Πολλοί διερωτώνται γιατί η συνείδηση στη Γερμανία σε μια συντριπτική πλειοψηφία της ανθρωπογεωγραφίας της εξαιρουμένης της πρώην, DDR, της νότιας Γερμανίας(της καθολικής δηλαδή Βαυαρία και Βάδη Βυτεμβέργη), καθώς και του ανέκαθεν απείθαρχου τέρμα Θεού Αμβούργου, είναι πολύ σκληρή και δεν αλλάζει και πολύ από την εποχή της Πρωσικής Αυτοκρατορίας. Πολύ απλά γιατί είναι η συνέχεια της Πρωσίας.

Η Γερμανική ιδιοσυγκρασία, έχει ως πραγματική οικονομική Πρωτεύουσα την Φρανκφούρτη της Έσσης, Ακαδημαϊκή την Κολωνία και Βιομηχανική το Βολσμπουργκ των 150.000 κατοίκων, μιας κι εκεί είναι η έδρα της μεγαλύτερης(και μοναδικής Γερμανικής Αυτοκινητοβιομηχανίας, από άποψη εθνικής Συνείδησης, αλλά και μετοχικής σύνθεσης της ιδιοκτησίας του, μιλάμε αποκλειστισκά για group VW. Tώρα θα μας πείτε καλοπροαίρετα, οι Daimler Benz, η γείτονας IVECO, οι Βαυαρικές MAN & BMW, αλλά και η OPEL τι είναι;Η OPEL με έδρα το Ρύσελσχαϊμ της Έσσης είναι θυγατρική του Γαλλικού Groupe PSA από το 2017, ενώ από το 1923 μέχρι το 2017 άνηκε στην Αμερικανική GM.Η Daimler Benz(με έδρα ίδρυσης το Βερολίνο, αλλά σημερινή έδρα τη Στουτγκάρδη έχει ιδιοκτήτες τους Kuwait Investment Authority, BlackRock, Renault–Nissan–Mitsubishi Alliance.Η IVECO της γειτονικής ως προς την παραπάνω, με έδρα την Ουλμ, είναι θυγατρική της FIAT, αν όχι δημιούργημα της.Οι γειτονικές MAN(αυτή ανήκουν στο VW Group) και BMW τι είναι; Άσε που ένας εκ των ιδρυτών της τελευταίας ήταν Ιταλός, ο Καμίλλο Καστιλιόνι και σημερινός ουσιαστικός ιδιοκτήτης είναι η Αμερικάνικη Επενδυτική Τράπεζα BlackRock; Φυσικά η πλειοψηφία των Γερμανών του νότου δεν έχει Γερμανική εθνική συνείδηση μιας κι αυτή ήταν ανέκαθεν η εθνική συνείδηση της Πρωσίας την οποία θεωρούν ακόμα και σήμερα ξένο και σε πολλές περιπτώσεις εχθρικό σώμα κι από άποψη θρησκευτικής συνείδησης, γι αυτό στη Βαυαρία το Γερμανικό παρακράτος, όπως και στην πρώην DDR, έχει βάλει φυτευτούς από το “παράνομο” ναζιστικό NPD να κάνουν τη βρώμικη δουλειά.

