Eurovision, το ανώτατο στάδιο της κακογουστιάς
Eurovision, το ανώτατο στάδιο της κακογουστιάς
Εν αναμονή της εκκίνησης και του φετινού Ευρωπαϊκού “διαγωνισμού” της παντελώς ανυπόληπτης Ευρωπαϊκής pop, ενός διαγωνισμού, που το μόνο που έχει και μπορεί να προσφέρει είναι μια ακατάσχετη, χωρίς όρια και χωρίς καμία αισθητική αναγκαιότητας της έκφρασης, μια κακογουστιά με όρους λάμψης, αίγλης και ακτινοβολίας.
Μάλλον δεν θα έχει άδικο κάποιος “φίλος” αυτής της παντελώς ρηχής και χωρίς κανένα καλλιτεχνικό, η ακόμα περισσότερο, χωρίς κανένα εκφραστικό κριτήριο, να πει ότι χρησιμοποιούμε καταχρηστικά τέτοιου είδους επίθετα για ένα διαγωνισμό που θα παρακολουθήσουν πάνω από 120.000.000 τηλεθεατές σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ήπειρο(και όχι μόνο στην ΕΕ), αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο;
Καταρχάς να εξηγήσουμε ότι η “φανταχτερή” εμποροπανήγυρις , δηλαδή ο διαγωνισμός της Eurovision, που λειτουργεί ισοπεδωτικά σε όλες τις γνωστές τεχνικές διαστάσεις και αντιθετικά σε κάθε δημιουργικό μουσικό ρεύμα εντός των ίδιων των ευρωπαϊκών χωρών, δεν σημαίνει τίποτα το αισθητικά πρωτοποριακό και σοβαρό, ακόμα και αν το παρακολουθούν στα πέρατα της οικουμένης άλλοι τόσοι τηλεθεατές.
Ο διαγωνισμός γεννήθηκε το 1956, ως μοχλός αλλοτρίωσης και απαλλοτρίωσης της κοινωνικής Συνείδησης, σε όλα τα επίπεδα και με όχημα αυτήν την αβάσταχτη ελαφρότητα της δικτατορίας της πολυτελούς και φανταχτερής καλοπέρασης, δεν μπορεί να λογίζεται ως καλλιτεχνικό γεγονός γιατί πολύ απλά δεν είναι και δεν ήταν εξαρχής κάτι τέτοιο.
Όσο κι αν οι σύγχρονοι εγκέφαλοι της «ενιαίας ευρωπαϊκής ταυτότητας» βρήκαν ένα πολύ ισχυρό όπλο προπαγάνδας του ικανού ποσοστού κέρδους και του κόσμου του, για να δημιουργήσουν τις πρώτες “καλλιτεχνικές”(ο Γιαραμπής να τις κάνει τέτοιες)σέκτες, που θα πάψουν να παράγεται και να δημιουργείται σκέψη, προβληματισμός και ψυχαγωγία, δημιουργώντας το υπέδαφος και το έδαφος για τη διαμόρφωση διαύλων μετάδοσης των μηννυμάτων τους, χωρίς να βρίσκουν την παραμικρή αμυντική αντίσταση στην αντανάκλαση από τους τότε και νυν Ευρωπαίους, στην συνείδηση της κοινωνικής συναίνεσης.
Η πρώτες απόπειρες, μέχρι και την δεκαετία του 1980, εμπεριείχαν και κάποια εύπεπτα αλλά με τη στοιχειώδη pop κουλτούρα και αισθητική στη μορφή και στο περιεχόμενο στοιχεία, αλλά και μια τυπική εκφραστική δομή που τόνιζε κυρίως τα όνειρα των τότε νέων της δυτικής Ευρώπης, χωρίς να εμφανίζει τα σημάδια επιθετικής κόπωσης της τότε αναγκαιότητας των διαμορφωτών της κοινωνικής συνείδησης , που δεν είναι τίποτα άλλο από το «κοινό» σύστημα ιδεολογικό-πολιτικής χειραγώγησης των ευρωπαϊκών λαών, που σήμερα έχει χτυπήσει κόκκινο, με κάθε λογής υπηρεσία και παρα-υπηρεσία να συμμετέχει σε αυτό το υποπροϊόν.
