Σε μια εποχή που ο Καρτεσιανός Ορθολογισμός, ο Αριστοτελικός Δυϊσμός και ο Μεταμοντερνισμός μέσω του Θετικισμού αναβιώνουν τη μεταφυσική και τη συσκότιση της ιστορίας και της ανθρωπογεωγραφίας, στην αντιδραστική λογική της αρχετυπικής προέλευσης, το παρακάτω θεατρικό – κινηματογραφικό σενάριο πηγαίνει στο αντίθετο ρεύμα με όλα τα παραπάνω, δίνοντας βάση στην επανάληψη και το μετασχηματισμό.
Ο ρόλος της μυθολογίας(συμπυκνωμένη διάσπαρτη προφορική παράδοση) δεν είναι ιστορικός, αλλά συμβολικός και εδώ το παρακάτω σενάριο παίρνει τα πάντα σοβαρά, με την έννοια του νοήματος που κουβαλάνε για τον πολιτισμό.