Μετά τον παραπάνω μακροσκελή πρόλογο πάμε στο δια ταύτα, δηλαδή στο ερώτημα που θέτει πολύς κόσμος, από την αρχή της παλιάς οικονομικής κρίσης του 2008 και σήμερα διογκώνεται ολοένα και πιο πολύ!!! “Γιατί το έγκλημα που διαπράττει συνεχώς ως Γερμανικό Κράτος και φυσικά με τους διαθέσιμους τρόφιμους και ακολούθους του δε σταματάει ποτέ, με αποτέλεσμα να είναι ο σκληρός επιθεωρητής της ΕΕ, μη δείχνοντας κανένα έλεος και καμία αλληλεγγύη ποτέ και πουθενά ακόμα και στους συμμάχους της”. Τα τελευταία δε κρούσματα κατάσχεσης φαρμακευτικού και νοσηλευτικού υλικού που προέρχονταν από την Κίνα και τη Ρωσία(σε αυτήν δεν έγινε κάτι τέτοιο, αλλά την εμπόδισαν μέσω του Γερμανικού διευθυντηρίου των Βρυξελλών να πετάξει μέσω Πολωνίας με προορισμό τόσο την Ιταλία, όσο και την Ισπανία), τα οποία προορίζονταν για χώρες που πλήττονται από τον COVID 19, γιατί είχαν την ατυχία να προσγειωθούν στα Γερμανικά Αεροδρόμια των αντίστοιχων χωρών, αυτές τις ημέρες έκαναν πάλι τη Γερμανία κόκκινο πανί στα μάτια τους.Αυτή η ρεβανσιστική, τακτική που εξόργισε ακόμα και τον Ουίστον Τσόρτσιλ στον Β’ ΠΠ, είχε ως αποτέλεσμα να τον οδηγήσει να πει το αμίμητο και αλησμόνητο ρητό για τον βρόχο τιμωρίας της Γερμανίας που θα πρέπει να επαναλαμβάνεται σχεδόν κάθε 50 χρόνια και που φυσικά δε μας βρίσκει καθόλου σύμφωνους, δεν φταίει ο Γερμανικός λαός γι αυτό που τον δημιούργησαν οι Γερμανοί Πάστορες και Βιομήχανοι.

Διαφήμιση Εξωτερικού συνδέσμου

Διαφήμιση Εξωτερικού συνδέσμου

Πάμε στο κινηματογραφικό δια ταύτα τώρα, στο γιατί δηλαδή που απαντάει ο μεγάλος Γερμανός σκηνοθέτης Μίχαελ Χάνεκε στό επίκαιρο αριστούργημα του 2009 με τον τίτλο “Η Λευκή Κορδέλα”Πριν περάσουμε στο φιλμ να πούμε ότι η Προτεσταντική Ηθική είναι πολύ σκληρή, δεν διέπεται συγχώρεσης από τον άνθρωπο(αυτός δεν είναι ικανός για κάτι τέτοιο), αλλά μόνο από τον Θεό, πως αυτός που διέπραξε μια φορά ένα έγκλημα, η ακόμα και σε ένα πταίσμα (δεν έχει σημασία η έκταση και το βάθος του, ούτε τα ελατήρια που τον οδήγησαν σε αυτό), θα το επαναλαμβάνει εφ΄όρου ζωής, η θα το έχει στο μυαλό του και κάποια στιγμή θα το διαπράξει ξανά, επαναλαμβάνοντας το. Για την ηθική του Προτεσταντισμού δεν υπάρχει τίποτα άλλο, πέραν της τιμωρίας, είναι η μόνη πρακτική δικαιοσύνη, ο μόνος σωφρονισμός που υπάρχει είναι ο παραδειγματισμός δια της δαμόκλειος σπάθης στο κεφάλι του εναγόμενου η κατηγορούμενου, που για την εν λόγο ηθική είναι ένα και το αυτό. Αυτή η ηθική και ιδιοσυγκρασία είναι ο βασικός πυλώνας του παγγερμανισμού που ουδέποτε έπαψε να υπάρχει, απορρέει μέσα από την Παλαιά Διαθήκη και τον Θεό τιμωρό και βασικό του κανόνα έχει τον Καλβινικό αξίωμα “μια φορά παραβάτης, πάντα παραβάτης”.

