“Η Πτώση της Αμερικανικής Αυτοκρατορίας”

Ο σύγχρονος καπιταλισμός αξιοποιεί (πατώντας) τον εκμεταλλευτικό χαρακτήρα των δικών του σχέσεων παραγωγής και διαμέσου αυτών παράγει υπεραξία δηλαδή κέρδος, όμως δεν τον φτάνει αυτό. Το κέρδος της παραγωγικής διαδικασίας μετακυλίει την προϊούσα κερδοφορία στο χρηματιστικό πεδίο, στις μικροκαταθέσεις και στα λιμνάζοντα κεφάλαια, τα πρώτα γίνονται δάνεια και κατ΄επέκτασιν επιχειρηματικές επενδύσεις τροφοδοτώντας τον νέο κύκλο παραγωγής, ενώ τα δεύτερα είτε κάθονται ήσυχα και ακίνητα στα θησαυροφυλάκια μεγάλων επενδυτικών τραπεζών με αποτέλεσμα να παράγονται πυκνά συχνά κρισιακά φαινόμενα, είτε να χρηματοδοτούν “τοκογλυφικά” τις μικρές και μεσαίες επενδύσεις, είτε να δανείζονται σε μεγάλες επενδυτικές δραστηριότητες με μεγάλα επιτόκια.

Το κέρδος δεν είναι μια ανθρώπινη αξία(ως ηθικός όρος), το κέρδος είναι εκείνο το κομμάτι της αξίας(ως οικονομικός όρος, δηλαδή της κοινωνικής εργασίας), δηλαδή των εργατοωρών εκατομμυρίων εργατών που για να παραχθεί υπεραξία, δηλαδή να παραχθεί ικανό ποσοστό κερδοφορίας, πραγματοποιείται μέσω της μισθωτής σκλαβιάς, δηλαδή έναντι ενός μισθού, είναι αυτό που με το ικανό ποσοστό της κερδοφορίας τολμάει να κυκλίσει την παραγωγή και να ικανοποιήσει τις πέντε λειτουργίες του χρήματος.

Πρινπεράσουμε στο ρεζουμέ, πρέπει νααναδείξουμε αυτές τις λειτουργίες καιφυσικά με βάση τα παραπάνω να γίνεικατανοητό το εν λόγω φιλμ.

α)Τομέτροτης αξίας όλων των εμπορευμάτων, β)τοχρήμα χρησιμεύει σαν μέσο κυκλοφορίας,γ)το χρήμα παίζει το ρόλο του μέσωτης συσσώρευσης,δ)Το χρήμα είναι μέσοπληρωμής,ε)στις οικονομικές σχέσεις των χωρώντο χρήμα παίζει το ρόλο του παγκόσμιουχρήματος.

Τέλος ο καπιταλισμός ήταν κάποτε οι Α.Ε, μετά προστέθηκαν οι Υπεράκτιες (Offshore, δηλαδή, οι εικονικά δημιουργημένες επιχειρήσεις σε οικονομικά κέντρα με ένα πολύ χαμηλό επίπεδο φόρων.) που κι αυτές είναι Ανώνυμες Εταιρίες που ξεπλύνουν χρήμα, λίγο αργότερα ήρθαν οι Φορολογικοί Παράδεισοι και πρόσφατα τα κρυπτονομίσματα, τα οποία κρυπτονομίσματα, καθώς και το ισχυρότερο χρήμα του πλανήτη το Δολάριο δηλαδή “νομιμοποιούν” αυτή την λειτουργία, ξεπλένοντας όλα τα άλλα, πλην κρυπτονομισματων που είναι επικουρικά στο δολάριο. Όλα μαζί λοιπόν, αλλά κύρια το τελευταίο, πραγματοποιούν “ύποπτες”, αλλά καθόλα νόμιμες δραστηριότητες υπεράκτιων μετακινήσεων, για να εξασφαλίζει την απρόσκοπτη, ανεμπόδιστη και αδιατάρακτη μετακίνηση του παντού στην υδρόγειο διαμέσου των στόλων, που αν αποσυρθούν, ο καπιταλισμός θα διέλθει σε παγκόσμια κρίση που θα προκύψει από τις διαφορές ανάμεσα σε άσπονδους φίλους(κράτη, περιφέρειες κοκ).

