Πρόκειται για μία από τις πιο σπουδαίες και εμβληματικές μορφές του νεοελληνικού, για να μην πούμε από αυτές του μεταπολεμικού Ευρωπαϊκού θεάτρου, που το τελευταίο σήμερα πνέει, τα λοίσθια, αλλά τότε, ήταν κραταιό και ο παρακάτω, έβαλε την δική του ανεξίτηλη σφραγίδα.
Υπήρξε ένας από τους πιο σπουδαίους ηθοποιούς, που κατά γενική ομολογία σήμερα τέτοιοι δεν υπάρχουν, ένας αξιοθαύμαστος σκηνοθέτης και ένας παραγωγός ταλέντων στο νεότερο ελληνικό θέατρο, που οι μεταγενέστεροι οφείλουν άπαντα σε αυτόν.
Φυσικά η συμβολή του ξεπερνάει τα όρια του Τοτεμικού θεάτρου, μιας και ο Αλέξης Μινωτής, που γεννήθηκε σαν χτες στις οκτώ του Αυγούστου του 1900, ήταν ένα πολύμορφο ταλέντο, το οποίο σε κάθε περίπτωση, κοσμούσε τόσο το θεατρικό σανίδι όσο και το κινηματογραφικό γίγνεσθαι, αλλά τίποτα από αυτά δεν τον έφταναν και πάντα αναζητούσε την λεπτεπίλεπτη τελειότητα, που θα ανάδειχνε την ειδοποιό διαφορά, του καλού ηθοποιού, από τον δάσκαλο.