Αν η λογική δεν υπηρετεί τη ζωή, είναι η λογική έκφραση του παραλόγου, που η προτεσταντική και καθολική ηθική(μικρή διάκριση και διαφορά έχουν αυτές μεταξύ τους, ως προς την αναγκαιότητα της εκδικητικότητας απέναντι στους “αδαείς” που σηκώνουν κεφάλι), έρχονται για υπηρετήσουν τον Καπιταλισμό, με τον Αηθικισμό, την Βουλησιαρχία, τον Μετανεωτερισμό, τον Πραγματισμό και όλες τις έμφυτες, καθώς και επίκτητες αγκυλώσεις του δυτικού κόσμου, που ποτέ δεν θα καταλάβει, ότι χωρίς την Ανατολή(όπου εκεί γεννήθηκαν άπαντα), δεν μπορεί να υπάρξει οτιδήποτε, όσο κι αν δεν μπορεί να την καταλάβει ποτέ, γιατί είναι η βάση της διαλεκτικής, που η Δύση την έχει ξεχάσει και την πολεμάει λυσσαλέα.
Κι αν η λεγόμενη “Τεχνητή Νοημοσύνη” , που αντικειμενικά εκπροσωπεί το μοντέλο, τη μορφή και το περιεχόμενο του σεναρίου των προγαμματιστών της, οικοδομηθεί με σαθρά υλικά και ακόμα πιο σαθρή αρχιτεκτονική, το οικοδόμημα που θα χτιστεί πάνω της, θα είναι μόνο για ταχύτητες που τρέχουν με μεθυσμένους οδηγούς, κατευθείαν στα αδιέξοδα ντουβάρια, με τα γνωστά αποτελέσματα.