Απ’ την πλευρά μας, το λιγότερο που έχουμε να κάνυμε, σε όλο ανεξαιρέτως το Ιατρικό και Νοσηλευτικό Προσωπικό της Β’ Χειρουργικής Κλινικής, αλλά και σε όλο το Νοσηλευτικό Ίδρυμα του Νομού και της Πόλης μας, στους Γαστρεντερολόγους και Χειρουργούς Γιατρούς και όλους τους Νοσηλευτές, στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Γενικού Νομαρχιακού Νοσοκομείου Χανίων, ο “Άγιος Γεώργιος”, που έδωσαν όλο τους το είναι για να δοθεί ξανά πνοή σε δικό μας πρόσωπο, κάτι που το δίνουν καθημερινά, σε ένα τιτάνιο αγώνα, κόντρα σε όλους και σε όλα τα από πάνω και φυσικά στα προγνωστικά, αλλά και στους αστάθμητους παράγοντες, πάντα χωρίς ανταλλάγματα.
‘Εχει να κάνει, με  όλους εκείνους που άοκνα, με φροντίδα, αγάπη και αλληλεγγύη για τους ασθενείς και στους συνοδούς τους, λες και είναι συγγενείς τους, πραγματοποιούν τα καθήκοντα τους, με υψηλό αίσθημα ευθύνης, κορυφαία επιστημονική επάρκεια και αταλάντευτη πίστη, για την ίαση του εκάστοτε ασθενή και νοσηλευόμενου. Μπαίνουν στη μάχη, με ένα πανίσχυρο αντίπαλο και τον εξουδετερώνουν, με όλους τους αστάθμητους παράγοντες απέναντι τους, αλλά με ερευνητική προσέγγιση, ακουμπούν στο εκάστοτε υγειονομικό πρόβλημα, ακόμα κι όταν εμείς οι συνοδοί γινόμαστε άθελα μας αφόρητα κουραστικοί, λόγω της άγνοιας μας. Αυτοί οι εργάτες της ανάστασης της ζωής, παρά τα ακατάπαυστα, εξουθενωτικά, συνεχή και κυλιόμενα ωράρια, την ευθύνη που έφεραν και συνεχίζουν να φέρουν εις πέρας στο ακέραιο, την εκδηλώνουν με κάθε τρόπο και σε κάθε περίπτωση εκθετικά, με κάθε τρόπο,