Από τότε έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι και για να είμαστε ειλικρινείς, ολόκληρος ο Ευρωπαϊκός Χώρος, πλην της Βρετανίας και της Ρωσίας σήμερα, που έχει πάρει κόκκινη κάρτα από αυτήν, λόγω των εκτεταμένων κυρώσεων που έχει υποστεί(τη τύχη κι αυτή να σε πετούν έξω από μια κιτσαρία, λόγω κυρώσεων), δεν έχουν σοβαρή, η μάλλον δεν έχουν και δεν διαθέτουν αντικειμενικά καθόλου μουσική βιομηχανία και προσπαθούν να πλασάρουν και να λανσάρουν στους ιθαγενείς και υπηκόους των χωρών τους, αυτό το «πολιτιστικό προϊόν» που άγεται και φέρεται με όχημα την απέραντη γκλαμουριά και την απύθμενη βλακεία.
Ακόμα και αν η Eurovison προσπαθεί να συμβάλλει στη δημιουργία «κοινού ευρωπαϊκού γούστου», το καταφέρνει μόνο για ένα τριήμερο και μετά ότι κεφάλαια επενδύθηκαν από τις Κρατικές Ραδιοτηλεοπτικές Παραγωγές, με τα χρήματα των Ευρωπαϊκών λαών, η από τα λεγόμενα “μαύρα ταμεία” των ΥΠ.ΕΞ των χωρών τους, στερούνται κάθε είδους αισθητικής, ηθικής και φυσικά ιστορικής αξίας.
Αυτή η απύθμενη βλακεία της αναμονής του νικητή που θα βγει στη σκηνή σαν άλλος Ροκ Σταρ, ερμηνεύοντας την “χορευτική” του κακογουστιά με όρους encore, δεν είναι κάτι άλλο, παρά μια προέκταση της γκλαμουριάς και της σαγήνης του πλουτισμού σαν άλλο “Αμερικανικό Όνειρο”, σε λάθος τόπο και άλλο(ξεπερασμένο χρόνο), έχει βραχύβια ημερομηνία λήξης και αναδείχνει την πλήρη ένδεια, έλλειψη, στέρηση και βαθύτατη ανεπάρκεια(σε πολλές περιπτώσεις ηθελημένη) μουσικής, καλλιτεχνικής, ακόμα και popular(δημοφιλούς) Κουλτούρας, βιομηχανίας και τοπικής, η εθνικής σκηνής, η είδους τραγουδιού.
Μόλις σβήσουν οι προβολείς και τα εκτυφλωτικά φώτα διαφόρων αποχρώσεων, όταν δηλαδή πέσει η αυλαία και κυρίως η διευρωπαϊκή τηλεοπτική υπερπαραγωγή όλα παίρνουν το δρόμο τους για την λήθη.
Πριν όμως τους ξεχάσουν άπαντες και βρεθούν στα αζήτητα, μιας και δεν θα διαθέτουν ουδέ ένα δείγμα ποιοτικού χαρακτηριστικού, θα μονοπωλούν για μερικά εικοσιτετράωρα ακόμη την τηλεοπτική δημοσιότητα. Άμεσα και χωρίς καμία αναστολή, θα πάρουν την σκυτάλη, τα δελτία μαζικής αποχαύνωσης(που αυτοαποκαλούνται δελτία Ειδήσεων), ταυτόχρονα μαζί και πλάι στα “βαθυστόχαστα” πρωϊνάδικα του φτηνού κι ευτελούς “κουτσομπολιού”, η του λεγόμενου κοινωνικού σχολιασμού και κριτικής, για κάνα διήμερο, το πολύ για καμία εβδομάδα, θα κάνουν αναλύσεις επί αναλύσεων στο ενδυματολογικό και στις συμμαχίες των χωρών, αλλά μετά δεν θα θυμάται κανείς κανένα και τίποτα.
