο ηδονοβλεψία, παρολίγον να της κοστίσει την καριέρα, γιατί μόνο γι αυτήν ενδιαφέρεται η γυμνάστρια, γι αυτό ακριβώς το λόγο διώχνει τον υποψήφιο επιβήτορα της, ο οποίος αυνανίζεται μπροστά της, η οποία τον βλέπει με αποτροπιασμό και τέλος για τον ίδιο λόγο οδηγεί στα επείγοντα του παρακείμενου Νοσοκομείου τον αιμόφυρτο τραυματία.

Αυτή η φαντασιακή χειραφέτηση στην πραγματικότητα είναι μία χειραγώγηση, από όσες περσόνες λαχταρούν για κάτι όμορφο θετικό και γοητευτικό, αλλά στην ουσία των πραγμάτων, όλα τούτα είναι ένας αδιέξοδος ατομικός κοινωνικός ναρκισσισμός, ο οποίος σε μεγάλο βαθμό στηρίζεται σε ένα μείγμα Μετανεωτερικής λογικής, υποκειμενικού Βολονταρισμού, ανυπόστατου Πραγματισμού και το οποίο, δεν βρίθει επιχειρηματολογίας αλλά μιας ακατάσχετης συνθηματολογίας, η οποία έχει να κάνει με τα εν γένη και εν δυνάμει αδιέξοδα, ενός λαού που έχασε τον δρόμο του και τις ιστορικές καταβολές της πάμπλουτης, σύγχρονης σοσιαλιστικής ιστορίας του και ακόμα δεν έχει βρει την ταυτότητα του.
Στο εν λόγω φιλμ, η γυμναστική ως διαφημιστικό και καταναλωτικό προϊόν από διατροφικά και άλλου είδους καταναλωτικούς ρύπους, έχουν ως προέκταση την, γοητεία και την ομορφιά, κατά την οποία, πραγματοποιείται μια γενικευμένη προσπάθεια επιβολής τους. Όλο αυτό το πακέτο, η μάλλον η σουίτα προσφέρεται, με όρους γοητείας, με όρους κοινωνικής εξωστρέφειας και ακατάσχετης βούλησης, η οποία δεν έχει καθόλου πραγματικά χαρακτηριστικά, αλλά είναι ένα απλά και μόνο, ένα διαφημιστικό προϊόν, όπου ακόμα και ο προσφερόμενος διαφημιστής του έχει ημερομηνία λήξης, όταν πάψει να είναι κινητικός και δροσερός.
Οι δυνάμεις του, θα σβήσουν κάποια στιγμή και η οποία διάθεση επιδειξιομανίας θα οδηγηθούν νομοτελειακά σε αξεπέραστα αδιέξοδα, τα οποία δεν θα είναι μόνο αδιέξοδα ξεπεσμένης σωματικής αρωγής, αλλά κυρίως ψυχικής φύσης, δηλαδή αδιέξοδα κοινωνικής φύσης, που αντανακλούν στο ατομικό.
Δεν λέμε είναι καλό να καταγράφονται τα φαινόμενα παρακμής(αυτό είναι και το ζητούμενο), αλλά όχι όμως να μετατρέπονται σε λύσεις που, ενώ καταγράφουν το σήμερα, το παρουσιάζουν ως μονόδρομο, καθολικό, γενικευμένο και αξεπέραστο, το χάλι της γκλαμουριάς και του αηθικισμού, που μπορεί μέσα από τις καλές ατομικές πράξεις, να βρίσκεται παρακείμενη σε μια κολυμβήθρα του Σιλωάμ και οι οποίες, πιθανόν να μας οδηγήσουν τάχα μου δήθεν, στο γενικό καλό, με κάθε τρόπο, ανεξαρτήτως κινήτρων, ηθικών, η ανήθικων ελατηρίων, αλλά αυτό ούτε σίγουρο είναι και μάλλον δεν οδηγεί πουθενά, παρά μόνο την ανατροφοδότηση του ως παρακμιακό κοινωνικό γεγονός.

