Ο κινηματογραφικός Αυτοκράτορας των αισθήσεων

Ένα κινηματογραφικό αστέρι που έγραφε σενάρια και ζωγράφιζε καρέ-καρέ τη μεταπολεμική ιστορία της χώρας του. Έψαχνε απεγνωσμένα για το φως στις πρώην πόλεις του έρωτα και τις ελπίδας. Όμως συναντούσε μια σκληρή, ανέραστη και απόκοσμη πραγματικότητα όπου η κατανάλωση είναι μια αντικαταθλιπτική συνήθεια που γεννήθηκε για να απλώσει η λήθη και η λησμονιά. Αυτή τη σκοτεινή εικόνα της ομίχλης που κάλυψε ολόκληρη την πατρίδα του, είναι παντού σε κάθε φιλμ κι εκεί που έψαχνε τις πόλεις του έρωτα και του φωτός σε ένα λαμπρό μέλλον το 1959, καταλήγει στην “Ταφή του Ήλιου”, στην σταθερή, μόνιμη και χωρίς τέλος παγερή και ομιχλώδη Νύχτα που άπλωσε τα πλοκάμια της στην Ιαπωνία. Ο έρωτας και τα χαρισματικά του συναισθήματα, μετατρέπονται σε μια χωρίς όρια λατρεία της σάρκας που ποτέ δεν αυτοϊκανοποποιεί τις αναγκαιότητες της, φτάνοντας στα όρια της λατρείας και του φετιχισμού της ολοένα και αυξανόμενης και αχόρταγης βίας, που ιστορικά εκπορεύεται από την προπολεμική και ακόμα πιο προγενέστερη Φεουδαρχική Ιαπωνία. Εκεί ο Ναγκίσα Όσιμα δίνει ρεσιτάλ, καταγράφοντας τις ιστορικά ξεπερασμένες και εμμονικά διανθισμένες συνήθειες τις παραπαίουσας Αυτοκρατορικής Φεουδαρχίας που παρέδωσε την σκυτάλη μιας αχόρταγης και αυτοκαταστροφικής βίας στο μέλλον οδηγώντας το στο χαρακίρι.

Περισσότερα
Font Resize
istosch webPortal