Διαφήμιση Εξωτερικού συνδέσμου
Διαφήμιση Εξωτερικού συνδέσμου
Αυτή η ατελείωτη σε μέγα-βάθος(απύθμενη) βλακεία, που αναδείχνει τα πιο χαμηλά ένστικτα, με όρους pop και χορευτικού τραγουδιού, πέραν του ότι είναι βαθιά ξεπερασμένο, λειτουργεί και αποπροσανατολιστικά και εις βάρος της κοινωνικής συνείδησης, μέσα στα πλαίσια ενός ομογενοποιημένου Ευρωπαϊκού Κοσμοπολιτισμού δυτικού τύπου, που ακόμα κι ένας προβληματισμένος έφηβος θα απορρίψει χωρίς δεύτερη σκέψη, ως ανόητη και παντελώς χαζή, που προσιδιάζει την μουσική και τραγουδιστική σαπουνόπερα.
‘Έρχεται σε αντίθεση με το παρελθόν και την ιστορική διαδρομή πολλών χωρών που είχαν σοβαρή παρουσία στο λαϊκό, στο διεθνές και δημοφιλές τραγούδι και στην δισκογραφική παραγωγή, αλλά τώρα δεν υπάρχουν πουθενά καθώς και στην μουσική βιομηχανία που χάσκει χρεοκοπημένη στο σύνολο της Δυτικής Ευρωπαϊκής Κουλτούρας, η οποία πνέει τα λοίσθια.
Λανσάρουν την ευτέλεια μέσα από τη λογική της αναπαραγωγής της εργασιακής εκμετάλλευσης χωρίς δικαιώματα, με όρους αγοράς καταναλωτικών αγαθών(από κινητά, μέχρι εποχούμενα) και όχι με όρους κατανόησης της εργασίας, της γραμμής παραγωγής και εν τέλη της συμμετοχής στα όργανα των συλλογικών τους οργάνων, απ’ όπου θα προκύψει και η εξουσία των εργατικών λαϊκών μαζών.
Αυτό είναι η Eurovision, το ανώτατο στάδιο της κακογουστιάς, μέσα από ένα μείγμα πολιτικής και πολιτιστικής χειραγώγησης που αποστερεί και απονεκρώνει κάθε δημιουργική κι εκφραστική μεθοδολογία μέσα από το ίδιο το pop τραγούδι, κάνοντας το υπέρ του δέοντος και εικονικά μόνο ανάλαφρο και αβαθές, γιατί ταυτόχρονα την ίδια στιγμή αποθεώνει τον κοινωνικό αυτοματισμό και τον πολιτισμό των σπηλαίων με τεχνολογικά μέσα και παρεμβάσεις που μπορεί να θυμίζουν μια επαυξημένη πραγματικότητα στα όρια της τραγωδίας.
English for life, business and travelling
Ιδανικό / απευθύνεται σε επαγγελματίες και σπουδαστές οι οποίοι θέλουν να βελτιωθούν και να επικοινωνούν αποτελεσματικά σε επιχειρηματικό περιβάλλον αλλά και έξω από αυτό όπως στα ταξίδια αναψυχής ή κοινωνικές συζητήσεις.
Διάρκεια: 70 ώρες
Οκτώβριος – Μάιος
Πρόγραμμα: Δευτέρα 20:00 – 21:00 και Πέμπτη 20:00 – 21:00
Τμήμα: 6-8 ατόμων
Μέσο: online
Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να είναι στο επίπεδοΒ1.Περισσότερα εδώ….
English for life, business and travelling
Ιδανικό / απευθύνεται σε επαγγελματίες και σπουδαστές οι οποίοι θέλουν να βελτιωθούν και να επικοινωνούν αποτελεσματικά σε επιχειρηματικό περιβάλλον αλλά και έξω από αυτό όπως στα ταξίδια αναψυχής ή κοινωνικές συζητήσεις.
Διάρκεια: 70 ώρες
Οκτώβριος – Μάιος
Πρόγραμμα: Δευτέρα 20:00 – 21:00 και Πέμπτη 20:00 – 21:00
Τμήμα: 6-8 ατόμων
Μέσο: online
Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να είναι στο επίπεδοΒ1.Περισσότερα εδώ….
