Δεν θα Θέλαμε να μακρηγορήσουμε, για την(και σε μια) επετειακή συλλογή των σημαντικότερων ταινιών που προβλήθηκαν το 2022, ούτε για ποιοτικά χαρακτηριστικά, που μας οδήγησαν να τα παραθέσουμε και να τα ξεχωρίσουμε ως τα σημαντικότερα της χρονιάς που μας πέρασε, χωρίς να σημαίνει ότι από την πρώτη, μέχρι την εικοστή υπάρχει κάποια χαοτική διαφορά, εξάλλου η εκφορά της(στην προκειμένη περίπτωση στο φακό), μας οδηγούν αβίαστα σε αυτό το ελάχιστο(έως και σχεδόν ανύπαρκτο) κλείσιμο αυτής της ψαλίδας.
Κατά πολλούς θα φανεί υπερβολικός αυτός ο κατάλογος, η αυτή η συλλογή, ωστόσο είναι τέτοια που περικλείει στο εσωτερικό της ότι σημαντικότερο κυκλοφόρησε και προβλήθηκε την χρονιά που μας πέρασε, ωστόσο θα επισημάνουμε ότι αυτή τη συλλογή, προκρίνουμε ως σημαντικότερη παραγωγή που βγήκε το 2022, στις Αίθουσες και στην μεγάλη Οθόνη, σε πρώτη επίσημη, μια παραγωγή δική μας, που στηρίζεται σε μια ζοφερή πραγματικότητα, ένα σχεδόν εμφύλιο πόλεμο, που πραγματοποιείται σχεδόν αμείωτα από την διάλυση της ΕΣΣΔ(η και Σοβιετικής Ένωσης), ένα δράμα για το οποίο πρώτος και αποκλειστικός υπεύθυνος είναι ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ.
Το κινηματογραφικό ντοκιμαντέρ που γύρισε ο δικός μας Θωμάς Σιδέρης, όταν το πρωτοείδαμε στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Χανίων, που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Οκτώβρη, παρολίγον να πάθουμε ρήξη κάτω γνάθου, για τη δουλειά του Θωμά Σιδέρη στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, που είναι και εμπόλεμη ζώνη εδώ και 30 χρόνια, με περιόδους διακοπής και εκεχειρίας του, αλλά ποτέ δεν σταμάτησε, καταδείχνοντας, ότι η πραγματικότητα δημιουργεί τα πιο σκληρά και ταυτόχρονα δυνατά σενάρια.