Μόλις στην νεαρή – εφηβική ηλικία των 16 ετών και συγκεκριμένα στο τέλος του 19ου Αιώνα και στις Αρχές του 20ου, συγκεκριμένα το1900, γράφτηε στην στη Βασιλική Δραματική Σχολή, παρά τις έντονες αντιδράσεις των επίκτητων κηδεμόνων του.
Ο Αιμίλιος Βεάκης, ήταν τόσο δραστήριος και πολυσχιδής χαρακτήρας, που αναγκάστηκε να διακόψει τις σπουδές στο Βασιλικό Θέατρο κι μετεγγράφηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών, με σκοπό να γίνει ζωγράφος.
Αυτό το τεράστιο και πηγαίο ταλέντο, το 1901, διακόπτει και πάλι τις σπουδές του, ξεκινώντας από το μηδέν ως ηθοποιός, με πρώτο σταθμό στον Βόλο με τα “μπουλούκια” και πιο συγκεκριμένα με θίασο της Ευαγγελίας Νίκα, όπου μέχρι την επιστράτευση, για του στους Βαλκανικούς πολέμους την περίοδο 1912-1913, θα ξεδιπλώνει με ταχύτατους ρυθμούς τις ικανότητες του.
Το 1915 τον βρίσκει να συνεργάζεται με τους πλέον αναγνωρίσιμους και μεγαλύτερους θιάσους της εποχής, όπως αυτών του Τηλεμάχου Λεπενιώτη, της Χριστίνας Καλογερίκου, της εμβληματικής Μαρίκας Κοτοπούλη, της Κυβέλης και της Θωμά Οικονόμου, όπου και στάθηκε επάξιος, αν όχι ανώτερος, όλων των παραπάνω προγενέστερα διακριμένων συναδέλφων του, σε κάθε είδος θεατρικής κατηγορίας.