Οι υπερηχητικές σκιάσεις του κακού Φεγγαριού
Οι Sonic Youth δημιουργήθηκαν στη Νέα Υόρκη το 1981 από τους κιθαρίστες Thurston Moore και Lee Ranaldo και την μπασίστα Kim Gordon .
Το Bad Moon Rising , ήταν πολύ σκοτεινό και βαρύ, αλλά ήταν αριστούργημα και κατά τους οπαδούς τους(και όχι μόνο αυτούς) αποτέλεσε του σπουδαιότερο δίσκο τους, παρότι στην αρχή κυκλοφόρησε με σκληρές και έντονες κριτικές από τον εμπορικό τύπο αλλά σε πρώτη φάση και από τον underground, αλλά στην πορεία δικαιώθηκε πανηγυρικά και με συνοπτικές διαδικασίες.
Για την ιστορία αυτό που είχε πει ο Thurston Moore, ήταν αποτέλεσμα του πως έβλεπαν τα μέλη του σχήματος για το εν λόγω συγκρότημα, ήταν μάλλον η πιο δυνατή φράση που έχουμε ακούσει από μέλος μιας ομάδας που αδιαφορούσε για τα charts κι ευτυχώς.”Η μπάντα μας θα μπορούσε να είναι η ζωή μας”, στο περιοδικό τύπο Scenes from the American Indie Underground και αφορούσε την πιο σημαντική περίοδο του τεράστιιου αυτού σχήματος για την περίοδο 1981–1991. Ήταν το πρώτο άλμπουμ της μπάντας που συνδύαζε τόσο έντονα πειραματικό υλικό ως προς τον ήχο, τέτοιες νέες καινοτομίες που σε καμία περίπτωση δεν μπορούσαν να γίνουν αποδεκτές από τους μέχρι τότε mainstream κριτικούς, αφού κάθε κομμάτι εμπεριείχε με μεταβατικές παραγωγές και δεν είναι τυχαίο ότι ο μεγαλύτερος δισκογραφικός παραγωγός Steve Albini, τη θεώρησε “μεγαλειώδη”.