Η Πρόταση του φιλμ

Σε καμία περίπτωση, δεν μπορούμε να βάλουμε αυτήν την ταινία, στο ίδιο επίπεδο με κάποια εμπορικής φύσης κινηματογραφική παραγωγή(κοινώς μπούρδα), ωστόσο όμως το να προσπαθείς να προσιδιάσει τόσο την εμπορικότητα, όσο και την κοινωνική ποιότητα και τους προβληματισμούς με όρους ασύμβατους και “εξωστρεφείς”, μάλλον καταφεύγει σε εγχειρήματα τα οποία δεν οδηγούν και αισθητικά και ηθικά πουθενά, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του σκηνοθέτη Μάγκνους φον Χορν, που στο τέλος κι αυτός μάλλον θλίβεται για την πραγματικότητα που δεν είναι Πολωνικό, αλλά και Σουηδικό Κοινωνικό φαινόμενο, για να μην πούμε σύσσωμης της ΕΕ .
Σε μεγάλο βαθμό θυμίζει, τις κοινωνικές ταινίες του Hollywood της δεκαετίας του 1980 και 1990, εξάλλου βγάζει σε μεγάλο βαθμό τις επιρροές, από τους μεγάλους, Μπράιαν Ντε Πάλμα, Όλιβερ Στόουν, Φράνσις Φορντ Κόπολα, Μάρτιν Σκορσέζε, που έβγαζαν πολλά κακά στη φόρα για τα κακώς κείμενα της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, της χώρας τους, αλλά και του στρατιωτικού και βιομηχανικού συμπλέγματος της, η ζητήματα διαφθοράς, που πάντα και με ένα μαγικό τρόπο, θα τα έλυνε το ίδιο το σύστημα και το “αόρατο χέρι της αγοράς”.
Ωστόσο το πολωνικό σινεμά, δεν ήταν αυτό, έχει βαθιά ιστορία και βρίθει σεβασμού, [παρότι βρίσκεται σήμερα σε αδιέξοδα και σε διπολικές διαταραχές, όπως σχεδόν η πλειοψηφία της Πολωνικής κοινωνίας, όπου όλους τους διπλανούς τους γείτονες(πλην των Καθολικών), τους βλέπουν εν δυνάμει δυνάστες, αλλά ταυτόχρονα τους θέλουν, ως προμηθευτές και πελάτες].
Αυτά τα βαθιά κοινωνικοοικονομικά ζητήματα που από το 1989 και έπειτα προέκυψαν, κατέστρεψαν μια χώρα και ένα λαό, που κι αυτός είναι χωρισμένος τους Λέχους και τους Ρουθήνους, όχι μόνο δεν λύθηκαν αλλά οξύνθηκαν, με αποτέλεσμα, όλα τα παραπάνω να παίρνουν σβάρνα και το σινεμά της.
Οι Πολωνοί, είναι ένας λαός με μεγάλη ιστορία, μεγάλο βάθος, μεγάλη κινηματογραφική παιδεία, αλλά και μεγάλη δυναμική που χάθηκε στην πορεία, στο όνομα της αναδημιουργίας της Πολωνο-λιθουανικής κοινοπολιτείας που, μάλλον μοιάζει με φάρσα, ακόμα και για το Βατικανό, που κάνει τα πάντα για να κάνει τις ιερές μπίζνες του στην περιοχή. Που τον οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στο αδιάφορο πλαίσιο της ανταγωνιστικότητας της επιχειρηματικότητας και προφανώς του διαφημιστικού και εικονικού project και που τελικά ως νέο υποψήφιο θύμα του βρίσκει και το εγχώριο σινεμά, που αποθεώθηκε όπως όλη η σύγχρονη Πολωνία από τον Σοσιαλισμό της, την περίοδο από το 1945-1989, από εκεί και μετά, μάλλον έπεσε περονόσπορος και ιστορική διαγραφή, με αποτέλεσμα το σινεμά της(περί αυτού ο λόγος), να υποβαθμιστεί και να εισάγει κινηματογραφιστές για την ανάγκη εγχώριων παραγωγών.

Πολωνία, Σουηδία, 2021

  • Παραγωγή: Μάριους Βλοντάρσκι
  • Σκηνοθεσία: Μάγκνους φον Χορν
  • Σενάριο: Μάγκνους φον Χορν
  • Φωτογραφία: Μισάλ Ντίμεκ
  • Μοντάζ: Ανιέσκα Γκλίνσκα
  • Μουσική: Πιότρ Κούρεκ
  • Πρωταγωνιστούν: Μαγκνταλένα Κολέσνικ, Τζούλιαν Ζβιεσέβσκι, Αλεξάντρα Κονιέζνα
  • Διάρκεια: 106 λεπτά
  • Διανομή: One from the Heart

English for life, business and travelling
Ιδανικό / απευθύνεται σε επαγγελματίες και σπουδαστές οι οποίοι θέλουν να βελτιωθούν και να επικοινωνούν αποτελεσματικά σε επιχειρηματικό περιβάλλον αλλά και έξω από αυτό όπως στα ταξίδια αναψυχής ή κοινωνικές συζητήσεις.
Διάρκεια: 70 ώρες
Οκτώβριος – Μάιος
Πρόγραμμα: Δευτέρα 20:00 – 21:00 και Πέμπτη 20:00 – 21:00
Τμήμα: 6-8 ατόμων
Μέσο: online
Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να είναι στο επίπεδοΒ1.Περισσότερα εδώ….

English for life, business and travelling
Ιδανικό / απευθύνεται σε επαγγελματίες και σπουδαστές οι οποίοι θέλουν να βελτιωθούν και να επικοινωνούν αποτελεσματικά σε επιχειρηματικό περιβάλλον αλλά και έξω από αυτό όπως στα ταξίδια αναψυχής ή κοινωνικές συζητήσεις.
Διάρκεια: 70 ώρες
Οκτώβριος – Μάιος
Πρόγραμμα: Δευτέρα 20:00 – 21:00 και Πέμπτη 20:00 – 21:00
Τμήμα: 6-8 ατόμων
Μέσο: online
Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να είναι στο επίπεδοΒ1.Περισσότερα εδώ….