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ 1: Ορισμένα αναρτώμενα πολυμέσα από το διαδίκτυο στους ιστότοπους μας, όπως εικόνες & κυρίως video που αναρτούμε (με τη σχετική σημείωση της πηγής η οποία αναγράφεται πάνω και μέσα στην ίδια την προβολή τους), αναδημοσιεύονται θεωρώντας ότι είναι δημόσιας προβολής χρήσης και αναδημοσίευσης. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, καλλιτεχνών, μουσικών, τραγουδοποιών, συγκροτημάτων, δισκογραφικών εταιρειών, κινηματογραφιστών, φωτογράφων, η ιδιοκτητών καναλιών στα διαδικτυακά πολυμέσα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολoγίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα άρθρων συνεργατών και αυτό δε μας δεσμεύει ως επιχείρηση. Για άρθρα και διαφημιστικό υλικό που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς το πρώτο απηχεί την προώθηση και προβολή των διαφημιζόμενων και το δεύτερο αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο και τις ιστοσελίδες μας.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ 2:Το portal istosch data &technologies lab χρησιμοποιεί μόνο πρωτογενή άρθρα των συντακτών και συνεργατών του. Κάνει αναδημοσιεύσεις μόνο από αυτούς και με την δική τους συναίνεση από τα δικά τους ηλεκτρονικά έντυπα και δίνει επίσης σε αυτούς το δικαίωμα της αναδημοσίευσης. Οποιοσδήποτε άλλος θέλει να αναδημοσιεύσει οτιδήποτε πρέπει να έχει την έγγραφη άδεια του portal, istosch data &technologies lab που εκπροσωπείται δια του αρχισυντάκτη του. Διαβάστε τους όρους παροχής και χρήσης του δικαιώματος η μη αναδημοσίευσης των κειμένων.
Ενισχύστε οικονομικά την επιβίωση του portal “istosch data &technologies lab“ Ενισχύστε την επιστημονική και καλλιτεχνική παρέμβαση στο διαδίκτυο
Στις δύσκολες εποχές, που το λαϊκό εισόδημα στενάζει και όλα τα οικονομικά αποθέματα εξαϋλώνονται κατά γεωμετρική πρόοδο, τα προς το ζειν μέσα από ένα ισχνό μισθό, δεν φτάνουν ούτε για “αέρα κοπανιστό”, και δεν μας οδηγούν στο “ευ ζειν”, αλλά στην περιδίνηση στο απόλυτο αδιέξοδο με την πολιτική του "τεκμαρτού είσοδήματος" στους αυτοαπασχολούμενους, άπαντα γίνονται δύσκολα για όλους.
Με ένα εξοντωτικό φορολογικό νόμο, που αφανίζει τους αυτοαπασχολούμενους και μεγαλώνει την κερδοφορία των πολύ μεγάλων επιχειρήσεων, μετατρέποντας ουσιαστικά τη χώρα φορολογικό παράδεισο για τις πολυεθνικές, εμείς κρατάμε ζωντανό το όνειρο μας, σε ένα περιβάλλον που θέλει πολύ δύναμη και πολλές θυσίες για να επιβιώσεις.
Το Εναλλακτικό κι Ανεξάρτητο Κέντρο Τεχνολογίας - Διαδικτύου καθώς και το E - Funzine (portal) μας, συνεχίζουν να εργάζονται αδιάκοπα και με πάθος, βάζοντας ζητήματα πολιτισμού, τέχνης, ανθρωπιστικών, κοινωνικών επιστημών, αλλά και θετικών, καθώς και τεχνολογίας στο τελευταίο, με προτάσεις κι αναλύσεις που βοηθούν τον ελεύθερο μας χρόνο και να αναπτύξουμε μια άλλου είδους κοινωνική και κυρίως ταξική συνείδηση, που σήμερα βρίσκεται στο στόχαστρο.
Με πολύ κόπο και μεγάλη διάθεση προσφοράς, αλλά και με αίσθημα ευθύνης, ειδικά σε αυτή τη φάση, σε αυτές τις δυσμενείς οικονομικές συνθήκες, κάθε μικρή ενίσχυση για την παραπέρα συνέχεια του portal είναι πολύ σημαντική.
Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για τη βοήθεια σας και σας ευχόμαστε καλές ηλεκτρονικές Περιηγήσεις, με μια υπόσχεση από μας, ότι κάνουμε το καλύτερο δυνατόν, πάνω και μέσα στα πλαίσια της εποχής.
