istoschPORTAL [data &technologies lab]
Γιατί όμως σύσσωμη η δύση και κυρίως η επίσημη Ευρωπαϊκή βρίσκεται σε ιδεολογικό αναβρασμό, αν όχι σε κοσμοθεωρητικό αδιέξοδο και τέλμα χωρίς επιστροφή, εδώ και πάνω από μια δεκαετία, ανασύροντας αδόκιμα τον δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής, την εντροπία και κάνοντας την σαςν τα μούτρα τους, όπως το έκανε ανεπιτυχώς και με δραματικό τρόπο το τρίτο Ράιχ, ανασύρωντας σκελετούς και φαντάσματα.
Ό λόγος είναι ένας και μοναδικός, χρησιμοποιείται ως επιστημολογικό άλλοθι και ως αντίβαρο στο “Νόμο της Διατήρησης της Ενέργειας” – που να θυμίσουμε ότι είναι ο πρώτος νόμος της θερμοδυναμικής, και μάλιστα αντιθετικά, για την τουλάχιστον θεωρητική διαιώνιση των κατά κύριο λόγο οικονομικών συμφερόντων της, ο δεύτερος νόμος της τελευταίας, η λεγόμενη “εντροπία”.
Αυτή η επίκτητη και καθοδηγούμενη μετάλλαξη ενός φυσικού νόμου, στα μέτρα και τα σταθμά του κάθε πικραμένου Ευρωϊμπεριαλιστή, γίνεται κοστούμι για την περιφρούρηση κι αναπαραγωγή, σε πρώτη φάση κάποιου ικανού ποσοστού κερδοφορίας, και στην επόμενη φάση τη διατήρηση των όσο το δυνατόν περισσότερων και μεγαλύτερων μεγεθών λιμναζόντων κεφαλαίων, ακόμα και με τα χαλινάρια που λέει και ο πάνσοφος λαός, υπό τη μορφή αποθηκευμένων αποθεματικών, τα οποία διασφαλίζουν σε πρώτη φάση την οικονομική και σε δεύτερη φάση την πολιτική εξουσία, εις βάρος του μεταβλητού κεφαλαίου που είναι η εργατική δύναμη.
Περνούν τη λογική, της ατομικής λύσης και της ατομικής ευθύνης εντός του συστήματος, δια της φοβίας, που καλλιεργείται στη λογική μετά από αυτό το χάος, θα έρθει ένα μεγαλύτερο, γι αυτό παραμείνετε επικαθήμενοι στα αυγά σας.
Η περίοδος από το 24ο τεύχος των Ηλεκτρικών Κολλεκτίβων από το istoschWEBRADIO και την 29η του περασμένου Ιούλη του τρέχοντος έτους 2023, μας έχει αφήσει πίσω, ωστόσο από άποψη μουσικών γεγονότων, έχουν τρέχει πολύ δυνατά και απ’ ότι φαίνεται, διανύσαμε μια εκπληκτική και εξαιρετική χρονιά, όσον αφορά τις μουσικ΄ές κυκλοφορίες και εκδόσεις της, ειδικά από την λεγόμενη “ανεξάρτητη σκηνή”, της οποίας είμαστε επιλεκτικά εκπρόσωποι, δίχως να το κάνουμε αυτό ρόλο, ωστόσο μαζί με την παρούσα εκπομπή, οι Ηλεκτρικές Κολλεκτίβες, πραγματοποιούν το δικό τους party στο καφέ-μεζεδοπωλείο- Bar “koum-kapi” στην παραλία του ξεκοφτού, στα Χανιά τη, δεύτερη μέρα των Χριστουγένων στις 27/12 και την τρίτη μέρα του νέου έτους, στον ίδιο χώρο.
Σε μια εποχή που ο Καρτεσιανός Ορθολογισμός, ο Αριστοτελικός Δυϊσμός και ο Μεταμοντερνισμός μέσω του Θετικισμού αναβιώνουν τη μεταφυσική και τη συσκότιση της ιστορίας και της ανθρωπογεωγραφίας, στην αντιδραστική λογική της αρχετυπικής προέλευσης, το παρακάτω θεατρικό – κινηματογραφικό σενάριο πηγαίνει στο αντίθετο ρεύμα με όλα τα παραπάνω, δίνοντας βάση στην επανάληψη και το μετασχηματισμό.
Ο ρόλος της μυθολογίας(συμπυκνωμένη διάσπαρτη προφορική παράδοση) δεν είναι ιστορικός, αλλά συμβολικός και εδώ το παρακάτω σενάριο παίρνει τα πάντα σοβαρά, με την έννοια του νοήματος που κουβαλάνε για τον πολιτισμό.