Με βάση όλα τα παραπάνω και με βάση τις βασικές αντιθέσεις του καπιταλισμού α)αντίθεση της κοινωνικής παραγωγής με το κεφάλαιο, β)αντίθεση της παραγωγής με την κατανάλωση, γ)αντίθεση της σχετικής οργάνωσης της παραγωγής σε μικρή κλίμακα και την “αναρχία” της σε κοινωνική κλίμακα και δ) του σκοπού των παραγωγικών δυνάμεων και του σκοπού του κεφαλαίου.

Μεβάση ότι ο σύγχρονος καπιταλισμός είναιδιεθνοποιημένος, συγκεντρώνει καισυγκεντρωποιεί την παραγωγή και τοκεφάλαιο, το τραπεζικό και το βιομηχανικόκεφάλαιο είναι σε απόλυτη σύμφυση, οιεξαγωγές κεφαλαίων αντικαθιστούν σεμεγάλο βαθμό αυτές των εμπορευμάτων,ενώ τέλος χρειάζεται στρατιωτικοποίησηγια να λυθούν οι αντιθέσεις, λειτουργείως νόμιμος γκάνκστερ.

Όλα τα παραπάνω πραγματοποιούνται με όρους χρηματιστικής λειτουργίας, μιας και το χρήμα σήμερα είναι το θέμα, γιατί δεν υπάρχει και αυτό πρέπει να κρύβεται κανονικά, νόμιμα η παράνομα, ανάλογα με ποιους γκάνκστερ το διακινούν, τους νόμιμους(κρατός), η τους παράνομους(παρακράτος, που κι αυτό είναι κράτος). Αν κατανοήσετε την παραπάνω λειτουργία, θα κατανοήσετε γιατί αυτή η ταινία είναι αριστούργημα που στην πραγματικότητα δε μιλάει για καμία πτώση, αλλά για την παραπέρα διάβρωση της παρακμής του σύγχρονου καπιταλισμού, που η χρηματιστική ολιγραρχία και το κράτος, μαζί τα όργανα της τάξης διαχειρίζονται, άλλοτε ανταγωνιστικά και άλλοτε παράλληλα…

Διαφήμιση Εξωτερικού συνδέσμου

Διαφήμιση Εξωτερικού συνδέσμου

Ο σπουδαίος κινηματογραφιστής αλλά κυρίως σκηνοθέτης, ο 73 χρόνος Ντενί Αρκάν, που μάλλον ολοκλήρωσε την οικονομικοπολιτική του παρέμβαση με την ταινία, “Η Πτώση της Αμερικάνικής Αυτοκρατορίας” τριάντα δύο χρόνια μετά την «Παρακμή της Αμερικανικής αυτοκρατορίας» του 1987, καταδείχνει το σήμερα εκεί που δε μπορεί να παρατηρήσει ο, άστεγος, ο υπάλληλος, ο μικροαστός και φυσικά ο άνεργος, που το σύστημα τους χρησιμοποιεί και μετά πετάει σαν στυμμένη λεμονόκουπα. Πως ότι αναφέραμε στην αμέσως παραπάνω παράγραφο και αυτά που αναφέραμε ως πρόλογο λίγο ακόμα παραπάνω, είναι μια πραγματικότητα που δεν αλλάζει σε αυτή τη φάση και δεν φαίνεται να συμπαρασύρει τις μαστουρωμένες από ανάγκη αποταμίευσης πλούτου λαϊκές μάζες, σε επαναστατικές διαδικασίες με προοπτική. Μπορεί το Καπιταλιστικό σύστημα να παρήκμαζε ήδη από την δεκαετία του 1980, αλλά τώρα παραπαίει πραγματικά, όμως με όρους λοβητούρας και σκοτεινών διαδρομών του χρήματος που ούτε οι χρήσιμοι ανόητοι της κρατικής καταστολής μπορεί να αντιληφθούν μιας και εκφράζουν την πλειοψηφία των ακαλλιέργητων, των λούμπεν και των μικροαστών που θέλουν ησυχία νεκροταφείου και μπροστά στα μάτια τους χωρίς φυσικά να παίρνουν χαμπάρι το οτιδήποτε.

