Οι σπουδαιότερες ταινίες του 2020 με βάση τα κριτήρια του istoschPORTAL

Αυτή η λίστα περιέχει τις 20 κορυφαίες ταινίες του 2020, ταινίες που ανήκουν και στους τρεις βασικούς τομείς του Σινεμά:
α)Εμπορικό, β)Αρτιστίκ, Πειραματικό και Πρωτοποριακό και γ)Ανεξάρτητο, Εναλλακτικό, ωστόσο όπως και πέρυσι στις είκοσι ταινίες υπάρχουν άλλες δέκα που διαμοιράζονται τις ίδιες θέσεις μαζί με άλλες που θα ήταν αδύνατον ως σπουδαίες δημιουργίας να εκπέσουν, γιατί α)θα ήταν άδικο και β)δεν υπάρχει καμία θέση παρακάτω βάση του αλγόριθμου μας για τη δημιουργία της κλίμακας αξιολόγησης, με αποτέλεσμα να υπάρχουν συμψηφισμοί.
Τα κριτήρια του istoschPORTAL, είναι συγκεκριμένα και τα έχει αναδείξει αναρίθμητες φορές τόσο στη μουσική, όσο και στο σινεμά και αφορά τόσο τη μορφή, όσο και στο περιεχόμενο τους:
1)Να μην επιστρέφουν με το έργο τους, τις κατακτήσεις τις ανθρωπότητας στην εποχή των σπηλαίων και στη λογική της κοινωνικής παρελθοντολογίας, στον κοινωνικό αυτοματισμό και στον κοινωνικό φασισμό.
2)Να αποτελούν ιστορικό ντοκουμέντο της εποχής τους, εκφράζοντας την.
3)Σε κάθε επανάληψη των έργων των δημιουργών τους, όχι μόνο να μην γίνονται κουραστικά, αλλά να αναδείχνουν όλο και νεότερα χαρακτηριστικά.

Περισσότερα

Οι καθαροί ουρανοί των γερανών σύνοψη Γ’ μέρος

Στην πρώτη καραντίνα, είχαμε κάνει ένα μεγάλο αφιέρωμα στον Σοβιετικό και Ρώσικο αντιπολεμικό Κινηματογράφο και με τα πάμπολλα διαμάντια του, που είναι και και διαμάντια του παγκόσμιου κινηματογραφικού γίγνεσθαι και αξίζει κανείς να τις ψάξει(εξάλλου μάλλον μετά τις γιορτές έρχεται νέα καραντίνα και φυσικά εμείς θα σας προτείναμε να μην τα χάσετε), στο σημερινό τρίτο μέρος, θα προσπαθήσουμε να παραθέσουμε ένα παρόμοιο κατάλογο, με πολλές από αυτές τις ταινίες που αναφέραμε και στα δυο πρώτα μέρη τον Απρίλη του 2020(Α΄μέρος & Β’ μέρος), αλλά και κάποιες άλλες που δεν υπήρχαν πουθενά, σύμφωνα, με το κινηματογραφικό portal της Ρωσίας russianfilmhub.

Περισσότερα

Οι καθαροί ουρανοί των γερανών B’ μέρος

Ο Δρόμος για το Βερολίνο είναι ακόμα μακρύς και προσιδιάζει τον αγώνα δρόμου που δίνουν σήμερα οι λαοί ενάντια στην πανδημία και ελέω αυτής προσπαθούμε να κάνουμε τη ζωή σας ποιοτικότερη με προτάσεις για τις πιο σπουδαίες αντιπολεμικές ταινίες της Σοβιετικής Ένωσης, άρα και του πλανήτη.
Στο νησί δεν έρχονται πλέον τόσο συχνά πλοία, ούτε αεροπλάνα και αποκλεισμένοι περιμένουμε την πρώτη αχτίδα της Άνοιξης την 9η Μάη για τα 75 χρόνια μετά τη λήξη του Β΄ ΠΠ και του μεγάλου Πατριωτικού πολέμου, που έφερε τον Κόκκινο Στρατό νικητή μέσα στο σπίτι του κτήνους και τέλος να δώσει μια αχτίδα φωτός για τη νίκη μας στον ιό.
Το 2015 η Moshfilm με σκηνοθέτη το μεγάλο Popov γύρισε αυτό το υπέροχο αντιπολεμικό Film ως συνέχεια της μεγαλύτερης κινηματογραφικής σχολής και παράδοσης του πλανήτη αλλά και της Σοβιετικής.
Να ξέρετε πως όταν μιλάμε για Κινηματογράφο, ότι κι αν βλέπετε οφείλεται στους έξι πατέρες του σινεμά σε όλη την υφήλιο, Κουλέχοφ, Βερτώφ, Πουντόβκιν, Αϊζενστάιν, Ντοβζένκο, Γιούτκεβιτς κι αυτό υπηρετούν οι νεότεροι όπως ο Σεργκέι Ποπόφ που το 2015 γύρισε αυτό το υπέροχο φιλμ με τον τίτλο “Дорога на Берлин” που σημαίνει ο “Δρόμος για το Βερολίνο”, αλλά και άλλες που θα σας αναδείξουμε στο δεύτερο μέρος του αφιερώματος.