Στην ταινία του ΤΕΡΑΣΤΙΟΥ ΧΑΙΝΕΚΕ, η οποία είναι μια καταγραφή αναμνήσεων ενός ηλικιωμένου όταν ήταν παιδί. Ένας σκληρός πάστορας αναλαμβάνει μαθήματα εκμάθησης της θρησκείας και κυρίως της ηθικής, αλλά και της συνείδησης, καθώς και της αίσθησης δικαίου στα έφηβα παιδιά του. Με τον τρόπο αυτό δημιουργεί μία ένοχη συνείδηση σε αυτής τις ηλικίες που θα στιγματίζουν την υπόλοιπη ζωή τους με αποτέλεσμα, αυτή η διαπαιδαγώγηση να τους ακολουθεί εσαεί. Οι “ανώδυνες”, αλλά και μικρές ακόμα και σκηνοθετημένες παραβάσεις διέπονται άμεσων και σκληρών αντοποίνων με κατακεραυνώση των νέων να μοιάζει με ιερά εξέταση. Τα αναγκάζει να φορούν λευκές κορδέλες ως υπενθύμιση της αθωότητας και της αγνότητας από τις οποίες έχουν παραστρατήσει και αποστατήσει και η επόμενη φορά θα αποτελέσει κόλαφο. Όλα αυτά πραγματοποιούνται την περίοδο του Α΄ΠΠ και αναδείχνουν σε μεγάλο βαθμό την διαπαιδαγώγηση της πιτσιρικαρίας εκείνης της εποχής από την θρησκευτική ιντελιγκέντσια, μέσα από τις πλοκές που πραγματοποιούνται με επίκεντρο και ανάμεσα σε έναν Πάστορα, ένα Βαρόνο και ένα δάσκαλο δικαιώνοντας τον πρώτο ως πνευματική εξουσία που μεταλαμπαδεύει τη σκληρότητα στα υπό διαμόρφωση παιδιά. Παιδία που θα μεγαλώσουν και που δυστυχώς σε μερικά χρόνια θα γίνουν οι χωρίς έλεος σατράπηδες ανώτεροι αξιωματικοί των waffen ss, όπου η κτηνωδία τους είναι ακόμα άξια μελέτης και που σε ένα ορισμένο βαθμό εκφράζει την Γερμανική εξωτερική και οικονομική πολιτική μέσω του φιλελευθερισμού σήμερα.

“Η λευκή κορδέλα, μία ιστορία για τα παιδιά της Γερμανίας” Das weiße Band, Eine deutsche Kindergeschichte, στο 62ο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Καννών το Μάιο του 2009 κατέκτησε το βραβείο του Χρυσού Φοίνικα, ενώ βραβεύτηκε και στην 67η απονομή των Χρυσών Σφαιρών για το βραβείο της Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, έχοντας λάβει διθυραμβικές κριτικές. Η παραπάνω ταινία είχε και δυο υποψηφιότητες στα 82α Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου για την κατηγορία Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας καθώς και Καλύτερης Φωτογραφίας (Κρίστιαν Μπέργκερ).

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ: Ορισμένα αναρτώμενα πολυμέσα από το διαδίκτυο στους ιστότοπους μας, όπως εικόνες & κυρίως video που αναρτούμε (με τη σχετική σημείωση της πηγής η οποία αναγράφεται πάνω και μέσα στην ίδια την προβολή τους), αναδημοσιεύονται θεωρώντας ότι είναι δημόσιας προβολής χρήσης και αναδημοσίευσης. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, καλλιτεχνών, μουσικών, τραγουδοποιών, συγκροτημάτων, δισκογραφικών εταιρειών, κινηματογραφιστών, φωτογράφων, η ιδιοκτητών καναλιών στα διαδικτυακά πολυμέσα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολoγίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα άρθρων συνεργατών και αυτό δε μας δεσμεύει ως επιχείρηση. Για άρθρα και διαφημιστικό υλικό που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς το πρώτο απηχεί την προώθηση και προβολή των διαφημιζόμενων και το δεύτερο αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο και τις ιστοσελίδες μας.  

Το portal istosch data &technologies lab χρησιμοποιεί μόνο πρωτογενή άρθρα των συντακτών και συνεργατών του. Κάνει αναδημοσιεύσεις μόνο από αυτούς και με την δική τους συναίνεση από τα δικά τους ηλεκτρονικά έντυπα και δίνει επίσης σε αυτούς το δικαίωμα της αναδημοσίευσης. Οποιοσδήποτε άλλος θέλει να αναδημοσιεύσει οτιδήποτε πρέπει να έχει την έγγραφη άδεια του portal, istosch data &technologies lab που εκπροσωπείται δια του αρχισυντάκτη του. Διαβάστε τους όρους  παροχής και χρήσης του δικαιώματος η μη αναδημοσίευσης των κειμένων.