Ο ποιητής της Ρωμιοσύνης στο φέγγος του σεληνόφωτος

Οι ποιητικές νόρμες του, είναι ακόμα μεγαλύτερες και από την ίδια την κοινωνική υπόσταση της υποδουλωμένης Ρωμιοσύνης. Αυτής που εξεγείρεται και στέκεται ευθυτενής και φεγγοβολά, σαν πεφωτισμένη ηλιαχτίδα από το κηροπήγιο της ιστορίας της και φέρει το προμηθεϊκό δώρο στους λαούς της περιοχής. Είναι το αποτέλεσμα της εξελικτικής διάστασης αυτών των κοινωνιών που με υπερηφάνεια αντιμετωπίζουν τόσο τις νίκες, όσο και τις ήττες. Πού οι στίχοι των ποιημάτων του τεράστιου αυτού ποιητή και κονδυλοφόρου όλων των λογοτεχνικών τάσεων, στέκονται με την ανώτερη μορφή ευλάβειας, πότε στην μάνα που θρηνεί τον καπνεργάτη γιο της που πέφτει νεκρός την πρωτομαγιά του ’36 από τις δυνάμεις καταστολής και τους παρακρατικούς, η μοιράζεται με τους συντρόφους του, το χώμα που προσπάθησαν να κλέψουν, οι συνεχιστές φονιάδες της εργατικής τάξης και πότε στην Αγρύπνια για τον επιτάφιο της ανυπόταχτης πολιτείας που θα αναστηθεί στο κοντινό μέλλον.

Περισσότερα
Font Resize
istosch webPortal