Η μετά Ζήλου εποχή, ξεκίνησε πολύ πριν αυτός σταματήσει να αρθρογραφεί, γιατί το λιθαράκι της βλακείας είχε οριοθετηθεί από την ανοργασμικότητα των τρολ που το σύστημα ανέκαθεν θεωρούσε, ότι θα αποτελέσει τον ακρογωνιαίο λίθο της προπαγάνδας του, στον οχετό των κοινωνικών δικτύων.
Η μετά Ζήλου εποχή, οριοθετείται στο τι κοινωνική συνείδηση προωθεί μέσω της μουσικής βιομηχανίας, η εκάστοτε ιντελιγκέντζια της αγοράς, πριν μερικά χρόνια ήταν η κοινωνία της πληροφορίας, μετά τη σκυτάλη πήρε η πράσινη ανάπτυξη και τώρα το reARM EUROPE.
Οι δυτικοί «μαρξιστές» βλέπουν το κβάντο, τον γαλαξία, τον άνθρωπο — αλλά τα βλέπουν σαν ασύνδετα κομμάτια. Η σχολή του Ιλιένκοφ–Βαζιούλιν–Μινκόφσκι–Ρόζενταλ βλέπει την ενότητα του κόσμου.
Η κίνηση του ηλεκτρονίου συνδέεται με την κίνηση της κοινωνίας μέσω της καθολικότητας των νόμων της διαλεκτικής. Ο Ρόζενταλ κωδικοποίησε τις κατηγορίες. Ο Ιλιένκοφ εξέλιξε την έννοια του ιδεατού ως κοινωνικής μορφής της ύλης. Ο Βαζιούλιν συστηματοποίησε τη λογική της ιστορίας. Ο Μινκόφσκι έδωσε μαθηματική μορφή στη διαλεκτική του χωροχρόνου.
Και ο Κασιούρας; Έφερε όλα αυτά στο ελληνικό θεωρητικό πεδίο, παλώντας ενάντια στον δογματισμό, τονιζόμενος όχι τα συνθήματα, αλλά τη διαλεκτική μέθοδο.
Οι δυτικοί «μαρξιστές» βλέπουν το κβάντο, τον γαλαξία, τον άνθρωπο — αλλά τα βλέπουν σαν ασύνδετα κομμάτια. Η σχολή του Ιλιένκοφ–Βαζιούλιν–Μινκόφσκι–Ρόζενταλ βλέπει την ενότητα του κόσμου.
Η κίνηση του ηλεκτρονίου συνδέεται με την κίνηση της κοινωνίας μέσω της καθολικότητας των νόμων της διαλεκτικής. Ο Ρόζενταλ κωδικοποίησε τις κατηγορίες. Ο Ιλιένκοφ εξέλιξε την έννοια του ιδεατού ως κοινωνικής μορφής της ύλης. Ο Βαζιούλιν συστηματοποίησε τη λογική της ιστορίας. Ο Μινκόφσκι έδωσε μαθηματική μορφή στη διαλεκτική του χωροχρόνου.
Και ο Κασιούρας; Έφερε όλα αυτά στο ελληνικό θεωρητικό πεδίο, παλώντας ενάντια στον δογματισμό, τονιζόμενος όχι τα συνθήματα, αλλά τη διαλεκτική μέθοδο.
Οι δυτικοί «μαρξιστές» βλέπουν το κβάντο, τον γαλαξία, τον άνθρωπο — αλλά τα βλέπουν σαν ασύνδετα κομμάτια. Η σχολή του Ιλιένκοφ–Βαζιούλιν–Μινκόφσκι–Ρόζενταλ βλέπει την ενότητα του κόσμου.
Η κίνηση του ηλεκτρονίου συνδέεται με την κίνηση της κοινωνίας μέσω της καθολικότητας των νόμων της διαλεκτικής. Ο Ρόζενταλ κωδικοποίησε τις κατηγορίες. Ο Ιλιένκοφ εξέλιξε την έννοια του ιδεατού ως κοινωνικής μορφής της ύλης. Ο Βαζιούλιν συστηματοποίησε τη λογική της ιστορίας. Ο Μινκόφσκι έδωσε μαθηματική μορφή στη διαλεκτική του χωροχρόνου.
Και ο Κασιούρας; Έφερε όλα αυτά στο ελληνικό θεωρητικό πεδίο, παλώντας ενάντια στον δογματισμό, τονιζόμενος όχι τα συνθήματα, αλλά τη διαλεκτική μέθοδο.
«Η φυγή της, η φυγή αυτής της αγωνίστριας, της μάνας μου, της κυρίας Χαράς, δεν ήταν μια ιστορία που θα την αφήσω να ξεχαστεί… Πέρασε μια ζωή πάρα πολύ δύσκολη… Το τέλος της ήταν και το τέλος της παιδικότητας μου… όταν ο γονιός φεύγει… το παιδί χάνει την αθωότητα του και προσπαθεί να βρει τα πατήματα του σε κενό αέρος.»
Διαβάστε περισσότερα