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ 1: Ορισμένα αναρτώμενα πολυμέσα από το διαδίκτυο στους ιστότοπους μας, όπως εικόνες & κυρίως video που αναρτούμε (με τη σχετική σημείωση της πηγής η οποία αναγράφεται πάνω και μέσα στην ίδια την προβολή τους), αναδημοσιεύονται θεωρώντας ότι είναι δημόσιας προβολής χρήσης και αναδημοσίευσης. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, καλλιτεχνών, μουσικών, τραγουδοποιών, συγκροτημάτων, δισκογραφικών εταιρειών, κινηματογραφιστών, φωτογράφων, η ιδιοκτητών καναλιών στα διαδικτυακά πολυμέσα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολoγίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα άρθρων συνεργατών και αυτό δε μας δεσμεύει ως επιχείρηση. Για άρθρα και διαφημιστικό υλικό που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς το πρώτο απηχεί την προώθηση και προβολή των διαφημιζόμενων και το δεύτερο αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο και τις ιστοσελίδες μας.  


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ 2:Το portal istosch data &technologies lab χρησιμοποιεί μόνο πρωτογενή άρθρα των συντακτών και συνεργατών του. Κάνει αναδημοσιεύσεις μόνο από αυτούς και με την δική τους συναίνεση από τα δικά τους ηλεκτρονικά έντυπα και δίνει επίσης σε αυτούς το δικαίωμα της αναδημοσίευσης. Οποιοσδήποτε άλλος θέλει να αναδημοσιεύσει οτιδήποτε πρέπει να έχει την έγγραφη άδεια του portal, istosch data &technologies lab που εκπροσωπείται δια του αρχισυντάκτη του. Διαβάστε τους όρους παροχής και χρήσης του δικαιώματος η μη αναδημοσίευσης των κειμένων.

Το ημερολόγιο φορτώνει...
Powered by Booking Calendar
captcha

Ενισχύστε το portal “istosch data &technologies lab

Στις δύσκολες εποχές του COVID-19, που συνεχίζει να είναι γύρω μας αμείωτα, με αποτέλεσμα όλα είναι σε φάση ύφεσης και χωρίς εμφανή σημάδια ζωηρότητας.
Το ανεξάρτητο κέντρο Τεχνολογίας και διαδικτύου, καθώς και το
portal μας συνεχίζουν να εργάζεται αδιάκοπα βάζοντας ζητήματα πολιτισμού, τέχνης, κοινωνικών επιστημών, αλλά και θετικών, καθώς και τεχνολογίας στο τελευταίο, που αυτές τις μέρες μας βοηθούν να κρατηθούμε ζωντανοί με προτάσεις που βοηθούν τον ελεύθερο μας χρόνο και να παραμείνουμε ασφαλείς, εντός και εκτός των τοιχών.
Με πολύ κόπο και μεγάλη διάθεση προσφοράς, αλλά και με αίσθημα ευθύνσης και σε αυτή τη φάση, σε αυτές τις δυσμενείς συνθήκες, κάθε μικρή ενίσχυση για την παραπέρα συνέχεια του portal είναι πολύ σημαντική.
Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για τη βοήθεια σας και σας ευχόμαστε καλή υγεία αυτές τις δύσκολες στιγμές που περνάμε, με μια υπόσχεση από μας, ότι κάνουμε το καλύτερο δυνατόν, πάνω και μέσα στα πλαίσια της εποχής.

 

Διαφήμιση Εξωτερικού συνδέσμου

Μισθώστε Διαφημιστική Προβολή στο istoschPORTAL

Βουρλάκης Νίκος, Πύργος Ψιλονέρου Χανιά. Τα πάντα για την Οικοδομή σας.

istosch

Το portal istosch data &technologies lab, είναι μέρος του istosch data &web center που ιδρύθηκε το 2004 ως ιδέα και με το πέρας της έναρξης του νομικά ξεκίνησε τη νόμιμη δραστηριότητα του στις 31.3.2006 ως ανεξάρτητο κέντρο παροχής υπηρεσιών προετοιμασίας εισαγωγής δεδομένων, σχεδιασμού και ανάπτυξης ιστοσελίδων και portal, φιλοξενίας όλων των παραπάνω, πωλήσεων και τεχνικής υποστήριξης υπολογιστικών συστημάτων και σχεδιασμού λογότυπων. Από το 2016 ενόψει των δέκα χρόνων λειτουργίας του, αποφάσισε να αναπτύξει και το τμήμα δικτυακής προβολής πολιτιστικών, καλλιτεχνικών, επιστημονικών και άλλων δραστηριοτήτων που θα δώσουν προέκταση και θα γεφυρώσουν το εκδοτικό κομμάτι με το καλλιτεχνικό, αυτό των ανθρωπιστικών επιστημών και τα όλα μαζί με αυτό της τεχνολογίας.