Περισσότερα

Η Σκοτεινή κορδέλα της Προτεσταντικής Ηθικής, είναι άσπιλη και αμόλυντη

Στην ταινία του ΤΕΡΑΣΤΙΟΥ ΧΑΙΝΕΚΕ, η οποία είναι μια καταγραφή αναμνήσεων ενός ηλικιωμένου όταν ήταν παιδί. Ένας σκληρός πάστορας αναλαμβάνει μαθήματα εκμάθησης της θρησκείας και κυρίως της ηθικής, αλλά και της συνείδησης, καθώς και της αίσθησης δικαίου στα έφηβα παιδιά του. Με τον τρόπο αυτό δημιουργεί μία ένοχη συνείδηση σε αυτής τις ηλικίες που θα στιγματίζουν την υπόλοιπη ζωή τους με αποτέλεσμα, αυτή η διαπαιδαγώγηση να τους ακολουθεί εσαεί. Οι “ανώδυνες”, αλλά και μικρές ακόμα και σκηνοθετημένες παραβάσεις διέπονται άμεσων και σκληρών αντοποίνων με κατακεραυνώση των νέων να μοιάζει με ιερά εξέταση. Τα αναγκάζει να φορούν λευκές κορδέλες ως υπενθύμιση της αθωότητας και της αγνότητας από τις οποίες έχουν παραστρατήσει και αποστατήσει και η επόμενη φορά θα αποτελέσει κόλαφο. Όλα αυτά πραγματοποιούνται την περίοδο του Α΄ΠΠ και αναδείχνουν σε μεγάλο βαθμό την διαπαιδαγώγηση της πιτσιρικαρίας εκείνης της εποχής από την θρησκευτική ιντελιγκέντσια, μέσα από τις πλοκές που πραγματοποιούνται με επίκεντρο και ανάμεσα σε έναν Πάστορα, ένα Βαρόνο και ένα δάσκαλο δικαιώνοντας τον πρώτο ως πνευματική εξουσία που μεταλαμπαδεύει τη σκληρότητα στα υπό διαμόρφωση παιδιά. Παιδία που θα μεγαλώσουν και που δυστυχώς σε μερικά χρόνια θα γίνουν οι χωρίς έλεος σατράπηδες ανώτεροι αξιωματικοί των waffen ss, όπου η κτηνωδία τους είναι ακόμα άξια μελέτης και που σε ένα ορισμένο βαθμό εκφράζει την Γερμανική εξωτερική και οικονομική πολιτική μέσω του φιλελευθερισμού σήμερα.

Περισσότερα

Τα υπέροχα τοπία των σιωπηλών χρωμμάτων

Ο Μεγαλέξανδρος του Ελληνικού Κινηματογράφου δεν υπήρξε ουδέποτε ελιτιστής, όσο κι αν ορισμένοι κύκλοι παλαιού ιδιωτικού τηλεοπτικού σταθμού(που ετοιμάζεται να βρεθεί ξανά στις οθόνες μας) και το πολιτικό προσωπικό του λεγόμενου “εκσυγχρονισμού” της εποχής τον πολέμησε όσο κανέναν άλλο καλλιτέχνη. Ο Τεό ήταν μια πρωτοπορία μεγατόνων, που με καταγωγή και ρίζες λαϊκές( ειδικά από την πλευρά της μητέρας του, μιας χωριατοπούλας από το Γαβαλοχώρι Αποκορώνου του νομού Χανίων), που ανέδειξε απ’ την πλευρά των μονίμως ηττημένων το ήθος, την ποιότητα και την μελαγχολία τους και φυσικά τις πανανθρώπινες αξίες που κουβαλούσαν, βγαλμένες από την ίδια την ταξική μπότα της “μετεμφυλιακής” Ελλάδας. Τα γκρίζα τοπία στην ομίχλη και η σιωπή του θιασάρχη της απόλυτης και απέραντης αισθητικής είναι εμποτισμένα μέσα όλες τις τριλογίες του, της ιστορίας, της σιωπής, των συνόρων και της μοντέρνας Ελλάδας που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, αφού η άλλη θάλασσα του, τον πήρε στο βυθό της, άφησε το απέραντο κενό και ρίχνοντας τη σκόνη του χρόνου στα μάτια του νεοελληνικού κινηματογραφικού πολιτισμού, κάνοντας τα λιβάδια της Βόρειας Ελλάδας να δακρύζουν και να λυγίζουν με το χαμό του. Όταν τον έθαβαν και πάλι σημειολογικά όλα τα τοπία στη χώρα ήταν βροχερά και θλιμμένα. Ο Τεό ήταν το βλέμμα και απάντηση του σύγχρονου και μοναχικού Οδυσσέα που με το ένα πόδι σκέφτονταν σαν άνθρωπος της ανατολής(κυρίως της Βαλκανικής) και με το άλλο πόδι να είναι μετέωρο και παγωμένο στο χρόνο, να αναζητά ζωτικό χώρο στα ιδανικά της Δύσης, που και η ίδια έχει εδώ και δεκαετίες βίαια είχε απεμπολήσει.

Περισσότερα
Font Resize
istosch webPortal