Ο αντιήρωας του φιλμ είναι ο 35χρονοςο Πιερ-Πολ, που εργάζεται ως μεταφορέαςέχοντας διδακτορικό στην Φιλοσοφία, μετεράστια αποθέματα τόσο συναισθηματικής,όσο και λογικής νοημοσύνης. Ο εν λόγωδεν έχει καθόλου προσωπική ζωή, ενώχωρίζει σε ένα δείπντο στο Μόντρεαλ μετην περιστασιακή φίλη, που δεν ήτανπερισσότερο πρακτικιστής, μετά από ένακρεσέντο ενάντια σε λόγική και βλακεία.Ο Πιερ-Πολ περιρφρονεί τους πάντες καιτα παντα, θεωρόντας ηλίθιους και πρακτικάανίκανους όλους τους ευφυείς ανθρώπους,κάνοντας άμεσες αναφορές στονΝτοστογιέφσκι, τον Τολστόι, τον Χέμινγουέικαι τον Βιτγκενστάιν. Για τον Ντενί όμωςκαι η βλακεία είναι επίσης καταραμένη(«εφόσον 63 εκατομμύρια ηλίθιοι ψήφισαντον Τραμπ») και η σύμφυση ευφυίας καιαπέραντης βλακείας μοιραία θα οδηγήσειμοιραία στην πτώση. Ο Πιερ-Πολ είναιπριν και πάνω απ΄όλα ένας εθελοντής πουμε όχημα την συμμετοχή του σε μιακοινωνική υπηρεσία φροντίδας αστέγωνμισεί το χρήμα και τον καπιταλισμόθεωρόντας τον υπεύθυνο για την φτώχειακαι την εξαθλίωση των ανθρώπων, με τουςοποίους θεωρεί πως μπορεί να επικοινωνήσεικαι δεν είναι άλλοι από τους παραπάνωεξαθλιωμένους αντιήρωες. Ώστόσο ένατυχαίο συμβάν (μια ληστεία που φαινομενικάστραβώνει,γιατί εμπλέκονταν όλος ουπόκοσμος και η αστυνομία μαζί) τουφέρνει στα πόδια του δύο μεγάλους σάκουςαπό εκατομύρια καναδέζικα δολάρια καιμαζί μια σειρά από ξεπεσμένους επίσηςαντιήρωες που θα αποτελέσουν την όμαδατου. Με ένα call girl, ένανπρώην κατάδικο για οικονομικάεγκλήματα, τον πρώην αποτυχημένο ληστή,τον οδηγό του call girl καιμελλοντικό του έρωτα και το πρώην κορίτσιτου, μαζί με ένα μεγαλοχρηματιστή πουθα τους φτιάξει λογαριασμούς στο όνομαπολλών ανθρωπιστικών ΜΚΟ σε πολλούςφορολογικούς παραδείσους, δανείζουντα εκατομμύρια δολάρια μέχρι και στονΥπουργό Συγκοινωνιών του Καναδά καιφυσικά γυρίζουν διπλά και τα όργανα τηςτάξης τα χάνουν στην κυριολεξία.

“Η ευφυΐα (σύμφωνα με τον βασικό πρωταγωνιστή) δεν είναι προσόν, είναι αναπηρία. Αν πουλάς ηλεκτρικές σκούπες είσαι ελαφρώς ηλίθιος: Λες κυρία μου, αυτή η σκούπα θα σας κάνει ευτυχισμένη. Και είσαι πεισμένος γι αυτό γιατί είσαι ελαφρώς ηλίθιος, η κυρία συγκινείται από την ειλικρίνεια σου. Αγοράζει την ηλεκτρική σκούπα, το πολυτελές μοντέλο. Έπειτα γίνεσαι πωλητής του μήνα, γενικός διευθυντής, πρόεδρος της εταιρείας. Έτσι έχει η ιστορία.”

Πιερ-Πολ τον οποίο υποδύεται ο Αλεξάντρ Λαντρί

Στη δεκαετία του ’80 ο καναδός ΝτενίΑρκάν είχε επιχειρήσει να περιγράψειμε καυστικό τρόπο την «Παρακμή τηςΑμερικανικής Αυτοκρατορίας» που αφορούσεκυρίως στο τέλος των διαπροσωπικώνσχέσεων και ως συνέχεια των σχέσεωνπαραγωγής, τώρα αναλύεται με κάθελεπτομέρεια και αφορά το τέλος τηςαίγλης και του πλουτισμού στην δυτικήκοινωνία, το ανοιγμα της ψαλίδας καιγιατί, ανάμεσα στους έχοντες και μη. Ορόλος του χρήματος χρήματος γίνεται τομέσο της ιστορίας του φιλμ, όπου είναιένα μείγμα αστυνομικής περιπέτειας,αισθηματικής κομεντί και κοινωνικήςκαι οικονομικής ανάλυσης που φέρνειτον καναδό γείτονα σε θέση θεωρού τηςκορύφωσης του βορειοαμερικανικούονείρου που μετατρέπεται ενίοτε σεεφιάλτη.

Η Πτώση Της Αμερικανικής Αυτοκρατορίας(The Fall Of The American Empire) (***)

Κοινωνική περιπέτεια καναδικήςπαραγωγής 2018 (127)

Σκηνοθεσία: Ντενί Αρκάν

Πρωταγωνιστούν: Αλεξάντρ Λαντρί, Μαξίμ Ρόι, Ερίκ Μπρινό, Μαριπιέρ Μορέν

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ: Ορισμένα αναρτώμενα πολυμέσα από το διαδίκτυo στους ιστότοπους μας, όπως εικόνες & κυρίως video που αναρτούμε (με τη σχετική σημείωση της πηγής η οποία αναγράφεται πάνω και μέσα στην ίδια την προβολή τους), αναδημοσιεύονται θεωρώντας ότι είναι δημόσιας προβολής χρήσης και αναδημοσίευσης.Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, καλλιτεχνών, μουσικών, τραγουδοποιών, συγκροτημάτων, δισκογραφικών εταιρειών, κινηματογραφιστών, φωτογράφων, η ιδιοκτητών καναλιών στα διαδικτυακά πολυμέσα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε.Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολoγίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα άρθρων συνεργατών και αυτό δε μας δεσμεύει ως επιχείρηση.Για άρθρα και διαφημιστικό υλικό που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς
το πρώτο απηχεί την προώθηση και προβολή των διαφημιζόμενων και το δεύτερο αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν
καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο και τις ιστοσελίδες μας.
 

Το portal istosch data &technologies lab χρησιμοποιεί μόνο πρωτογενή άρθρα των συντακτών και συνεργατών του. Κάνει αναδημοσιεύσεις μόνο από αυτούς και με την δική τους συναίνεση από τα δικά τους ηλεκτρονικά έντυπα και δίνει επίσης σε αυτούς το δικαίωμα της αναδημοσίευσης. Οποιοσδήποτε άλλος θέλει να αναδημοσιεύσει οτιδήποτε πρέπει να έχει την έγγραφη άδεια του portal, istosch data &technologies lab που εκπροσωπείται δια του αρχισυντάκτη του. Διαβάστε τους όρους  παροχής και χρήσης του δικαιώματος η μη αναδημοσίευσης των κειμένων.